Θάλασσα ΑΓΑΠΗΣ στην πύλη Sabbionara

facebook event

facebook event

http://www.haniotika-nea.gr/empnefsi-apo-ti-thalassa/

KEΠΕΔΗΧ-ΚΑΜ

Θάλασσα στο Ντεμέκ 29/11-6/12

http://hercgr.blogspot.gr/2015/07/blog-post.html

facebook event

"Θάλασσα" ημερολόγιο 2016

http://hercgr.blogspot.gr/2015/07/blog-post.html

εντός των ημερών, οι παρουσιάσεις της συλλογής και του ημερολογίου,
στα Χανιά.

28η Οκτωβρίου

http://teleytaiaexodos.blogspot.gr/2015/10/blog-post_719.html?spref=fb

21ο Πανελλήνιο Συνέδριο Κοινωνιολογίας - Παν/μιο Κρήτης

Thalassa

Ήταν το 2010 που ο Διεθνής τύπος έγραφε:

5 χρόνια μετά... με αφορμή την σειρά "Θάλασσα"...

θάλασσα

Σύντομα κοντά σας...

Η πραγματικότητα έξω από μένα

"Η πραγματικότητα έξω από μένα"Μια παράσταση ποίησης και κίνησης

Την Παρασκευή 12 και το Σάββατο 13 Ιουνίου, στις 21.30, παρουσιάστηκε στο Στούντιο Όξω Νού η παράσταση “Η πραγματικότητα έξω από μένα”.

Μια παράσταση ποίησης και κίνησης βασισμένη στις ποιητικές συλλογές:
"Η μελαγχολία του Παρισιού" μικρά πεζά ποιήματα του Σαρλ Μπωντλαίρ
"Μονόγραμμα" του Οδυσσέα Ελύτη
"Μνήμη σχεδόν πλήρης" και "Άδεια εξόδου" του Λεωνίδα Κακάρολγου

Μια παράσταση που μιλά και κινείται σε διόδους μέσα κι έξω από την πραγματικότητα.
Ο διάλογος που γίνεται προς τον εαυτό μας και προς το πρόσωπο του πόθου μας, που μας ακούει ή μας αισθάνεται.
Ο ζωντανός μονόλογος που μας οδηγεί στην ανακάλυψη μιας πραγματικότητας έξω από τον εγωκεντρισμό μας, έξω από εμάς.
Η απώλεια ως πρόσωπο, ως ανάμνηση που μας βοηθά να φτάσουμε στη λύτρωση και σε μια καινούρια ζωή.

Συντελεστές:
Σύλληψη, σκηνοθετική επιμέλεια: Σοφία Πατέλη
Κινησιολογία: Βιργινία Αληζιώτη
Πρωτότυπη μουσική: Λεωνίδας Μαριδάκης
Ηχοληψία/φωτισμός: Βαρδής Βασιλάκης
Ερμηνεία: Σοφία Πατέλη, Βιργινία Αληζιώτη, Κοραλία Μπατίστα, Ηρακλής Παπαδάκης, 

https://www.facebook.com/events/826238904125591/

10. ΑΝΟΙΞΗ 2015

ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

- Έγινα άλλος άνθρωπος! Γιατί; 

Γιατί μπορούσα! 

Δείχνοντας έτσι στον εαυτό μου και σε όποιον μπορέσει να δει, ότι ο καθένας μας μπορεί να γίνει άλλος άνθρωπος όταν υπάρχουν λόγοι.

- Υπήρχαν λόγοι;

- Έτσι θεώρησα. Αν οι εντάσεις και οι εκρηκτικότητα (που ούτως ή άλλως ήθελα να αποβάλλω από τη ζωή μου) δημιουργούν πρόβλημα στον άνθρωπό μου, ευκαιρία να τις μετουσιώσω.

- Και τα κατάφερες; Τις μετουσίωσες;

- Τις μετουσίωσα! Τις μετέτρεψα σε ανεκτικότητα και παράβλεψη, αφήνοντας μια σωρεία λαθών να συμβαίνουν και να πολλαπλασιάζονται εξαιτίας αυτής της παθητικότητας.

- Αυτό τώρα είναι καλό;

- Καλό δεν το λες βέβαια, σφάλμα μάλλον. Ίσως έπρεπε να κάνω διαφορετικές μετουσιώσεις. Οριοθέτηση και αποφασιστικότητα, ίσως να βοηθούσε περισσότερο.

- Πήρες ικανοποίηση από αυτή τη διαδικασία; Έδωσες ικανοποίηση ίσως;

- Αν ρωτήσεις τη μαζοχιστική μου πλευρά, ίσως σου πει ότι πήρε ικανοποίηση με το γεγονός του ότι μπόρεσε να το κάνει, τροφοδοτούμενη με την ελπίδα ότι κάποιος θα καταλάβει κάποτε κάτι. Σε πρακτικό επίπεδο συνειδητοποίησα για ακόμα μια φορά, ότι όταν συμβαίνει κάτι που μας ενοχλεί, καλό είναι να το περιορίζουμε με όποιον τρόπο διαθέτει ο καθένας. Κυρίως πίκρα και πόνος ήταν η συγκομιδή και από τις δυο πλευρές.

- Αν γύρναγες το χρόνο πίσω, θα άλλαζες κάτι;

- Μάλλον το χρονικό διάστημα θα μίκραινα. Ίσως να αξίζει να γίνει κανείς «άλλος άνθρωπος» αν με αυτό τον τρόπο βοηθιέται κάποιος, αλλά αν χάνει τον εαυτό του ενώ παράλληλα συμβάλλει στην εκτροπή του άλλου, είναι λάθος. Κι ενώ το να γίνει ένα λάθος είναι εύκολο, το να διορθωθεί έχει διάφορους βαθμούς δυσκολίας συνήθως.

- Θα σύστηνες σε κάποιον να γίνει «άλλος άνθρωπος» και αν ναι, για ποιο λόγο;

- Για την αγάπη και μόνον! Όταν φυσικά υπάρχει από αμφότερες τις πλευρές. Είναι λάθος όταν γίνεται μονόπλευρα, γιατί πολλές φορές στο όνομα της αγάπης «πνίγουμε» κάποιον που δεν αισθάνεται το ίδιο. Είναι λάθος οτιδήποτε γίνεται μονόπλευρα σε μια σχέση. Διαταράσσονται ισορροπίες και μοιραία οι σχέσεις οδηγούνται σε μαρασμό και διάλυση.

- Υπάρχει προδοσία εδώ;

- Σίγουρα υπάρχουν κάποια ψήγματα τουλάχιστον από το άτομο προς τον εαυτό του. Το να γίνεσαι άλλος άνθρωπος, σημαίνει ότι απιστείς σε κάποιες από τις αρχές σου πολλές φορές.

- Δοκιμάζεται η εμπιστοσύνη;

- Η εμπιστοσύνη είναι όπως ένα πολύτιμο κρύσταλλο. Προσφέρεται δύσκολα και χάνεται εύκολα. Όταν σπάσει γίνεται χίλια κομμάτια και όταν κόψει, κόβει άσχημα και βαθιά. Όσον αφορά στην επανασυγκόλλησή του δε, όσο σωστά κι αν γίνει, ποτέ δεν θα είναι όπως πριν.

- Είναι έντιμο και δίκαιο να γίνεται κανείς «άλλος άνθρωπος»;

- Όταν πρόκειται για την αγάπη κάποιες παραχωρήσεις ή ορισμένοι συμβιβασμοί, δεν μπορούν να θεωρηθούν ατιμία ή αδικία. Σίγουρα είναι άδικο και καταντά ΚΑΙ ανέντιμο, όταν γίνεται χωρίς αντίκρισμα για πολύ καιρό.

- Πως καταλαβαίνει κανείς το σωστό χρονικό διάστημα;

- Όταν αντιληφθεί κανείς ότι χάνει τον εαυτό του με την όποια τακτική ακολουθεί, σημαίνει ότι είναι καιρός να την αλλάξει. Οι συναισθηματικές φορτίσεις βέβαια μπλοκάρουν συχνά αυτήν την αντίληψη και δίνουν χώρο στην αύξηση των ανισορροπιών.

- Και μετά τι;

- Και μετά ... αναλαμβάνει ο καθένας την ευθύνη του και η ζωή συνεχίζεται. Τι άλλο; Μπορεί βέβαια να ρίξει ο καθένας τις ευθύνες στον άλλο και οι εκτροπές να πολλαπλασιαστούν, αλλά όπως και νάχει ... η ζωή συνεχίζεται!

από τη συλλογή διηγημάτων " Όταν ΔΕΝ σε χρειάζομαι, είσαι ΠΑΝΤΑ εκεί"

ΦΛΕΒΑΡΗΣ '15

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ (ή αλλιώς ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ)!!!

    Ο Έλληνας ψηφοφόρος (γιατί λόγος για πολίτες έχει πάψει να γίνεται προ πολλού), καλείται να ψηφίσει και έχει μια πληθώρα επιλογών, προκειμένου να «σώσει την πατρίδα»!

