Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευθύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευθύνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2015

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ (ή αλλιώς ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ)!!!

    Ο Έλληνας ψηφοφόρος (γιατί λόγος για πολίτες έχει πάψει να γίνεται προ πολλού), καλείται να ψηφίσει και έχει μια πληθώρα επιλογών, προκειμένου να «σώσει την πατρίδα»!
    Αυτόν που του δίνει ραντεβού στις 8 και εμφανίζεται στις 9, αυτόν που βλέπει ανάπτυξη εκεί που τα νοικοκυριά υποφέρουν, αυτόν που δεν σέβεται τις επιλογές του, αυτόν που παρουσιάζει αυθόρμητα ρεπορτάζ μετά από 4-5 γυρίσματα της κάθε σκηνής, τον Μανωλιό που άλλαξε τα ρούχα του και τα έβαλε αλλιώς και άλλους πολλούς σωτήρες ακόμα. Και φυσικά μην παραλείψουμε και εκείνους τους «σωτήρες», οι οποίοι «αφουγκραζόμενοι την ανάγκη του λαού», δημιουργούν τα νέα κόμματα-κινήματα της τελευταίας στιγμής.
Όλα για την σωτηρία της πατρίδας!!!

    Ο Έλληνας ψηφοφόρος, ο οποίος αδιαφορεί παντελώς για το οτιδήποτε συμβαίνει στον συνάνθρωπό του, είναι μόνιμα παραπονούμενος για τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν στον ίδιο, (τα οποία προκαλούνται φυσικά πάντα από τους άλλους)!
    Αυτοί οι «άλλοι» φταίνε ΠΑΝΤΑ, που μεθάνε ανεξέλεγκτα και προκαλούν ατυχήματα στους δρόμους, που πετάνε τα χαρτιά από τα κουτιά των τσιγάρων, τα χαρτομάντηλα, τα σουβλάκια κλπ στα πεζοδρόμια ή στην άσφαλτο, που αδειάζουν τα τασάκια τους καταμεσής του δρόμου, που δεν είναι συνεπείς στα ραντεβού ή στις πληρωμές τους, που αδιαφορούν για την άδικη απόλυση του διπλανού τους, για την διάρρηξη στο σπίτι του γείτονα, για την τρομοκρατία του «διαφορετικού παιδιού» στο σχολείο,  την έλλειψη σεβασμού στις προτεραιότητες, την συγκάλυψη διαφόρων απατεώνων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του δημόσιου βίου, την συμμετοχή στην λαμογιά και στο βόλεμα, την ανυπαρξία κοινωνικής ευαισθησίας.
    Επικαλούνται ρητά των αρχαίων ημών προγόνων, κάνοντας πράξη τα εντελώς αντίθετα. Ελάχιστοι αντιλαμβάνονται ότι οι πράξεις μιλούν δυνατότερα από τα λόγια και όσοι το πιστεύουν αυτό, θεωρούνται γραφικοί ή φαιδροί από την πλειοψηφία, που έχει μάθει να θεωρεί μαγκιά και εξυπνάδα την εξαπάτηση!

    Η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης είναι μια σειρά λέξεων που δεν βγάζει κανένα νόημα για τους περισσότερους. Ανάληψη = παίρνω χρήματα από την τράπεζα ή το ΑΤΜ, Προσωπική= καινούργιο αυτοκίνητο, άι φον, άι παντ, άει χάσου…, Ευθύνη= είναι ευθύνη των εξωγήινων, των θεών, του Θεού, των Αγίων, του Σύμπαντος… να μας βγάλουν από την κρίση.  Όλα μαζί στην ίδια πρόταση νόημα ΔΕΝ βγάζουν!!!  Τέλος.

    Αν η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης ήταν γνωστή στους εκλέγοντες, δεν θα μπορούσε να είναι επιτρεπτή η άγνοιά της από τους εκλεγόμενους. Αυτό φυσικά συμβαίνει όταν οι εκλέγοντες είναι πολίτες και δεν λειτουργεί στους ψηφοφόρους!

    Οι πολλοί ενστερνίζονται το «δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς» ή το «δεν έχουμε άλλη επιλογή» και άλλα τόσο ή και περισσότερο χαριτωμένα, αφήνοντας τους λίγους (που πραγματικά ενδιαφέρονται), να ανακαλύπτουν διαρκώς νέες επιλογές και δυνατότητές τους. Να τραβάνε κουπί δηλαδή!
    Οι ισχυροί λίγοι τους κατευθύνουν και τους απομυζούν. Οι ανίσχυροι λίγοι παλεύουν για τις αλλαγές που θα βοηθήσουν τους πολλούς.
    Οι ισχυροί λίγοι χαίρουν της εκτίμησης, του σεβασμού(!) και της παραδοχής των πολλών, ενώ οι ανίσχυροι λίγοι εισπράττουν την απαξίωση, την λοιδορία και την κοροϊδία τους.
    Όλοι όμως ζητούν να συμμετέχουν στο οτιδήποτε τους βολεύει ή τους εξυπηρετεί προσωπικά, ανεξάρτητα αν είναι επίτευγμα των ανίσχυρων λίγων ή επιβολή των ισχυρών «λίγων».

    Βρισκόμαστε αισίως στο σωτήριο έτος 2015. Και ζούμε στην Ελλάδα. Την μητέρα της ;;;


Αιδώς Αχρείοι!!!

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012

Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη!



    Σας ευχαριστώ για την δημοσίευση της καταγγελίας μου (καθώς επίσης για τον τρόπο με τον οποίο τη χειριστήκατε), που έδωσε το βήμα ώστε να ακουστούν διάφορες απόψεις, παρόμοιες εμπειρίες και να λάβουν γνώση οι ενδιαφερόμενοι.
Το ότι στον αρμόδιο φορέα η καταγγελία μου έγινε επώνυμα (περιλαμβάνοντας όλα τα προσωπικά μου στοιχεία), φάνηκε καθαρά να μην αντιλαμβάνονται ΜΟΝΟ όσοι έσπευσαν να προσπαθήσουν να την απαξιώσουν.
    Θέλω επίσης να ευχαριστήσω ΚΑΙ δημόσια τον κύριο Μιχάλη Τσιπάκη για την ευγενικότατη επικοινωνία που είχε μαζί μου, κατόπιν αυτής της δημοσίευσης από το flashnews.gr.
Είναι σημαντικό να γνωστοποιούμε και να μνημονεύουμε τα θετικά που συναντούμε και όχι μόνο τα αρνητικά. Αν μπορούμε να συμβάλλουμε ώστε να πολλαπλασιάζονται οι θετικές ενέργειες, ακόμα καλύτερα.
    ΟΜΩΣ, ακόμα και τα τείχη της Ιεριχούς για να πέσουν χρειάστηκαν το σάλπισμα πολλών σαλπιγκτών. "Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη", επι το ελληνικότερον.
    ΑΝ ένα ολόκληρο πλήθος κωφεύει και ένας προσπαθεί να αντιταχθεί σε κακώς κείμενα, τα κακώς κείμενα θα συνεχίζουν να υφίστανται. Αν αυτό δεν γίνει συνείδηση, φοβούμαι πως δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε βελτιώσεις καταστάσεων γύρω μας.
    Η αλληλεγγύη, η συνέπεια, το αίσθημα ευθύνης και ο σεβασμός στον εαυτό μας και στους άλλους, είναι τα πλέον απαραίτητα συστατικά για να βοηθηθούμε στους δύσκολους καιρούς που περνάει η χώρα μας.

Με εκτίμηση
Ηρακλής Παπαδάκης

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ

’’Το αδύνατο να γίνει δυνατό”
 απόσπασμα από τον πρόλογο του Καπετάν Μιχάλη του Νίκου Καζαντζάκη...

Πώς να πιστέψουν οι άπιστοι τι θαύματα μπορεί να γεννήσει ή πίστη; 

Ξεχνούν πώς ή ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα. 
Τρομάζεις όταν, ύστερα από πίκρες δοκιμασίες, καταλάβεις πώς μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις, γιατί από τη στιγμή που θα καταλάβεις πώς υπάρχει ή δύναμη αυτή δεν μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άναντρες πράξεις σου για τη ζωή σου τη χαμένη, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους.   σελ. 71 "ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ"

Ξέρεις πια πώς εσύ, όχι ή τύχη, όχι ή μοίρα, μήτε οι άνθρωποι γύρα σου, εσύ μονάχα έχεις, ότι κι αν κάμεις, ότι κι αν γίνεις, ακέραιη την ευθύνη.
Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περγελάς αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο.
Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή ‘ναι ή άξια του ανθρώπου : να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο,
και να ‘ναι σίγουρος πως θα το φτάσει,
γιατί ξέρει πως αν δε λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τί του κανοναρχάει ή λογική,
μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο,
τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε θα μπορούσε να το μαντέψει: το αδύνατο γίνεται δυνατό.

 Και το αγαπημένο mail της ημέρας, ήρθε από τον αγαπημένο αδελφό, φίλο, συνοδοιπόρο Π.Τ. Το παραθέτω παρακάτω, με την υποσημείωση ακριβώς όπως το παρέλαβα, με πολλή ΑΓΑΠΗ.

Αγαπημένοι και αγαπημένες μου,
                Ξημερώνει η εποχή της απελευθέρωσης των ανθρώπων από την Βία της Ισχύος.
                Ξημερώνει η εποχή της απελευθέρωσης της γυναίκας από την υποτέλειά της και του άντρα από τον εγωισμό του.
                Ξημερώνει η εποχή της ισορροπίας, της εναρμόνισης, της αμοιβαιότητας, της συνεργατικότητας, της ενότητας της ανθρωπότητας.
Δεν σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, δεν βιαιοπραγούμε, δεν ρίχνουμε τις ευθύνες σε άλλους, δεν καλλιεργούμε ψευδαισθήσεις.                                                                               Απλά, προετοιμαζόμαστε για τα μοιραίως αναπόφευκτα!
(Ναι, υπάρχουν και τέτοια, γιατί δεν είναι όλα στα χέρια του ανθρώπου).
Πρακτικά αυτό σημαίνει:
-
Κοινωνική αυτο-οργάνωση και αλληλεγγύη,  όπως Δίκτυα Ανταλλαγής Αγαθών& Υπηρεσιών, Κοινωνικά Παντοπωλεία  κ.λ.π.
-
Τοπικές συνελεύσεις άμεσης δημοκρατίας, για να πάρει πίσω ο πολίτης όσα με δόλο τα συμφέροντα του υφαρπάζουν. 
Νέα πολιτειακή οργάνωση που αποτυπώνεται σε σύγχρονο Σύνταγμα με ανακλητούς εκπροσώπους & ενεργή συμμετοχή/έλεγχο εκ των πολιτών.                                                                                                           - Ανάπτυξη με απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας από γραφειοκρατία / φορολογία & με βάση το περιβάλλον, το πολιτισμό, τις νέες τεχνολογίες, την υπηρεσία του συνανθρώπου, του πάσχοντος, του ανήμπορου και αδύνατου.                                                            - Μικρό, ευέλικτο κράτος πρόνοιας, που θα βασίζεται κατά βάση στην κοινωνική/εθελοντική εργασία & στον ελάχιστο απαραίτητο βαθμό σε αμειβόμενο εξειδικευμένο προσωπικό.                                                                                                     - Βαθμιαία και σταδιακή (μεν αλλά γοργή) αλλαγή νοοτροπίας, συμπεριφοράς & μοντέλου ζωής με βάση τα παραπάνω.

Οι εξελικτικές διαδικασίες έχουν μπει πλέον σε ραγδαίους ρυθμούς και η όποια καθυστέρηση δεν μπορεί παρά να έχει επιζήμια αποτελέσματα.
Το γοργόν και χάριν  έχει.
Όσοι δεν βρίσκουν ενδιαφέρον στην υπηρεσία της ολότητας και ενεργοποιούνται μόνο όταν υπάρχει ατομικό όφελος και συμφέρον, ας γνωρίζουν ότι η εποχή του ατομισμού τέλειωσε.

Πλησιάζουμε με ιλιγγιώδεις ρυθμούς στη λύση του ....δράματος  της ανθρωπότητας.
Σε λίγο οι πλούσιοι θα ντρέπονται για τα πλούτη τους και οι φτωχοί θα περηφανεύονται για την ηθική των. Τα πλούτη θα διαμοιράζονται στους δρόμους και δεν θα βρίσκουν αποδέκτες.
Κανείς δεν θα θέλει να ζει σε βάρος κανενός.
Όλοι θα σπεύδουμε στην ανάγκη του πλησίον μας.
Όλοι θα κρινόμαστε και θα ζούμε ανάλογα με τον συναισθηματικό μας πλούτο  και την πνευματική μας ευρύτητα.
Ανεξάρτητα του αν, εδώ στην Ελλάδα,  ψηφίστηκε & νέο μνημόνιο, του αν θα έχουμε ευρώ ή δραχμή, του αν θα γίνουν εκλογές και ποιος θα βγει, τις μεγάλες και επώδυνες αλλαγές δεν τις αποφεύγουμε με τίποτα...
Είναι αποτελέσματα του πεπρωμένου που διαμορφώσαμε ως πολίτες ή επιτρέψαμε να διαμορφωθεί ως έθνος, σε βάθος δεκαετιών.
Σύμφωνα με τον παγκόσμιο νόμο του κύκλου, τα πεπραγμένα επιστρέφουν σε εμάς μαζί με ότι συμπαρέσυραν στο πέρασμά τους.
                                       
 Για αυτό, με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και αλληλεγγύη αλλάζουμε τον εαυτό μας και τη κοινωνία.
Τώρα !
Κάθε μεσσιανική λύση προερχόμενη από εγκάθετους σωτήρες,  είναι εκ των προτέρων φαύλη και απόρροια  πλάνης.

Δεν υπάρχουν και δεν θα υπάρξουν σωτήρες...
Το μέλλον της ανθρωπότητας δόθηκε στα άτομα που την αποτελούν, από Αυτόν που μας αγαπά όλους ανεξαίρετα.



Αν συμφωνείτε, προωθείστε το !






Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Ουδέν κακόν...;;;


....Συμβαίνει και οι ίδιοι οι γονείς μας πολλές φορές, να μας ευνουχίζουν στην προσπάθειά τους να μην κακοπεράσουμε και να μας προστατέψουν από τις κακοτοπιές. Πολλοί γονείς νομίζουν ότι προστατεύουν τα παιδιά τους με το να μη τα αφήνουν να έρθουν σε επαφή με την σκληρή πραγματικότητα και την ανάληψη των ευθυνών τους. Την ανάληψη των ευθυνών όσον αφορά στους τρίτους δηλαδή, γιατί όσον αφορά στις ευθύνες προς αυτούς τους ίδιους, πάντα είναι σε ετοιμότητα να τις διεκδικούν. Κατ΄αυτόν τον τρόπο έχουν ένα ακόμα όπλο ως προς τον ευνουχισμό των παιδιών τους. Νομίζουν λόγου χάρη ότι με το να αποφασίσουν αυτοί το τι θα σπουδάσουν τα παιδιά τους, να αναλαμβάνουν να τους βρουν οι ίδιοι μια δουλειά, να τους πληρώνουν τυχόν χρέη τους, να μην τους αφήνουν να φύγουν από την πατρική εστία για να μείνουν μόνα τους και να αναλάβουν την ζωή τους, με το να επεμβαίνουν στις σχέσεις τους κλπ κλπ κλπ… τα προστατεύουν από τις δυσκολίες και τους εξασφαλίζουν μια πιο εύκολη ζωή. Σε αντάλλαγμα δε, ζητάνε μετά να τους αφιερώσουν αυτήν την ζωή τα παιδιά τους και πάει λέγοντας. Με αυτόν τον τρόπο συμβαίνουν (συνήθως) δύο –τουλάχιστον -τινά:
Πρώτον, το άτομο δεν μαθαίνει ποτέ να αυτοεξυπηρετείται και να αναλαμβάνει πλήρως τις ευθύνες του και δεύτερον, του είναι πάρα πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει τις καταστάσεις όταν αυτές έρθουν ετεροχρονισμένα, όοοοοοταν παντρευτεί και κάνει δική του οικογένεια ή μετά τον χαμό των γονιών του, για παράδειγμα.
    Τέτοιου τύπου αναστολές, περιοριστικά πιστεύω και δουλοπρεπείς πολλές φορές συμπεριφορές, που κληροδοτούνται από γονείς σε παιδιά, συντηρούν και τους θεσμούς του «φακελακίου», καθώς και πολλών άλλων κακώς κειμένων καταστάσεων που διαιωνίζονται.  Αν δε, κάποιος προσπαθήσει να ξεφύγει από αυτό το μαγκανοπήγαδο, γίνεται αντικείμενο χλευασμού και απομόνωσης ακόμη και από τους ίδιους τους φίλους του, οι οποίοι έχουν συνηθίσει η έχουν βολευτεί σε αυτές τις συμπεριφορές και η διεκδίκηση δικαιωμάτων τους φαίνεται κάτι το «επαναστατικό», «τραβηγμένο από τα μαλλιά», υπερβολικό στην καλύτερη εκδοχή.
    «Χρειάζεται αρετή και τόλμη η ελευθερία», όπως λέει ο ποιητής, αλλά…




