Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Οι 10 θεμελιώδεις Αρχές του Gandhi

από το http://www.moodhackers.com

Ο Mahatma Gandhi o άνθρωπος που οδήγησε τους Ινδούς

στην ανεξαρτησία από την Βρετανική κυριαρχία το 1947,

στοχάστηκε πάνω στην ευτυχία, τη συγχώρεση, την ανάπτυξη.

Ακολουθούν 10 σοφές συμβουλές από τον Ινδό πολιτικό,

στοχαστή και επαναστάτη.


1. «Πρέπει εσύ να αποτελείς την αλλαγή

που θέλεις να δεις στον κόσμο»
Εάν αλλάξεις τον εαυτό σου, θα αλλάξεις τον κόσμο σου.

Εάν αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου, τότε θα αλλάξουν

οι ενέργειές σου, αλλά και το πώς αισθάνεσαι.

Και με αυτόν τον τρόπο ο κόσμος γύρω σου θα αλλάξει.

Όχι μόνο γιατί πλέον θα βλέπεις το περιβάλλον σου μέσω

νέων «φακών» σκέψης και συναισθημάτων, αλλά και γιατί

η αλλαγή μέσα σου μπορεί να σου επιτρέψει να αναλάβεις δράση

με τρόπους που δεν είχες ποτέ φανταστεί.
2. «Κανείς δεν μπορεί να με πειράξει χωρίς την άδειά μου»
Το τι νιώθεις και το πώς αντιδράς σε κάτι, είναι πάντα δική σου

επιλογή. Μπορεί να υπάρχει ένας «κανονικός» ή ένας κοινός

τρόπος αντίδρασης σε διαφορετικά πράγματα.

Το σίγουρο είναι ότι μπορείς να επιλέξεις τις δικές σου σκέψεις,

αντιδράσεις και συναισθήματα σχεδόν στα πάντα.

Δεν χρειάζεται να πανικοβάλλεσαι, να αντιδράς υπερβολικά

ή αρνητικά. Τουλάχιστον όχι κάθε φορά και όχι άμεσα.

Μερικές φορές, αντιδρούμε αντανακλαστικά και όχι συνειδητά.
3. «Ο αδύναμος δεν μπορεί ποτέ να συγχωρήσει.

Η συγχώρεση είναι το χαρακτηριστικό του ισχυρού»
«Το ‘οφθαλμόν αντί οφθαλμού’ μπορεί να οδηγήσει μόνο

στο να τυφλωθεί όλος ο κόσμος»
Το να καταπολεμάς το κακό με κακό δε πρόκειται να σε

βοηθήσει.

Μπορείς πάντα να επιλέγεις τον τρόπο αντίδρασής σου

στις καταστάσεις. Όταν ενσωματώσεις αυτόν τον τρόπο σκέψης

στη ζωή σου, τότε θα μπορείς να αντιδράς με ένας τρόπο

που θα είναι πιο χρήσιμος για εσένα και για τους άλλους.

Έχεις συνειδητοποιήσει ότι με το να συγχωρείς και να ξεχνάς

το παρελθόν, θα προσφέρεις σε εσένα και τους γύρω σου

μία μεγάλη υπηρεσία; Το να σπαταλάς το χρόνο σου σε

αρνητικές εμπειρίες, από τη στιγμή που έχεις πάρει όλα

τα μαθήματα από αυτές, δεν θα σου προσφέρει τίποτα.

Το πιο πιθανό θα είναι να προκαλέσεις στο εαυτό σου

περισσότερο πόνο και να τον παραλύσεις καθιστώντας τον

ανίκανο να αναλάβει δράση όταν θα πρέπει.
4. «Δεν θέλω να προβλέπω το μέλλον.

Είμαι αφοσιωμένος στην παρούσα στιγμή.

Ο Θεός δεν μου έδωσε τον έλεγχο της επόμενης στιγμής,

αλλά αυτής»
Ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσεις την εσωτερική αντίσταση

που συχνά σε σταματά από την ανάληψη δράσης, είναι να μείνεις

στο παρόν όσο το δυνατόν περισσότερο και να είσαι δεκτικός.

Γιατί; Επειδή, όταν ζεις στο παρόν, δεν ανησυχείς για την

επόμενη στιγμή που ούτως ή άλλως δεν μπορείς να ελέγξεις.

5. «Μια ουγκιά δράσης αξίζει περισσότερο από ένα

τόνο διαδασκαλίας »
Χωρίς δράση δεν συμβαίνει τίποτα.

Το αναλάβει όμως κανείς δράση είναι πολύ δύσκολο και συνήθως

υπάρχει μεγάλη εσωτερική αντίσταση. Έτσι οι περισσότεροι

άνθρωποι καταφεύγουν στη διδασκαλία και επαναπαύονται

νομίζοντας ότι έτσι προοδεύουν. Τα βιβλία προσφέρουν γνώση,

η δράση όμως την μεταφράζει σε κατανόηση..

6. «Είναι ανόητο να είσαι πολύ σίγουρος για την σοφία σου.

Είναι υγιές να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου ότι και οι

ισχυρότεροι μπορεί να αποδυναμωθούν και οι σοφότεροι

μπορεί να σφάλλουν»
Όταν θεοποιείς ανθρώπους -ακόμη κι αν έχουν καταφέρει

εκπληκτικά πράγματα- κινδυνεύεις να αποστασιοποιηθείς

από αυτούς.

Συχνά αρχίσεις να αισθάνεσαι ότι εσύ δεν θα μπορούσες ποτέ να

πετύχεις παρόμοια κατορθώματα. Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι

κι αυτοί είναι ανθρώπινα πλάσματα όπως εσύ, άσχετα με το τι

έχουν καταφέρει.
7. «Πρώτα θα σε αγνοήσουν, μετά θα γελάσουν με σένα,

μετά θα σε πολεμήσουν, και τότε κέρδισες»
Να είσαι ανθεκτικός στα σαμποτάζ που σου στήνει ο ίδιος σου

ο εαυτός. Μόνο τότε, η εσωτερική σου αντίσταση θα ασθενήσει

και θα σε επισκέπτεται όλο και λιγότερο.

Βρες αυτό που πραγματικά θέλεις να κάνεις και τότε θα βρεις και

το εσωτερικό κίνητρο για να συνεχίσεις.

Ένας λόγος που ο Γκάντι είχε τόσο μεγάλη επιτυχία με την μέθοδο

της μη βίας, ήταν ότι ο ίδιος και οι οπαδοί του

δεν παραιτήθηκαν ποτέ.

8. «Βλέπω μόνο τις αρετές των ανθρώπων.

Αφού δεν είμαι αλάθητος, δεν θα αναλύσω τα λάθη των άλλων»
Όλοι έχουμε κάτι καλό μέσα μας. Αν στοχεύεις στη βελτίωση

τότε είναι χρήσιμο να επικεντρώνεσαι στις καλές πλευρές

των ανθρώπων. Όταν εστιάζεις στα θετικά στοιχεία των άλλων,

έχεις ακόμα ένα κίνητρο για να τους βοηθήσεις.

Με το να βοηθάς τους άλλους δεν κάνει μόνο τη δική τους ζωή

καλύτερη. Με τον καιρό παίρνεις πίσω ότι έδωσες, ενώ οι άνθρωποι

που βοήθησες τείνουν περισσότερο να βοηθήσουν άλλα άτομα.

Έτσι, όλοι μαζί, δημιουργείτε μια θετική αλλαγή που δυναμώνει.
9. «Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέπτεσαι, αυτά που λες

και αυτά που κάνεις, βρίσκονται σε αρμονία μεταξύ τους»
«Πάντα να στοχεύεις στην πλήρη αρμονία της σκέψης, των λόγων

και των πράξεων. Πάντα να στοχεύεις στο να εξαγνίζεις

τις σκέψεις σου και όλα θα είναι καλά».
Μία από τις καλύτερες συμβουλές για τη βελτίωση των κοινωνικών

δεξιοτήτων είναι να συμπεριφέρεσαι με συνέπεια και να επικοινωνείς

με αυθεντικό τρόπο. Στους ανθρώπους αρέσει αυτό και ο νους

γαληνεύει όταν οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις είναι απόλυτα

ευθυγραμμισμένες.

Όταν είσαι αληθινός δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα

γιατί η γλώσσα του σώματός σου και ο τόνος της φωνής σου

-τα οποία κάποιοι λένε ότι είναι το 90% της επικοινωνίας-

είναι συντονισμένα με τις σκέψεις σου.
10. «Η συνεχής ανάπτυξη είναι ο νόμος της ζωής.

Αυτός που προσπαθεί να διατηρήσει τα δόγματά του

για να φαίνεται συνεπής στους άλλους,

οδηγεί τον εαυτό του σε λάθος δρόμο»
Υπάρχουν φορές που είσαι ασυνεπής ή που δίνεις την εντύπωση

πως δεν ξέρεις τι κάνεις.

Αυτό είναι προτιμότερο από το να προσπαθείς να διατηρείς

παλιές απόψεις που ξέρεις ότι είναι λανθασμένες από φόβο

μην σε κρίνουν οι άλλοι. Μην το κάνεις.

Επέλεξε να αναπτύξεις την σκέψη σου και να εξελιχθείς.

http://kala-nea.gr/?p=4372#ixzz0zJpwr1TS

Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010

Meditation & Serenity Club


























































Ένα καταπληκτικό μέρος
που προσφέρεται
για χαλάρωση και διαλογισμό,
σε ...λίγους!!!
Στο Ρέθυμνο!
(από Απρίλη ως και Νοέμβρη)

για πληροφορίες,
επικοινωνήστε στο:
herc.gr@gmail.com

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ


Είναι τέχνη η ζωή αγόρι μου!
Το να είσαι από τη μια και το να φαίνεσαι από την άλλη…
Να σκέπτεσαι και να πράττεις…
Να οραματίζεσαι και να υλοποιείς….
Είναι μια συνεχής προσπάθεια…
Τίποτα δεν γίνεται από μόνο του, χρειάζεται δουλειά, ικανότητες, τεχνική!

Κάθε ανεξάρτητος άνθρωπος, κατηγορείται από εκείνους που έχουν εγκλωβίσει τη ζωή τους σε συμβιβασμούς, ως υπερόπτης, σκληρός, μισάνθρωπος, εγωιστής … εξιστορούσε στον Έκτορα η θεία Ιόλη.

Άντε πάλι αυτό το μυρμήγκιασμα στο στομάχι, στην περιοχή κάτω από την κοιλιά… και ένας ανεξήγητος ερεθισμός να φέρνει τον Έκτορα στην δύσκολη θέση, να στριφογυρίζει πάνω στο κάθισμά του. Το φούσκωμα στον καβάλο του, τέντωνε το τζην του επικίνδυνα πια και έπρεπε να αναλάβει δράση, για να αποφύγει να εκτεθεί!

Εκείνη πάλι, σκεπτόταν πως τις ώρες που ήτανε με τον Φοίβο ένοιωθε ζωντανή. Όλα ήταν ξεκάθαρα και ο κόσμος γινόταν υπέροχος. Αισθανόταν δημιουργική, μπορούσε να ονειρευτεί, να πετάξει. Αυτές οι αρμονικές συγκυρίες έδιναν νόημα στις μέρες της και την βοηθούσαν να κινείται με αποφασιστικότητα σε επαγγελματικούς και φιλικούς κύκλους.
Διέκρινε σε αυτόν καθαρά το παιχνίδι των πόλων. Τον παρατηρούσε και της φαινόταν ξεκάθαρα πως τα πάντα είναι διπλά, το καθένα με το αντίθετό του.
Ο δόκτωρ Τζέκιλ και ο μίστερ Χάιντ, ο καλός και ο κακός, το αρσενικό και το θηλυκό. Η καλοσύνη, η εξυπνάδα, η γενναιότητα συνυπάρχουν με την κακία, την χαζομάρα και την δειλία μας.
Ο κόσμος που ζούμε είναι ένα τεράστιο Γιν και Γιάνγκ.
Ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς,
αρκεί να έχουμε την ικανότητα
να διακρίνουμε την εκπαιδευτική πλευρά,
σε κάθε δοκιμασία.

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ;;;


Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή, στον ιστορικό χώρο του Κέντρου Γραμμάτων & Τεχνών "ΑΠΟΨΗ",
υποδέχτηκα την γλυκύτατη Νανά Παλαιτσάκη
με την οποία είχαμε μια ολιγόλεπτη συζήτηση για την αισιοδοξία σε περιόδους δύσκολες.

Πλαισιωμένοι από τους "Έλληνες του Κόσμου", μιλήσαμε για την ευγνωμοσύνη, την κατανόηση, την αποδοχή και την εργασία με τον εαυτό μας σαν παραμέτρους για... ευτυχισμένη ζωή (HAPPY LIFE)!

Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

AthensBenchMark



Οι συμμετοχές μου στον διαγωνισμό για το παγκάκι της Αθήνας.
Fos και... "η καρδιά της πόλης"


ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ - ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ 12/6/10

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ για GAY, ΛΕΣΒΙΕΣ και ΑΜΦΙ

ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΣΤΟΧΩΝ ΖΩΗΣ

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

ΑΠΟΨΗ

Παιχνίδια Αυτογνωσίας,
Εργαστήρια Δημιουργικής Έκφρασης,
σεμινάρια, παρουσιάσεις, εκθέσεις,
στο Κέντρο Γραμμάτων & Τεχνών
Δεινοκράτους 35 - Αθήνα
τηλ/fax: 210 7227 009

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

HAPPY HOUR

Ο χώρος, οι ημέρες και οι ώρες
διεξαγωγής των εργαστηρίων
θα γνωστοποιηθούν
μετά την δήλωση συμμετοχής
στους ενδιαφερόμενους.

Σκοπός, η διευκόλυνση
όλων των συμμετεχόντων.

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Ετοιμαστείτε...!!!

Σύντομα θα ανακοινωθούν

οι επόμενες συναντήσεις
καθώς και τα προγράμματα
για ομάδες και εργαστήρια

Προσωπικής Ανάπτυξης
& Αυτογνωσίας.
herc.gr@gmail.com

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

HAPPY LIFE.wmv

Σεμινάρια - Εργαστήρια - Ομάδες
για: Προσωπική Ανάπτυξη, Αυτογνωσία, Διαλογισμό, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ.

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010

ΒΗΜΑΤΑ.wmv

Μια υπέροχη προσευχή που αποτελεί την εισαγωγή στο μυθιστόρημά μου "Ουδέν κακόν..." Φωτογραφίες από το διαλογιστικό μου 10ήμερο στο Μαυροβούνιο.

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

"Οι... Σούλες!!!" στον ΒΟΛΟ.

Από την παρουσίαση του βιβλίου μου "Οι... Σούλες!!!" στο Opera cafe του Βόλου, με την ευγενική χορηγία επικοινωνίας από τους: astra tv, flash fm, astra fm, sfera fm και το περιοδικό YES!, την Τετάρτη 23/9/09.

Παρασκευή 3 Απριλίου 2009

ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

ΕΞΑΙΡΕΜΕΝΑ (ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΑ) ΑΤΟΜΑ 

Η Συστημική Αναπαράσταση μας αποκαλύπτει τις κινήσεις της ψυχής, βοηθώντας μας να αποκτήσουμε μια επαφή με θέματα τα οποία μέχρι πρότινος δεν είχαμε αντιληφθεί. Θέματα τα οποία επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την ζωή μας και την περαιτέρω εξέλιξή μας σε αυτήν.
Άτομα (ψυχές) που με διάφορους τρόπους και για διάφορους λόγους έχουμε αποκλείσει από τα οικογενειακά (ή όποια άλλα) συστήματα στα οποία εντασσόμαστε, δικαιούνται μερίδιο της αγάπης και της αναγνώρισης όπως διδασκόμαστε από τον Bert Hellinger. Στήνοντας μια Συστημική Αναπαράσταση λοιπόν, οι δυναμικές που αναπτύσσονται εκφράζουν την ανάγκη να δούμε την θέση τους, ώστε να επανέλθει η ισορροπία στο σύστημα.

Η διαταραγμένη ισορροπία στο κάθε σύστημα δημιουργεί εμπλοκές. Οι εμπλοκές είναι αυτές που φρενάρουν την υγιή ανάπτυξη του καθενός μας προς την όποια κατεύθυνση στη ζωή. Επαγγελματικά, σχεσιακά ζητήματα, ακόμα και προβλήματα σωματικής υγείας (εκτός από την ψυχολογική), μπλοκάρονται ή απελευθερώνονται ανάλογα με τη στάση μας, την φιλοσοφία μας, τα πιστεύω μας και την πορεία μας γενικότερα στη ζωή. Ανάλογα με την συνείδησή μας! Η συνείδηση, είναι ο οδηγός του οχήματός μας στις λεωφόρους και τα σοκάκια της ζωής.

Οι σύγχρονοι τρόποι ζωής και οι ταχύτητες με τις οποίες αναγκαζόμαστε να πορευτούμε, μας αποπροσανατολίζουν συχνά και μας απομακρύνουν από την συνειδητοποίηση απλών κανόνων που διέπουν την ύπαρξή μας.

- Οι γονείς δίνουν στα παιδιά και τα παιδιά παίρνουν από τους γονείς, με απώτερο σκοπό να δώσουν αυτά μεθαύριο στα δικά τους παιδιά ή να κάνουν κάτι καλό με τη ζωή τους ως ανταπόδοση στο δώρο της ζωής, που πήραν από τους γονείς τους.
- Ο σύζυγος τιμά και υπηρετεί την σύζυγο, η οποία λειτουργεί υποστηρικτικά στο πλάι του χωρίς να τον ανταγωνίζεται ή να τον ακυρώνει.
- Η νέα ζωή έχει προτεραιότητα έναντι της παλιάς και η παλαιότερη τιμάται πάντα, γιατί χάρη σε αυτήν ήρθε στο φώς η νέα ζωή.
- Η ανταποδοτικότητα στο πάρε-δώσε (το αλισβερίσι) των σχέσεων, είναι αυτή που κάνει τα άτομα να νοιώθουν ισότιμα και σημαντικά, ώστε να πορεύονται στη ζωή τους με αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση.
- Δίνοντας λίγο παραπάνω σε κάθε καλό που δεχόμαστε και δίνοντας λίγο λιγότερο σε κάθε κακό, ισορροπούμε καταστάσεις που διαφορετικά μας φθείρουν και μας αρρωσταίνουν.

Αυτά είναι μερικά από τα ζητήματα στα οποία χάνουμε στην πορεία της ζωής μας την σωστή τους αξιολόγηση (την σωστή οπτική), με αποτέλεσμα να εισχωρούν στην ψυχή μας τα αισθήματα της ενοχής, του φόβου, της ανασφάλειας και να παραγκωνίζουν το θεϊκό αίσθημα της αγάπης, διώχνοντας την ευτυχία μακριά μας.
Όσο η ευτυχία φεύγει μακριά μας, τόσο αφήνει χώρο στις ασθένειες κάθε τύπου να καταλάβουν την θέση της.

Η έλλειψη αποδοχής επιτάσσει να αποκλείουμε άτομα από τα συστήματά μας, δημιουργώντας έτσι ψυχικά κενά. Η δυσκολία να αποδεχτούμε οτιδήποτε είναι διαφορετικό από εμάς και τα θέλω μας, μας φέρνει στην θέση να απομακρύνουμε από κοντά μας παιδιά με διαφορετικότητα, γονείς με συμπεριφορές ή στάσεις ζωής που δεν μας ταιριάζουν, κρίνουμε με αυστηρότητα οτιδήποτε δεν συμβαδίζει με τα δικά μας πλαίσια και απομακρύνουμε (απορρίπτουμε) ή δεν αναγνωρίζουμε, άτομα και καταστάσεις. Ο καθένας όμως, έχει τα ίδια δικαιώματα στην ροή της αγάπης!

Το παιδί που δεν αφήσαμε να γεννηθεί ή το παιδί που δεν γεννήθηκε για όποιον λόγο, ο γονιός με την συμπεριφορά που κρίναμε ως απρεπή ή βλαπτική και τον αποκλείσαμε, ο σύντροφος (πρώην ή νυν) που για όποιον λόγο απομακρύναμε και απομονώσαμε, ο συγγενής έναντι του οποίου εξασκήσαμε την κριτική μας ιδιότητα και τον αποκλείσαμε από το σύστημα, ο όποιος συνάνθρωπος στον οποίο κάνοντας μια επιζήμια ή επιβοηθητική πράξη αποκομίσαμε όφελος ανανταπόδοτο, κάποιος πρόωρα θανών ή ένα άτομο που από τον πόνο μας δεν αναφέρουμε καν, όλα αυτά τα άτομα εμπλέκονται με την ροή της αγάπης στο σύστημά μας και δικαιούνται μια θέση σε αυτό. Αποκλείοντας οποιοδήποτε από αυτά, διακόπτουμε την ροή της αγάπης και υφιστάμεθα τις συνέπειες. Φυσικά πολλές φορές δεν το κάνουμε συνειδητά. Γιαυτό εξάλλου τις περισσότερες φορές είναι (αν όχι αδύνατον) τουλάχιστον δύσκολο, να συνειδητοποιήσουμε τι πάει στραβά και πώς να το διορθώσουμε.

Η Συστημική Αναπαράσταση λοιπόν έρχεται να βοηθήσει σε αυτό το σημείο. 



Με τις δυναμικές που αναπτύσσονται στο πεδίο, έχουμε την δυνατότητα να δούμε ορισμένες εικόνες οι οποίες να κινητοποιήσουν μια συνειδητοποίηση, ώστε να βοηθηθούμε στην πληρέστερη αντίληψη του μικρόκοσμού μας. Να δούμε την θέση μας καθώς επίσης και την θέση των άλλων στο σύστημά μας και να επαναφέρουμε αρμονία στις τάξεις της αγάπης.
Επαναφέροντας την αρμονία στις τάξεις της αγάπης, με την αποδοχή, καθαρίζουμε την ψυχή μας από τα βλαπτικά συναισθήματα που έχουν εγκατασταθεί και δίνουμε χώρο στην ευτυχία να πάρει την θέση της.
Μπαίνοντας η ευτυχία στη ζωή μας, η πορεία μας σε αυτήν γίνεται πιο υγιής. Συντελείται καλύτερη πρόοδος και ανάπτυξη στη δική μας ζωή, αλλά και στις ζωές των άλλων που μας πλαισιώνουν.

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009

Z Makripoulia- Lege Me Soula

http://www.facebook.com/pages/Hercules/36482405958?ref=ts
"Οι... Σούλες!!!" στο πλευρό της Σούλας, εύχονται κάθε επιτυχία!!!

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2009

ΖΗΤΗΣΑ...

Ζήτησα Δύναμη            και ο Θεός μου έδωσε 
                                      Δυσκολίες για να με δυναμώσει,
Ζήτησα Σοφία             και ο Θεός μου έδωσε 
                                      Προβλήματα για να λύσω,
Ζήτησα Ευημερία         και ο Θεός μου έδωσε 
                                      Νου και Μυς για να δουλέψω,
Ζήτησα Θάρρος           και ο Θεός μου έδωσε 
                                      Κίνδυνο για να υπερνικήσω,
Ζήτησα Αγάπη             και ο Θεός μου έδωσε 
                                     Ανθρώπους με προβλήματα για να βοηθήσω,
Ζήτησα Χάρες             και ο Θεός μου έδωσε 
                                     Ευκαιρίες!

Δεν πήρα τίποτα από όσα ήθελα...
Πήρα όσα χρειαζόμουν!!!

Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008

Ο ΑΣΦΑΛΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Η έννοια του Προσωπικού Ζωτικού Χώρου είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό για το Ψυχο-Ενεργειακό Θεραπευτικό Bodywork. Θεραπευτής και θεραπευόμενος θα πρέπει να γνωρίζουν ότι ως τέτοιον, εννοούμε τον χώρο που ο καθένας μας καταλαμβάνει πέρα από το φυσικό του σώμα και να τον αντιμετωπίζουν ανάλογα. Τον χώρο στον οποίο, οι ψυχοενεργειακές μας τάσεις «αντιλαμβάνονται» οτιδήποτε υπάρχει και μας «προειδοποιούν», για την όποια αντιμετώπιση. Πρέπει επίσης να κατανοούν ότι ο συντονισμός μεταξύ τους είναι βασική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη συνεδρία.

Ενώ όπως έχουμε αναφέρει, ο Προσωπικός χώρος είναι η ψυχολογική έννοια που περιγράφει τον ζωτικό χώρο, τον οποίο κατέχει ο καθένας μας πέρα από το φυσικό του σώμα, ο ασφαλής προσωπικός χώρος είναι το καταφύγιο, το κρησφύγετο!
Για να δημιουργηθεί η ανάγκη να βρεθεί κανείς εκεί, σημαίνει εξ ορισμού ότι έχει χάσει την επαφή με το κέντρο της ζωτικότητάς του, έχει χάσει την επαφή με την εσωτερική του δύναμη με άλλα λόγια.
Όταν απειληθεί το αίσθημα της ασφάλειας και της κυριαρχίας (με γνώμονα πάντα το φυσικό μας σώμα), οι ψυχοενεργειακές τάσεις αποσύρονται προς τα μέσα, όπως ακριβώς συμβαίνει στην χελώνα που μαζεύει τα μέλη της μέσα στο καβούκι, το σαλιγκάρι συρρικνώνει τις κεραίες του, το «μη μου άπτου» μαζεύει τα φύλλα του… σε κάθε άγγιγμα ή εξωτερική ενόχληση.


Αίσθημα ασφάλειας και κυριαρχίας.
Μιλάμε με γνώμονα το φυσικό μας σώμα πάντα, γιατί έχουμε συνδέσει την ψευδαίσθηση της ασφάλειας και της κυριαρχίας με αυτό. Την έννοια της ευθύνης, της ιδιοκτησίας και της ανάγκης ακόμα, τις έχουμε απόλυτα συνδεδεμένες με το φυσικό μας σώμα.
Η θέση μου μπορεί να θεωρηθεί ιδιοκτησία για την οποία φέρω ευθύνη, δεδομένου ότι κυριαρχώ σε αυτήν. Ο χώρος όμως που βρίσκεται γύρω από την θέση στην οποία το φυσικό μου σώμα βρίσκεται, ανήκει σε όλους τους άλλους. Όλοι έχουν δικαίωμα να ανασαίνουν τον αέρα που με περιβάλλει…
Στον χώρο ευθύνης μου αισθάνομαι κυρίαρχος και ασφαλής. Χωρίς βέβαια, αυτό να σημαίνει ότι είμαι κιόλας! Ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί το οτιδήποτε, να πέσει ένα αυτοκίνητο πάνω στη στάση που περιμένω το λεωφορείο… να πέσει ένα αεροπλάνο στον κήπο μου καθώς πίνω τον καφέ μου αμέριμνος…
Γι αυτό εξάλλου, αναφέρομαι σε ψευδαίσθηση ασφάλειας και κυριαρχίας.
Μια ψευδαίσθηση όμως, η οποία είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί σε βεβαιότητα, για να μπορέσουμε να αναπτύξουμε την αίσθηση της αυτοπεποίθησης, της εκτίμησης προς τον εαυτό μας, την αίσθηση της ευθύνης και της υπευθυνότητας και άλλα τόσο όμορφα… όσο και αναγκαία για την επιβίωσή μας στο κοινωνικό σύνολο, στο οποίο ο καθένας μας ανήκει.

Βέβαια όλοι φαντάζομαι ξέρουμε, ή τουλάχιστον υποψιαζόμαστε, ότι δεν είμαστε μόνο το σώμα μας. Υπάρχει και κάτι που το κατοικεί.
Δεχόμαστε το σώμα μας σαν το φθαρτό όχημα που κάποιος/κάτι, το οδηγεί. Δεχόμαστε ότι υπάρχει το πνεύμα μας, η ψυχή μας, δεν έχουμε συνδέσει το αίσθημα της ασφάλειας με κανένα από αυτά όμως. Αν είχαμε συνδέσει το αίσθημα της κυριαρχίας και της ασφάλειας με κάποιο από αυτά, θα είχαμε εκ προοιμίου την βεβαιότητα ότι κανείς δεν μπορεί να το καταλύσει, έτσι ο κάθε φόβος ή απειλή θα αποτελούσε πρόκληση αισθητηριακής διευθέτησης. Θα μετουσιωνόταν δηλαδή ο τρόπος αντιμετώπισης της όποιας κατάστασης, από μια μηχανική διαχείριση, σε μια αισθαντική λειτουργία. Θα ερχόμαστε σε επαφή με την συνειδητότητά μας, η οποία θα κινητοποιούσε όλο μας το είναι και όχι μόνο το χέρι, το πόδι, την εξυπνάδα ή την δύναμη, ούτε μόνο τις φυσικές μας αισθήσεις. Θα έμπαινε δηλαδή σε λειτουργία ο βαθύτερος μας εαυτός, ο οποίος ενεργεί ανεξάρτητα από μόρφωση, δύναμη, ευλυγισία, εξυπνάδα κλπ, για την αντιμετώπιση της όποιας απειλής.

Όπως έχουμε κατά καιρούς δει, άτομα που τα χαρακτηρίζουμε «φωτισμένα», «δασκάλους», «αγίους», «γκουρού» κλπ, να κάνουν.
Το αίσθημα της ασφάλειας όμως, το έχουμε συνδέσει με το φυσικό μας σώμα. Ιδιαίτερα ό άνθρωπος του πολιτισμού και της τεχνολογίας. Ο άνθρωπος του σήμερα!
Το αίσθημα της ασφάλειας το φέρουμε μέσα μας πριν ακόμα από τη στιγμή της γέννησής μας. Από τη στιγμή εκείνη, που το έμβρυο βρισκόταν μέσα στη μήτρα και αισθανόταν προστατευμένο και ασφαλές εκεί μέσα, τα κύτταρά του ανέπτυσσαν το αίσθημα αυτό.

Περιορισμοί των ψυχοενεργειακών τάσεων.
Στο όνομα της όποιας ασφάλειας, ο σύγχρονος άνθρωπος δέχεται πολλούς περιορισμούς από το κοινωνικό του περιβάλλον.
«Προστασία» ανθρωπίνων δικαιωμάτων, «αντιτρομοκρατικές» εκστρατείες, «διευκολύνσεις» μέσω δανεισμού από τράπεζες και άλλους φορείς, «κατάρτιση» όσον αφορά τις ικανότητες επαγγελματικής αποκατάστασης, «δεξιοτεχνίες» που πρέπει να αναπτύξει για προσωπική αποκατάσταση… κλπ είναι μερικές από τις καταστάσεις, που προκαλούν έμμεσα περιορισμούς (ή ακόμα και απειλή σε κάποιες περιπτώσεις), στο άτομο του σήμερα.
Αν χωρίσουμε τα άτομα σε κατηγορίες, άντρες-γυναίκες, μικροί-μεγάλοι, νέοι-ηλικιωμένοι… κλπ, οι περιορισμοί αυτοί διαφοροποιούνται φυσικά, πολλαπλασιάζονται, εναλλάσσονται, ποικίλουν σε ένταση και αυστηρότητα, εξειδικεύονται…
Κατ’ επέκταση, στον σύγχρονο άνθρωπο έχει αλλοιωθεί η αίσθηση των ορίων του προσωπικού χώρου. Ακόμα και το γεγονός ότι ζούμε ο ένας τόσο κοντά στον άλλο, σε στενά διαμερίσματα με ελάχιστα ή καθόλου μπαλκόνια, συναναστρεφόμαστε συνοστιζόμενοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή στις ουρές των υπηρεσιών, συμβάλλει στον περιορισμό (ασφυκτικά σε κάποιες περιπτώσεις), των ορίων αυτών.
Ένα άτομο που έχει συλλέξει πολλές τραυματικές εμπειρίες, οι οποίες έχουν επηρεάσει τον ψυχισμό του, πιθανόν να έχει ανεξήγητες ή ανεξέλεγκτες αντιδράσεις σε κάποιες προσεγγίσεις, ορισμένες φορές.

Επαναπροσδιορισμός ορίων.
Γεννάται η ανάγκη λοιπόν επαναπροσδιορισμού των ορίων του προσωπικού χώρου, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ο χώρος στον οποίο θα κατοικήσει ο ασφαλής προσωπικός χώρος και δη, με άνεση.
Στον ασφαλή προσωπικό χώρο κατοικεί ο ζωτικός παλμός του καθενός μας. Όσο περισσότερο υγιής και σφριγηλός είναι ο ζωτικός παλμός σε ένα άτομο, τόσο και το άτομο αυτό είναι υγιές, σφριγηλό και ενδυναμωμένο. Το ίδιο του το αυτοθεραπευτικό σύστημα είναι σε κατάσταση να αντιμετωπίσει την οποιαδήποτε απειλή κατά της υγείας του, και όχι μόνο…
Όσο πιο υγιής και σφριγηλός είναι ο ζωτικός παλμός, τόσο εντονότερα δονείται, καταλαμβάνοντας κατ επέκταση περισσότερο χώρο, λόγω της αυξημένης ταλάντωσης. Όταν απειληθεί ή αισθανθεί φόβο, μειώνεται το εύρος της ταλάντωσης, οπότε και ο χώρος που καταλαμβάνει, μικραίνει.
Πρέπει δηλαδή να του δώσουμε χώρο να κατοικήσει πρώτα απ όλα, και κατόπιν να του δώσουμε άνεση σε αυτόν τον χώρο για να αναπτυχθεί, αφού από την ανάπτυξή του και όχι από την συρρίκνωσή του εξαρτάται η καλή μας υγεία, άρα και η ποιότητα της ζωής μας.

Ο θεραπευτής του Ψυχο-Ενεργειακού Θεραπευτικού Bodywork, υποστηρίζει τις αυτόνομες εκφραστικές κινήσεις του θεραπευόμενου, συντονιζόμενος μαζί του και πάντα με την κατάλληλη αναπνοή, για να βοηθήσει στην απελευθέρωση και στην οριοθέτηση του προσωπικού του χώρου, ώστε να βελτιώσει τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του ζωτικού του παλμού. Με σεβασμό πάντα και αποδοχή ως βασικά χαρακτηριστικά, ώστε να δίνεται η ευκαιρία για μετουσίωση των όποιων συνειδητοποιημένων ή μη εγκλωβισμών, στα μέλη, φτάνοντας ακόμα ως και στα κύτταρα του φυσικού σώματος. Επιδιώκει –χωρίς αυτό να γίνεται αυτοσκοπός- την αποκατάσταση της ενότητας, στην οποία όλα τα μέλη επικοινωνούν αρμονικά και οι ενεργειακές ροές κυλούν ελεύθερα σε όλο το σώμα, αφού έχουν απαλλαχθεί από τα όποια μπλοκαρίσματά τους.





Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008

ΨΥΧΟΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ BODYWORK - Προσωπικός χώρος

Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
Στο Ψυχο-Ενεργειακό Θεραπευτικό Bodywork, η δουλειά με το σώμα αποτελεί αφετηρία για να προσεγγίσουμε τον άνθρωπο συνολικά και βαθιά (σώμα, συναισθήματα, ενέργεια). Είναι ένα είδος ενεργειακού bodywork στο οποίο με διάφορους ειδικούς χειρισμούς και πιέσεις - όλα με την κατάλληλη αναπνοή - επιτυγχάνεται η εξισορρόπηση των ψυχο-ενεργειακών εντάσεων. Βασικό στοaιχείο του Ψυχο-Ενεργειακού Θεραπευτικού Bodywork είναι η σημασία που δίνεται στην επαφή θεραπευτή - δέκτη. Θεμελιώδης άξονας για το Ψυχο-Ενεργειακό Θεραπευτικό Bodywork, είναι η κατανόηση από την πλευρά του θεραπευτή της έννοιας του προσωπικού χώρου του δέκτη.

Προσωπικός χώρος, είναι η ψυχολογική έννοια που περιγράφει τον ζωτικό χώρο τον οποίο κατέχει ο καθένας μας, πέρα από το φυσικό σώμα.

Κάποια ζώα ορίζουν τον προσωπικό τους Ζωτικό Χώρο ουρώντας σε διάφορα σημεία, τοποθετώντας έτσι περιφερειακά τα όρια της περιοχής τους. Τα λιοντάρια λέγεται ότι μπορούν να ακούσουν έως 20 χλμ. μακριά. Στην πραγματικότητα, όμως, έχουν δημιουργήσει μέσα στον εγκέφαλό τους μια αποτύπωση του χώρου σε αυτήν την ακτίνα, κάτι σαν χαρτογράφηση θα λέγαμε, έτσι ώστε να αντιλαμβάνονται την οποιαδήποτε αλλαγή συμβαίνει -όταν συμβεί- στον χώρο αυτό. Δεν είναι οι λειτουργίες της όσφρησης ή της ακοής λοιπόν, αυτές καθαυτές, που λειτουργούν ώστε να αντιλαμβάνονται τις αλλαγές που δημιουργούνται στον χώρο που αυτά έχουν οριοθετήσει και προσδιορίσει σαν προσωπικό τους Ζωτικό Χώρο.

Μπορούμε να δούμε τον προσωπικό Ζωτικό Χώρο σαν το προαύλιο μιας μονοκατοικίας. Υπάρχει το κυρίως κτίσμα που περιτριγυρίζεται από την αυλή, η οποία περικλείεται από έναν μαντρότοιχο. Υπάρχει μία πόρτα στον μαντρότοιχο που οδηγεί στην αυλή και μια άλλη πόρτα στο κυρίως σπίτι. Παλαιότερα είχαμε το κάστρο, το οποίο προστατευόταν από μια τάφρο στην οποία συνήθως υπήρχε νερό, κάποιος γκρεμός και οχυρώματα γύρω από αυτό, ώστε να δημιουργεί το αίσθημα της ασφάλειας στον ιδιοκτήτη. Όλα αυτά για να προστατεύεται ο ζωτικός χώρος του ιδιοκτήτη. Αυτά τα παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά όσον αφορά στις δομές ενός κτίσματος.
Αν παρομοιάσουμε το ανθρώπινο σώμα - προσωπικό χώρο με ένα κτίσμα, έχουμε την εξής αντιστοιχία:
Φυσικό σώμα = μονοκατοικία, κάστρο
Προσωπικός Ζωτικός Χώρος = αυλή, τάφρος
Όρια Προσωπικού Ζωτικού Χώρου = μαντρότοιχος της αυλής, γκρεμός της τάφρου

Ακόμα και σε επίπεδο κρατών αν το δούμε, βλέπουμε ότι υπάρχουν τα σύνορα στα οποία γίνεται ο έλεγχος, η αναγνώριση της οποιασδήποτε δομής έχει την πρόθεση να εισέλθει μέσα στην χώρα και η πρωτεύουσα, συνήθως βρίσκεται σε κάποιο σημείο στο εσωτερικό της χώρας αυτής. Ανάλογες συνθήκες επικρατούν και στην οριοθέτηση των εναέριων χώρων, στα διάφορα κράτη.


