Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Δάκρυα Χαράς!


Τα δάκρυα χαράς είναι λυτρωτικά.  Ως εκ τούτου είναι και ευπρόσδεκτα!
Δάκρυα που προκαλούνται και εκφράζουν ευγνωμοσύνη, χαρά, ευγένεια ψυχής, βελτιωμένη επίγνωση, επαφή με την ολότητα, συγκίνηση, σύνδεση, συνειδητοποίηση της ενότητας… καθαρίζουν τα μάτια, αλλά και αποτοξινώνουν την ψυχή. Την απαλλάσσουν από περιττά και ανωφελή συστατικά, τα οποία εξέρχονται από τα συστήματά της (με την μορφή υφάλμυρης υγρής έκκρισης), μέσω των ματιών.  Έτσι ώστε, να καθαρίζονται και αυτά κατά την διάρκεια της απομάκρυνσης των «τοξινών».
Μερικές φορές τα άτομα που χρειάζονται –ίσως περισσότερο από κάθε άλλον- την υποστήριξή μας ή απλά την παρουσία μας (με οποιονδήποτε τρόπο), είναι οι ίδιοι μας οι γονείς. Τα άτομα αυτά που μας έφεραν στον κόσμο, από τα οποία ουσιαστικά διδαχτήκαμε στα πρώτα μας βήματα συμπεριφορές, κουβέντες, λογάκια…  Αυτά τα άτομα ίσως χρειάζονται να τους κρατήσουμε το χέρι ΕΜΕΙΣ, κάποιες ώρες! Τα μικρά ανθρωπάκια που αυτοί καθοδήγησαν –με όποιο τρόπο- στις πρώτες ανατολές της ζωής τους, ίσως να χρειάζεται (για να καλλιεργήσουν κι αυτά με τη σειρά τους τις ικανότητες και τις δυνατότητές τους) να απλώσουν το δικό τους χέρι, στους πάλαι ποτέ καθοδηγητές τους.

Με ταπεινότητα και ΑΓΑΠΗ, 
αποδοχή και Σεβασμό, 
τιμιότητα και εμπιστοσύνη!

Απομακρύνοντας τα λάθη και τα σωστά, αποχρωματίζοντας τα καλά και τα κακά, εξαφανίζοντας τα όμορφα και τα άσχημα. . .  Παραβλέποντας αποστάσεις και πεποιθήσεις.

    Κι όταν τα δάκρυα χαράς κάνουν την εμφάνισή τους (από όποια κατεύθυνση κι αν γίνει η εκκίνηση), να τα ενθαρρύνουμε ώστε να ολοκληρώσουν τον κύκλο τους. Να ενώσουμε τα δικά μας μαζί τους, ώστε να γίνει ορμητικότερο το ποτάμι. Να τα αφήσουμε να κυλήσουν γάργαρα, έχοντας την επίγνωση πώς όσο πιο αυθόρμητα ξεχύνονται, τόσο βαθύτερος είναι ο καθαρισμός. Όσο καλύτερο είναι το καθάρισμα, τόσο ελαφρότεροι γινόμαστε σε όγκο, σε χρόνια, σε βάρος… 

Ελαφρώνει το σώμα, καθώς απομακρύνονται από αυτό «τοξικές» ουσίες,  που εγκαθιστάμενες στα διάφορα συστήματά του, προκαλούν δυσλειτουργίες.
Ελαφρώνει η ματιά, ενώ παρασύρονται από το ποτάμι τυχόν σκουπίδια, που εμποδίζουν την ελεύθερη διακίνησή της. 
Ελαφρώνει η ψυχή, γιατί αφαιρούνται από πάνω της βάρη που την καταπιέζουν και την κάνουν να δυσφορεί.

Ένα τέτοιο αλισβερίσι, ΜΟΝΟ κέρδος προκαλεί σε άπαντες τους συμμετέχοντες.

Μπορεί να είναι πικρά, γλυκόπικρα, ξινά, αλμυρά, διάφανα ή θορυβώδη… Μπορεί να έχουν όποια γεύση (χρώμα, σχήμα, αίσθηση…)  γνωρίζουμε, ή άλλες που δεν τις έχουμε καν φανταστεί ακόμα.  Όσο πιο έντονη είναι η αίσθηση που αφήνουν, τόσο πιο αποτελεσματική εργασία γίνεται.  Αν μάλιστα συνοδευτούν και με αγκαλιές, ακόμα καλύτερα!

Μας θυμίζουν κάτι που οι ταχύτητες της εποχής μας, φροντίζουν να ξεχνάμε ολοένα και περισσότερο. Μας συνδέουν με το βασικό χαρακτηριστικό του είδους μας. Ενεργοποιούν την κύρια και βασική μας ιδιότητα. Πριν και πάνω από όλα (κοινωνικές υποχρεώσεις, λογαριασμοί, τράπεζες, ονόματα, τίτλοι, δεξιότητες… κλπ κλπ…) είμαστε άνθρωποι.  Εκτός από την επαφή με την εφορία, τις ατέρμονες πληρωμές λογαριασμών, την ανοχή διεφθαρμένων καταπιεστών και καταπιεζομένων, έχουμε (πριν και πάνω από όλα) την υποχρέωση να συνδεθούμε με τα συναισθήματά μας.  Χρειαζόμαστε (πριν από οτιδήποτε άλλο) να τιμήσουμε την ανθρώπινη υπόστασή μας, εξασκώντας το βασικό μας χαρακτηριστικό. Ισορροπημένη λειτουργία και αρμονική επαφή με τα συναισθήματά μας. 

Αυτές τις γιορτές λοιπόν, εύχομαι όλοι μας να μοιράσουμε (και να δεχτούμε) δάκρυα και αγκαλιές χαράς!

Οι καταστάσεις γύρω μας αποσκοπούν στο να πάρουν το γέλιο και να εξαφανίσουν τα χαμόγελα από τους ανθρώπους, κάνοντάς τους σκυθρωπούς, προβληματισμένους και δυστυχείς. Προωθούν την απόγνωση και την απογοήτευση, δίνοντας προτεραιότητα στο κλάμα και τον οδυρμό, έναντι της όποιας χαρούμενης διάθεσης.

ΑΣ συμβαδίσουμε λοιπόν (εικονικά) με το πνεύμα των εποχών και…
…ας πλαντάξουμε στο κλάμα*!!!
ΑΣ κάνουμε εξάσκηση στα ανθρώπινα χαρακτηριστικά μας!
«Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο!» που λένε και σε μια διαφήμιση.

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ σε όλους.





*  Μόνο που το δικό μας κλάμα, ΝΑ εκφράζει τα …δάκρυα χαράς!

Δεν υπάρχουν σχόλια: