Απονομή Βραβείων στο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό "Νίκος Καζαντζάκης"

 

Εκδοτικός Οίκος Ραδάμανθυς

hercules.papa_da_kiss 

Hercgr

Εκδήλωση βράβευσης στην 9η έκθεση Βιβλίου - Χανιά.

 

 

 

 

facebook

instagram

διαβάΖΩ και εδώ...!!!

 

ΜΕΤΟΙΚΟΣ ΚΑΡΔΙΑ

 

Πόσοι αντιλαμβάνονται ότι οι διάφορες πλευρές του εαυτού τους βρίσκονται σε αποσύνθεση και αποσύνδεση μεταξύ τους; 

Πόσοι αντιλαμβάνονται ότι οι διάφορες δυσθυμίες στην διάθεσή τους, εσωτερικές συγκρούσεις και εντάσεις, η ακόμα και σωματικές δυσλειτουργίες, ασθένειες κλπ… προκαλούνται από αυτή την αποσύνδεση;

" Ένα μεγάλο μέρος του πόνου… της έλλειψης ισορροπίας και της απελπισίας του ανθρώπου στην αδυναμία του να βρει νόημα σε κάτι γύρω του ή μέσα του, οφείλεται στην έλλειψη της ικανότητας να συνθέσει τις διάφορες πλευρές του εαυτού του..."

Το εξαιρετικό μυθιστόρημα της Καίτης Τσουρλάκη  μας ταξιδεύει μέσα σε προσωπικές διαδρομές των ηρώων του και ανθρωπιστικές αναζητήσεις, δίνοντάς μας την ευκαιρία να μάθουμε αλλά και να συντονιστούμε με πολλές καταστάσεις της καθημερινότητάς μας.

από τις εκδόσεις Ραδάμανθυς,

https://ekdoseis-radamanthys.webnode.gr/products/kaiti-tsoyrlaki-metoikos-kardia/

ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ.... 2η έκδοση

 

 

 

από Σεπτέμβρη (ιού επιτρέποντος) στα βιβλιοπωλεία!!! 

από τις εκδόσεις ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ

Ζαφειρία Μαμάτση - Ανδρομέδα

Παρουσιάσεις Ιουλίου 2021

 https://christostsantis.com/2021/06/19/vivlioparousiasi-zafeiria-mamatsi-andromeda/

https://christostsantis.com/2021/06/25/vivlioparousiasi-maria-daskalaki/

https://christostsantis.com/2021/06/27/vivlioparousiasi-metoikos-kardia-kaiti-tsourlaki/

https://christostsantis.com/2021/06/27/parousiasi-vivlion-michali-tzanaki/

 https://christostsantis.com/2021/06/27/vendico-konstantina-charitaki/

ρώτα το παραμύθι

 

-Η ίδια η ζωή είναι ένα μεγάλο παραμύθι ή ένας τόπος γεμάτος παραμύθι;
-Πόσες μικρές περιπέτειες ξεκινάνε στη ζωή μας;
-Όλοι είμαστε ήρωες σε ένα παραμύθι. Όλοι έχουμε μια καλή νεράιδα, ένα σοφό μάγο για βοηθό… Κάποιον που μας συντροφεύει στο ταξίδι μας. Έναν κακό δράκο που πρέπει να σκοτώσουμε ή να ξεπεράσουμε, ένα στόχο και ένα ταξίδι που πρέπει να κάνουμε….
– Είμαστε όμως ήρωες μόνο σε μία ιστορία;
– Ποιος είναι ο ρόλος μας;
– Και πάνω απ όλα ποια είναι η περιπέτεια που θέλουμε να ζήσουμε και δεν την έχουμε ζήσει ακόμα…
Ο τελευταίος χρόνος αν και δύσκολος έχει κάτι από παραμύθι, έχει όλα τα στοιχεία μιας παραμυθένιας περιπέτειας… Είναι ευκαιρία τέτοιες μέρες να συνδεθούμε με τα παραμύθια του μυαλού και της καρδιάς μας, να γνωρίσουμε τους ήρωες που κρύβονται μέσα τους και να διηγηθούμε το δικό μας παραμύθι

Ένα δίωρο εργαστήριο, στο οποίο θα αφήσουμε την φαντασία μας να ελευθερωθεί, κάνοντας μια απόδραση από την καθημερινότητα, δίνοντας χώρο στην δημιουργικότητά μας να εκφραστεί.

Οικοδεσπότες ο Παναγιώτης Ζαφείρης και ο Ηρακλής Παπαδάκης στον φιλόξενο πολυχώρο των εκδόσεων Ραδάμανθυς, θα συνοδέψουν σε αυτό το ταξίδι, τους συμμετέχοντες στην δημιουργική και χαρούμενη αυτή διαδικασία.

Οι θέσεις θα είναι περιορισμένες, καθώς για την αποδοτική εργασία της ομάδας οι συμμετέχοντες δεν μπορεί να είναι πάνω από 6 άτομα.

Για τη συμμετοχή σας επικοινωνήστε στα:
6949 312 188 – 6979 296 780
happylifemoments@aol.com

κωδικός korona

    Χαρακτηριστικό της εποχής να είσαι θυμωμένος. Να αντιδράς χωρίς να σκέφτεσαι.

Αυτό συνέβαινε και στην προ κορωνοϊού εποχή, αυτό συμβαίνει και τώρα. Οι λόγοι για να αισθάνεται κανείς δύσκολα ήταν πολλοί και πριν, πόσο μάλλον τώρα που έγιναν δυσχερέστερες ορισμένες καθημερινότητες.

Οι επαφές με τις δημόσιες υπηρεσίες που είχαν ανέκαθεν τις δυσκολίες τους, στις μέρες μας έγιναν ακόμα χειρότερες σε μια πλειοψηφία τους.  Όταν ένας υπάλληλος δεν θέλει να εξυπηρετήσει, έχει πολλές περισσότερες δικαιολογίες για να το κάνει.  Οι φυσικές παρουσίες λιγοστεύουν και όσες γίνονται με ραντεβού δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο την καθημερινότητα των εμπλεκομένων. Δόθηκε η δυνατότητα διευθετήσεων ηλεκτρονικά σε αρκετές περιπτώσεις -ώστε να διευκολυνθούν όσο το δυνατόν οι πληρωμές προς το δημόσιο-αλλά όσον αφορά τις διεκπεραιώσεις άλλων υποθέσεων  (αποφυγή χρεώσεων των νοικοκυριών, λόγου χάρη…) αποκτούν μεγαλύτερες καθυστερήσεις και πολυπλοκότητες. Κατ΄επέκταση οι ανασφάλειες και οι εκνευρισμοί του μέσου ανθρώπου, πολλαπλασιάζονται και η σύγχυση αυξάνεται και πάει.

    «Επιστροφή στην κανονικότητα…» η νέα δημοφιλής φράση που ακούγεται από παντού, σηματοδοτώντας ως κανονικότητα, την ταλαιπωρία του ανθρώπου από τις κοινωνικές συνθήκες.

Η ανεργία και η οικονομική έλλειψη αυξάνεται σε όλο και μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων, μια και οι κάποτε εργαζόμενοι στον τουρισμό παραμένουν άνεργοι και τα ψίχουλα που δίνονται ως επίδομα – σε όσους δίνονται- δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες επιβίωσής τους.

Τα σκάνδαλα συνεχίζουν να οργιάζουν με τις απερίσκεπτες σπατάλες δημόσιου χρήματος, το ξεπούλημα κάθε φυσικού πόρου της χώρας, οι απειλές από διεκδικήσεις της γείτονος χώρας είναι στην ημερησία διάταξη, το μεταναστευτικό- καζάνι που βράζει…

Και η αόρατη απειλή του νέου εγκλεισμού, δεδομένου του ότι: «ότι έχει γίνει μια φορά θα ξαναγίνει. Μπορεί να αργήσει, αλλά θα ξαναγίνει», δημιουργεί κι αυτό μια νέα «κανονικότητα». Το αόρατο είναι συχνά πιο υπαρκτό από το ορατό. Υπάρχει χωρίς να μπορείς να το περιγράψεις και είναι αδύνατο να λογαριαστείς μαζί του, εφόσον δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις.

    Ότι προσπαθεί κανείς να αποφύγει, θα το βρει μπροστά του πολλαπλασιασμένο. Αυτός είναι ένας άλλος συμπαντικός νόμος. Όμως… 

Η πραγματικότητά μας δημιουργείται από τις σκέψεις μας.  Μήπως δεν είναι κι αυτός ένας συμπαντικός νόμος; Αλλάζοντας τις σκέψεις μας, αλλάζει και η ζωή μας.  «Αν δεν σ΄αρέσει άλλαξέ το. Αν δεν μπορείς να το αλλάξεις, άλλαξε τη στάση σου», είχε πει η Μάγια Αγγέλου.

Πόσο εύκολο όμως είναι να αλλάξουμε τις σκέψεις μας, αν έχουμε χάσει κάθε επαφή με την ψυχραιμία και την λογική; Όταν έχουμε αποσυνδεθεί εντελώς από κάθε συναισθηματική σύνδεση με τον εαυτό μας και τους άλλους, πως είναι δυνατόν να αντιληφθούμε το πως νοιώθουμε ή πως θέλουμε να νοιώθουμε;

Τι θέλω; Τι με ευχαριστεί και πως θα συνδεθώ με αυτό που με ευχαριστεί, αν δεν ανακαλύψω και δεν αποδεχτώ αυτό που αληθινά θέλω;

    «Όταν κάτι δεν το έχεις, καλύτερα είναι να πιστεύεις ότι δεν το χρειάζεσαι»!  Αυτή είναι μια άμυνα του συστήματός μας, για να αποφεύγει τις απογοητεύσεις και τον πόνο.  Φαινομενικά!!! Γιατί επί της ουσίας, τίποτα δεν αποφεύγεται. Υποβόσκει και δημιουργεί εσωτερικές συγκρούσεις σε κάθε ευκαιρία, με την παραμικρή αφορμή. Μόνο που αδυνατούμε να το αναγνωρίσουμε.

Αισθανόμαστε άσχημα, βαριά και δύσθυμα χωρίς να αντιλαμβανόμαστε το λόγο, γιατί δεν μπορούμε να δώσουμε καμία απάντηση στο γιατί που συνοδεύει αυτή τη δυσθυμία. Έχουμε πείσει τον εαυτό μας ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά επιθυμούμε και δεν έχουμε ούτε τον χρόνο, ούτε τον τρόπο να κάνουμε την σύνδεση με αυτό που πραγματικά ισχύει.

«Τίποτα δεν μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο με λανθασμένη νοοτροπία. Τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει έναν άνθρωπο με σωστή νοοτροπία να επιτύχει έναν στόχο», είχε πει ο Τόμας Τζέφερσον.

«Κράτα το μάθημα, πέτα την εμπειρία», λέει μια άλλη πολύ χρήσιμη συμβουλή, την οποία όμως για να κάνει κανείς πράξη, χρειάζεται μεγάλη συνειδητοποίηση και επιγνωσιακή εργασία.

Κάτι τέτοιες ώρες αντιλαμβάνεται κανείς πόσο δύσκολο είναι να μένει με τον εαυτό του. Αδυσώπητα ερωτήματα, Βασανιστικά. Γι αυτό ο εγκλεισμός λειτούργησε βασανιστικά σε όποιον δεν κατάφερε να τον αξιοποιήσει εποικοδομητικά, αναπτύσσοντας τη σχέση με τον εαυτό του και τα αγαπημένα του άτομα.

Για να μεταμορφωθεί το μη επιθυμητό σε πολύτιμο, είναι προαπαιτούμενο η συνειδητότητα μας να έχει δουλευτεί τόσο πολύ, ώστε να έχει αποκτήσει το ανάλογο σθένος.

Σθένος;  Τι είναι σθένος;;;;

Ίσως γίνει ευκολότερα αντιληπτό, αν πούμε ότι προσθέτοντας το στερητικό Α μπροστά από την λέξη, δημιουργείται η… ασθένεια!  

Πόσο τυχαίο είναι ένας ολόκληρος πλανήτης να α-σθενεί;  Πανδημία το λένε οι κάθε λογής «ειδικοί».

Τι συμβαίνει στην πλειοψηφία των στοιχείων που τον αποτελούν;

Ένα από τα είδη που τον κατοικούν, λειτουργεί καταστροφικά απέναντι στα υπόλοιπα και κατ επέκταση εναντίον του ίδιου του τού είδους. Οι ανθρώπινες παρεμβάσεις στην χλωρίδα και στην πανίδα αυτού του πλανήτη, αποδεικνύεται καθημερινά ότι δημιουργούν απειλές που έχουν επιπτώσεις και στο ίδιο το ανθρώπινο είδος.

Κάποιοι είναι λιγότερο ή περισσότερο προστατευμένοι, μέσα στην ψευδαισθησιακή τους σφαίρα και κάποιοι απειλούνται περισσότερο ή λιγότερο αντίστοιχα.

    Οι τοξίνες με τις οποίες το ανθρώπινο είδος τρέφεται, δεν είναι μόνο υλικές, όπως καθημερινά αποδεικνύεται.  Επειδή αυτό το ον έχει και την συναισθηματική ιδιότητα ανεπτυγμένη, εκτός από αυτά με τα οποία τροφοδοτείται από το στόμα, ή μέσω της αναπνοής, της αφής και των λοιπών αισθήσεων, σημαντικό ρόλο στην τοξίνωσή του παίζει και η τροφοδότηση από τοξικά συναισθήματα.

Πόσοι και πόσο τα αντιλαμβάνονται αυτά;

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ στο flip

https://online.fliphtml5.com/zqgdo/vjvh/?fbclid=IwAR29Qnu_dvK3fMPePz1WQCgaX57fDlj1JMypVN3uDTNCNwYE0gbhfAnjHnE

https://www.smashwords.com/books/view/912252