Προσωπικός Ζωτικός Χώρος, ψυχικό πεδίο και Ψυχο-Ενεργειακές τάσεις
Ο προσωπικός Ζωτικός Χώρος δεν πρέπει να συγχέεται με την αύρα. Η αύρα είναι η ενέργεια της φυσικής μας δομής. Εφόσον το φυσικό μας σώμα βρίσκεται σε λειτουργία -είναι ζωντανό δηλαδή- η αύρα πάντοτε βρίσκεται εκεί και το περιβάλλει. Είναι η έκφραση της ενέργειας της φυσικής μορφής αυτής της ύπαρξης.

Ο προσωπικός Ζωτικός Χώρος ανήκει στο ψυχικό πεδίο. Η δική μου αντίληψη πάνω σ’ αυτό, είναι ότι ουσιαστικά στον προσωπικό χώρο βρίσκεται το ψυχικό σώμα. Έχουμε να κάνουμε εδώ με δύο διαφορετικούς κόσμους ή καλύτερα με δύο διαφορετικά πεδία. Το φυσικό μας σώμα και το ψυχικό μας σώμα.

Το φυσικό μας σώμα είναι αμετάβλητο, είναι η απόλυτη έκφραση της διαφορετικότητας, ενώ το ψυχικό μας σώμα μεταβάλλεται. Το φυσικό μας σώμα καταλαμβάνει κάποιον συγκεκριμένο χώρο, κυριαρχούν απάνω του οι νόμοι του χρόνου, των μηχανικών κινήσεων, (π.χ. μαλάξεις στους μύες, θεραπευτικές δραστηριότητες), η λογική, ο προσανατολισμός στο αποτέλεσμα.

Στο πεδίο του ψυχικού σώματος δεν υπάρχει χρόνος, ούτε μηχανικές και λογικές διαδικασίες με εστιασμό σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Για να δουλέψουμε με το Ψυχο-Ενεργειακό Θεραπευτικό Bodywork, πρέπει να μετακινηθούμε στο ψυχικό πεδίο. Ένα άγγιγμα που μπορεί να γίνει μηχανικά και να έχει κάποια επίδραση στο φυσικό σώμα, δεν μπορεί να λειτουργήσει στο ψυχικό πεδίο όπου ο χρόνος χάνεται.
Σίγουρα, έχουμε όλοι παρατηρήσει ότι αλλιώς αντιδρά το σώμα μας στην φιλική προσέγγιση από κάποια οντότητα, αλλιώς αντιλαμβάνεται την εχθρότητα, την απειλή, την διεκδίκηση, τον εγκλωβισμό… κ.ο.κ.. Συνεπώς, η αντίδραση του σώματός μας είναι διαφορετική στην θετική ή την αρνητική προσέγγιση, δεδομένων των αλλαγών που προκαλούνται στη διέγερση του νευρικού μας συστήματος.


Συνεπώς, η αντίδραση του σώματός μας είναι διαφορετική στην θετική ή την αρνητική προσέγγιση, δεδομένων των αλλαγών που προκαλούνται στη διέγερση του νευρικού μας συστήματος.

Ο προσωπικός μας αυτός χώρος δεν είναι κενός. Σ’ αυτόν βρίσκεται το ψυχικό σώμα, οι δονήσεις του οποίου διαφοροποιούνται με την κάθε προσέγγιση, γι’ αυτό αντιλαμβανόμαστε την παραβίαση και αντιδρούμε ανάλογα.
Τις δονήσεις αυτές στο Ψυχο-Ενεργειακό Θεραπευτικό Bodywork ονομάζουμε Ψυχο-Ενεργειακές τάσεις, κάτι πιο αιθέριο το οποίο έχει σχέση όμως με το ψυχικό σώμα. Οι Ψυχο-Ενεργειακές τάσεις “αντιλαμβάνονται” αυτό που υπάρχει στον ζωτικό μας χώρο, αποτυπώνουν - χαρτογραφούν δηλαδή τον χώρο που περιβάλλει το φυσικό μας σώμα. Αναγνωρίζουν την όποια προσέγγιση (αν είναι φίλια ή μη φίλια) και μας προετοιμάζουν για την όποια αντίδραση.

Συχνά, το ψυχικό μας σώμα το περιορίζουμε, πολλές φορές το διώχνουμε και έξω από το φυσικό μας σώμα (βλ. αστρικά ταξίδια). Στις κοινωνίες που ζούμε, ο ζωτικός μας χώρος συνεχώς παραβιάζεται. Κυκλοφορούμε δίπλα στους άλλους, συνωστιζόμαστε, συναναστρεφόμαστε και παραβιάζει ο ένας τον ζωτικό χώρο του άλλου με πρόθεση ή χωρίς. Μπορούμε να απαγορέψουμε σε κάποιον να καθίσει επάνω μας, αλλά δεν είναι σωστό -δεν μας επιτρέπεται- να του απαγορέψουμε να σταθεί δίπλα ή ακριβώς μπροστά μας. Δεν μπορούμε να απαγορέψουμε την παρέμβαση στον ζωτικό μας χώρο, αλλά δημιουργούνται διάφορες ασυνείδητες εμπλοκές από αυτές τις παρεμβάσεις οι οποίες συνήθως. καθορίζουν τις αντιδράσεις μας πέρα από τη λογική.

Ο ζωτικός μας χώρος μας δίνει την δυνατότητα να αντιδράσουμε, πριν κάποιος κίνδυνος απειλήσει τη δομή μας. Μας δίνει τον χρόνο να αντιλαμβανόμαστε μια απειλή, ώστε να προετοιμαστούμε να προστατέψουμε το φυσικό μας σώμα. Αν π.χ. περάσει ένα μαχαίρι στο ζωτικό μας χώρο, το φυσικό μας σώμα δεν παθαίνει κάτι. Θα έχουμε, όμως, πληροφορηθεί από τον ζωτικό μας χώρο, για την παρουσία του κερδίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο χρόνο, ώστε να αντιδράσουμε ανάλογα για την προστασία του.

