Με ενοχλεί αφάνταστα όλη αυτή η υποκρισία που βλέπω γύρω μου.
Οι ίδιοι άνθρωποι που λένε ότι πάει γυρεύοντας για φασαρίες όποιος διεκδικεί τα δεδουλευμένα του, οι ίδιοι που βλέποντας τα παιδιά τους να μένουν στο δρόμο άνεργα και απλήρωτα τους λένε: «τι να κάνουμε; Έτσι είναι τα πράγματα! Εδώ είναι Ελλάδα», οι ίδιοι το παίζουν επαναστάτες γιατί έκλεισε η ΕΡΤ (την οποία σημειωτέον, απαξίωναν –καλώς ή κακώς- όσο καιρό λειτουργούσε). Οι ίδιοι που δεν υπερασπίστηκαν το σπίτι τους όταν κάποιος με το έτσι θέλω τους ζήτησε να τους το πάρει, το παίζουν υπερασπιστές του εθνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα ο οποίος όσο καιρό καταπατούνται τα δικά τους δικαιώματα σιωπούσε και σφύριζε αμέριμνος. Ξαφνικά βρέθηκαν πολλοί υποστηρικτές των χιλιάδων ατόμων που βγαίνουν στην ανεργία από το συγκεκριμένο μαγαζί, λες και υπήρξε παρόμοια υποστηρικτική κίνηση όταν εν μία νυκτί έκλεισε το τάδε ή το δείνα εργοστάσιο και βρέθηκαν όλοι οι εργαζόμενοι άνεργοι, όταν έκλεισε το άλτερ και άφησε όλους τους εργαζόμενους στο δρόμο, όταν τραβιόντουσαν στα δικαστήρια εργαζόμενοι σε διάφορες εταιρίες που τους υπεξαίρεσαν τα δεδουλευμένα τους… όταν αφήνουν κάποιους να ξεπουλάνε τα κομμάτια της πατρίδας ανεξέλεγκτα! Όλοι αυτοί οι υποστηρικτές που παρουσιάστηκαν στις μέρες μας, είναι υποστηρικτές πληκτρολογίου στην πλειοψηφία τους βέβαια, και τηρουμένων των αποστάσεων ασφαλείας … επαναστατούν!!! Στα λόγια. Σε δακτυλογραφημένες κουβέντες!
Όταν χρειαστεί να γίνει η παραμικρή πράξη, υπερισχύει το ότι «τους εκθέτει» ή «τους φέρνει σε δύσκολη θέση» όποιος μιλάει για το σωστό και το δίκαιο!
Φυσικά και είναι διαφορετικό το κλείσιμο μιας ιδιωτικής επιχείρησης και διαφορετικό το κλείσιμο της χώρας. Εδώ και χρόνια όμως η χώρα κατεβάζει ρολά σταδιακά, με τις εκπτώσεις που ενστερνίζεται αδιαμαρτύρητα ο λαός της. Εκπτώσεις στην γλώσσα, στις λέξεις, στα γράμματα του αλφαβήτου, στην συνεννόηση! Μάθαμε να κάνουμε εκπτώσεις στην διεκδίκηση, στην αντιμετώπιση προβλημάτων, στην εξεύρεση λύσεων, ως και στην έκφραση ακόμα. Φτάσαμε στο σημείο να ζητάμε από τους νέους ανθρώπους να κάνουν εκπτώσεις ακόμα και στα όνειρά τους!
Κάποτε σε αυτήν την χώρα έζησαν μεγάλοι άνθρωποι, που τα λόγια και οι πράξεις τους φώτισαν τον κόσμο. ΚΑΠΟΤΕ!
Τα λόγια των αρχαίων φιλοσόφων συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται ως και σήμερα, με τη διαφορά ότι οι σημερινοί χρήστες στην πλειοψηφία τους, δεν κατανοούν την σημασία τους. Γαλουχήθηκαν γενιές και γενιές έχοντας σαν παράδειγμα τους προγόνους και τους αρχαίους σοφούς (που στην εποχή τους τους εξολόθρευσαν με διάφορους τρόπους) και αμέλησαν να φροντίσουν να αφήσουν δικά τους παραδείγματα για τους απογόνους.
Ή μήπως όχι; Μήπως επειδή δόθηκαν πολλά παραδείγματα προς μίμηση στην αρχαιότητα (τα οποία δυστυχώς δεν ακολουθήθηκαν), έφτασε η δική μας εποχή, ώστε οι νεοέλληνες να δώσουν αντίστοιχο αριθμό παραδειγμάτων προς αποφυγήν, μήπως και καλλιεργηθεί η διάκριση;
Στη θέση των δελφικών παραγγελμάτων και των ρήσεων των σοφών που αφορούσαν στην καλλιέργεια του προσωπικού χαρακτήρα του καθενός, ακούει κανείς σήμερα: «να προσέχετε τα προσωπικά σας αντικείμενα όσο βρίσκεστε στους συρμούς και στις αποβάθρες». Εκεί που οι δώσαντες τα φώτα στην ανθρωπότητα, πρότειναν να σέβεται κανείς τον εαυτό του και τους άλλους, οι σημερινοί απόγονοί τους προτείνουν να προστατεύουν τα προσωπικά τους αντικείμενα. Στην θέση του «μηδέν άγαν» και του «κακίας απέχου», μπήκε το να γεμίζεις κάγκελα τα παράθυρα και τις πόρτες του σπιτιού σου και να βάζεις συναγερμούς ως και στην τσέπη σου!
Και εφόσον η προτεραιότητα δίνεται στο να προστατεύει κανείς τα προσωπικά του αντικείμενα, πως είναι δυνατόν να νοιαστεί για τον διπλανό του;
Μάταια όσοι ένοιωσαν τις καταχρήσεις και τις καταπατήσεις των δικαιωμάτων τους, χρόνια πριν, προσπάθησαν να βρουν συμπαράσταση από συνεργάτες, συγγενείς και φίλους. Μάταια προσπαθούσαν να τους δώσουν να καταλάβουν ότι: «όταν καίγεται το σπίτι του γείτονά σου, περίμενε τη φωτιά να φτάσει και στο δικό σου». Μάταια!!!
Τώρα ξαφνικά γέμισε η χώρα επαναστάτες!
Πόσο με ενοχλεί όλη αυτή η υποκρισία, Θεέ μου!!!