    Αυτόν που του δίνει ραντεβού στις 8 και εμφανίζεται στις 9, αυτόν που βλέπει ανάπτυξη εκεί που τα νοικοκυριά υποφέρουν, αυτόν που δεν σέβεται τις επιλογές του, αυτόν που παρουσιάζει αυθόρμητα ρεπορτάζ μετά από 4-5 γυρίσματα της κάθε σκηνής, τον Μανωλιό που άλλαξε τα ρούχα του και τα έβαλε αλλιώς και άλλους πολλούς σωτήρες ακόμα. Και φυσικά μην παραλείψουμε και εκείνους τους «σωτήρες», οι οποίοι «αφουγκραζόμενοι την ανάγκη του λαού», δημιουργούν τα νέα κόμματα-κινήματα της τελευταίας στιγμής.

Όλα για την σωτηρία της πατρίδας!!!

    Ο Έλληνας ψηφοφόρος, ο οποίος αδιαφορεί παντελώς για το οτιδήποτε συμβαίνει στον συνάνθρωπό του, είναι μόνιμα παραπονούμενος για τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν στον ίδιο, (τα οποία προκαλούνται φυσικά πάντα από τους άλλους)!

    Αυτοί οι «άλλοι» φταίνε ΠΑΝΤΑ, που μεθάνε ανεξέλεγκτα και προκαλούν ατυχήματα στους δρόμους, που πετάνε τα χαρτιά από τα κουτιά των τσιγάρων, τα χαρτομάντηλα, τα σουβλάκια κλπ στα πεζοδρόμια ή στην άσφαλτο, που αδειάζουν τα τασάκια τους καταμεσής του δρόμου, που δεν είναι συνεπείς στα ραντεβού ή στις πληρωμές τους, που αδιαφορούν για την άδικη απόλυση του διπλανού τους, για την διάρρηξη στο σπίτι του γείτονα, για την τρομοκρατία του «διαφορετικού παιδιού» στο σχολείο,  την έλλειψη σεβασμού στις προτεραιότητες, την συγκάλυψη διαφόρων απατεώνων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του δημόσιου βίου, την συμμετοχή στην λαμογιά και στο βόλεμα, την ανυπαρξία κοινωνικής ευαισθησίας.

    Επικαλούνται ρητά των αρχαίων ημών προγόνων, κάνοντας πράξη τα εντελώς αντίθετα. Ελάχιστοι αντιλαμβάνονται ότι οι πράξεις μιλούν δυνατότερα από τα λόγια και όσοι το πιστεύουν αυτό, θεωρούνται γραφικοί ή φαιδροί από την πλειοψηφία, που έχει μάθει να θεωρεί μαγκιά και εξυπνάδα την εξαπάτηση!

    Η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης είναι μια σειρά λέξεων που δεν βγάζει κανένα νόημα για τους περισσότερους. Ανάληψη = παίρνω χρήματα από την τράπεζα ή το ΑΤΜ, Προσωπική= καινούργιο αυτοκίνητο, άι φον, άι παντ, άει χάσου…, Ευθύνη= είναι ευθύνη των εξωγήινων, των θεών, του Θεού, των Αγίων, του Σύμπαντος… να μας βγάλουν από την κρίση.  Όλα μαζί στην ίδια πρόταση νόημα ΔΕΝ βγάζουν!!!  Τέλος.

    Αν η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης ήταν γνωστή στους εκλέγοντες, δεν θα μπορούσε να είναι επιτρεπτή η άγνοιά της από τους εκλεγόμενους. Αυτό φυσικά συμβαίνει όταν οι εκλέγοντες είναι πολίτες και δεν λειτουργεί στους ψηφοφόρους!

    Οι πολλοί ενστερνίζονται το «δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς» ή το «δεν έχουμε άλλη επιλογή» και άλλα τόσο ή και περισσότερο χαριτωμένα, αφήνοντας τους λίγους (που πραγματικά ενδιαφέρονται), να ανακαλύπτουν διαρκώς νέες επιλογές και δυνατότητές τους. Να τραβάνε κουπί δηλαδή!

    Οι ισχυροί λίγοι τους κατευθύνουν και τους απομυζούν. Οι ανίσχυροι λίγοι παλεύουν για τις αλλαγές που θα βοηθήσουν τους πολλούς.

    Οι ισχυροί λίγοι χαίρουν της εκτίμησης, του σεβασμού(!) και της παραδοχής των πολλών, ενώ οι ανίσχυροι λίγοι εισπράττουν την απαξίωση, την λοιδορία και την κοροϊδία τους.

    Όλοι όμως ζητούν να συμμετέχουν στο οτιδήποτε τους βολεύει ή τους εξυπηρετεί προσωπικά, ανεξάρτητα αν είναι επίτευγμα των ανίσχυρων λίγων ή επιβολή των ισχυρών «λίγων».

    Βρισκόμαστε αισίως στο σωτήριο έτος 2015. Και ζούμε στην Ελλάδα. Την μητέρα της … ;;;

Αιδώς Αχρείοι!!!