Ασφαλής Προσωπικός Χώρος
Ο χώρος στον οποίο καταφεύγουμε για να νοιώσουμε ασφάλεια, όταν ο προσωπικός μας χώρος απειλείται, ονομάζεται ασφαλής προσωπικός χώρος. Αυτός ο χώρος κάποιες φορές βρίσκεται βαθιά μέσα μας και άλλες φορές μπορεί να βρίσκεται έξω από το φυσικό μας σώμα.

Στη διαδικασία μιας διαπροσωπικής ή θεραπευτικής εμπλοκής το ίδιο άτομο σε διαφορετικές στιγμές μπορεί να αντιδράσει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Μπορεί να μπει σε κάποια κατάσταση φυγής δεχόμενο μια παρέμβαση ή μια απειλή, μπορεί να αντεπιτεθεί για να την αντικρούσει, μπορεί να παγώσει από σοκ, να τεθεί σε αμηχανία ή να παραμείνει ακινητοποιημένο. Το νευρικό σύστημα επιβάλλει την ανάλογη αντίδραση στο φυσικό σώμα, εξαιτίας μιας τάσης που δημιουργείται σ’ αυτό. Τι συμβαίνει όμως στο ψυχικό σώμα; Πώς αυτό εκφράζεται; Ενώ το φυσικό σώμα όπως είδαμε είναι αμετάβλητο (όσον αφορά τον όγκο του), το ψυχικό έχει μεταβλητότητα στον όγκο και χώρο που καταλαμβάνει και ακαριαία συρρικνώνεται ή επεκτείνεται σαν άμεση εκδήλωση της όποιας συναισθηματικής διαδικασίας συμβαίνει στο άτομο.

Χρησιμοποιώντας και πάλι το παράδειγμα της μονοκατοικίας με τον κήπο, μπορούμε να φανταστούμε ότι έχουμε κάποιον επισκέπτη ο οποίος μας φωνάζει από την πόρτα του μαντρότοιχου. Ανάλογα με την διάθεσή μας για τον επισκέπτη αυτό, αν είναι πολύ φίλος μας ή αν είναι κάποιος που δεν θέλουμε να τον δούμε, ή αν είναι κάποιος που τον εχθρευόμαστε ή τον φοβόμαστε, θα βγούμε να τον προϋπαντήσουμε έξω στην αυλόπορτα, ή θα περιμένουμε να περάσει στην αυλή και να τον δεχτούμε στην πόρτα του σπιτιού, να τον περάσουμε στο σαλόνι κ.λπ.… ή θα σβήσουμε τα φώτα και θα πάμε να χωθούμε στην κρεβατοκάμαρα ή στη σοφίτα, ώστε να νομίζει ότι λείπουμε. Υπάρχουν φορές που στην υποψία και μόνο μιας επίσκεψης φεύγουμε από το σπίτι, ώστε να μην είμαστε καν εκεί όταν έρθει ο… ανεπιθύμητος.

Το σημείο στο οποίο το ψυχικό μας σώμα έχει ανάγκη να κρυφτεί, «να οχυρωθεί», να απομονωθεί, είναι αυτό που ονομάζουμε Ασφαλής Προσωπικός μας Χώρος.
Στο παραπάνω παράδειγμα, μπορούμε να δούμε ότι αυτός ο ασφαλής προσωπικός χώρος μπορεί να είναι και «έξω από το σπίτι», σε διάφορες περιπτώσεις όπου ο φόβος είναι τόσο μεγάλος και έντονος ώστε να μιλάμε πλέον για τρόμο όπως στη περίπτωση ενός ισχυρού τραυματικού σόκ.

Με το Ψυχο-Ενεργειακό Θεραπευτικό Bodywork ο θεραπευτής χρησιμοποιεί τα χέρια του ενεργειακά και δε δουλεύει απλά σε σωματικό - μυικό επίπεδο. Δουλεύει με μεγάλη συγκέντρωση και αργές κινήσεις, νιώθοντας όσο βαθύτερα μπορεί τον οργανισμό του δέκτη: τους παλμούς, τις αντιστάσεις, τις ενεργειακές προδιαθέσεις. Χρησιμοποιεί τις διάφορες στάσεις του δέκτη, υποστηρίζοντας τις αυτόνομες εκφραστικές κινήσεις, αποτέλεσμα της ελεύθερης κίνησης της βιοενέργειας. Πρόκειται για ένα είδος μυστικού διαλόγου ανάμεσα στο θεραπευτή και το δέκτη. Ο θεραπευτής συντονίζεται με το δέκτη, αποδέχεται, σέβεται και τελικά μεταλλάσσει τις άμυνές του, προχωρά με το ρυθμό που χρειάζεται και σταματά εκεί που πρέπει. Πλησιάζοντας και συνάμα σεβόμενος τον προσωπικό χώρο του επιχειρεί να απελευθερώσει εμπλοκές σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο.

Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008

Η εθνικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου!!!

Οι παίκτες στο άγνωστο τηλεπαιχνίδι γνώσεων “Take it or Leave it” του επίσης άσημου βρετανικού τηλεοπτικού σταθμού “Challenge TV” απαντούν σωστά στην ερώτηση, “What Nationality Was Alexander the Great?” και ο τηλεπαρουσιαστής τους (Richard Arnold) διορθώνει, δηλώνοντας πως ο Αλέξανδρος ήταν “εθνικά Μακεδόνας”!!!
http://www.youtube.com/watch?v=xj5byhbyYbU&feature=related
Η σημαιούλα της ΠΓΔΜ εμφανίζεται να κυματίζει στην κάρτα με την υποτιθέμενη “σωστή απάντηση” και το σκηνικό της σύγχυσης έρχεται να ολοκληρώσει η παρατήρηση του τηλεπαρουσιαστή ότι ο Μέγας Αλέξανδρος γεννήθηκε στην Πέλλα, που -οποία σύμπτωση!- ευρίσκεται στην Ελλάδα (λεπτομέρεια που αμφιβάλλουμε αν γνωρίζει)!
Αποτέλεσμα της απίστευτης γκάφας των ευρωπαίων εταίρων μας;
Οι Σκοπιανοί να πανηγυρίζουν εδώ και λίγες ημέρες κομπάζοντας ότι “τα ελληνικά ψέμματα τελείωσαν”!
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟ E-MAIL ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ: takeitorleaveit@tigeraspect.co.uk
ή στην φόρμα επικοινωνίας του τηλεοπτικού σταθμού: http://www.challenge.co.uk/registration/contact.php
Δοκιμάστε επίσης το: general@tigeraspect.co.uk

To webite του show είναι:
http://www.challenge.co.uk/take/default.php