    - Οι άνθρωποι που περνάνε από  διαδικασίες που τους είναι δυσάρεστες, δεν τις θάβουν! Ούτε θάβονται οι ίδιοι! Χρησιμοποιούν αυτές τις εμπειρίες σαν μαθήματα και προσπαθούν να προφυλάξουν άλλους ανθρώπους από το να περάσουν τα ίδια, Δανάη! Ο καθένας μας λίγο ή πολύ αδίκησε και αδικήθηκε. Εμπιστεύτηκε και απογοητεύτηκε, γονάτισε μα σηκώθηκε. Κάποιοι κατάρρευσαν και αναγεννήθηκαν.
Οι φόβοι μας φαίνονται μεγάλοι γιατί είμαστε σκυφτοί. 
Όταν σηκώσουμε το κεφάλι,σκύβουνε αυτοί!




Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012

Ho' opono pono

100%  Ευθύνη  για  την  πραγματικότητά  μας    
 Από τον Joe Vitale

      Πριν από δύο χρόνια, άκουσα για κάποιον θεραπευτή στη Χαβάη που θεράπευσε μια ολόκληρη πτέρυγα επικίνδυνων ψυχασθενών, χωρίς να δει ποτέ κάποιον από αυτούς.
Ο ψυχολόγος μελετούσε τον φάκελο του ασθενή και μετά έψαχνε μέσα στον εαυτό του για να δει πώς δημιούργησε την ασθένεια αυτού του ατόμου. Καθώς βελτιωνόταν ο ίδιος, ο ασθενής θεραπευόταν.
Όταν πρωτοάκουσα αυτή την ιστορία, σκέφτηκα ότι ήταν ένας τοπικός θρύλος. Πώς θα μπορούσε κάποιος να θεραπεύσει κάποιον άλλον θεραπεύοντας τον εαυτό του; Πώς θα μπορούσε η καλύτερη αυτοβελτίωση να θεραπεύσει τον επικίνδυνο ψυχασθενή; Δεν έβγαινε νόημα. Δεν ήταν λογικό και απέρριψα την ιστορία.
Όμως, το ξανάκουσα μετά από έναν χρόνο. Άκουσα ότι ο θεραπευτής είχε χρησιμοποιήσει μια Χαβανέζικη θεραπευτική μέθοδο που ονομαζόταν   ho 'oponoponoΔεν το είχα ξανακούσει, αλλά δεν έφευγε από τον νου μου. Αν η ιστορία είχε μια δόση αλήθειας, έπρεπε να μάθω περισσότερα.
    Πάντα θεωρούσα ότι «απόλυτη ευθύνη» σημαίνει να είμαι υπεύθυνος για ό,τι σκέφτομαι και ό,τι κάνω. Οτιδήποτε πέρα από αυτό, είναι έξω από μένα. Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την απόλυτη ευθύνη με αυτόν τον τρόπο. Είμαστε υπεύθυνοι για ό,τι κάνουμε, όχι για αυτό που κάνει κάποιος άλλος, αλλά αυτό είναι λάθος.
Ο Χαβανέζος θεραπευτής που θεράπευσε αυτούς τους διανοητικά διαταραγμένους ανθρώπους θα μου δίδασκε μια προχωρημένη νέα οπτική της απόλυτης ευθύνης.
Το όνομά του Χαβανέζου θεραπευτή είναι :  Dr. Ihaleakala Hew Len.
    Στο πρώτο μας τηλεφώνημα μιλούσαμε περίπου μια ώρα. Του ζήτησα να μου αφηγηθεί όλη την ιστορία της δουλειάς του σαν θεραπευτή. Εξήγησε ότι εργάστηκε στο Κρατικό Νοσοκομείο της Χαβάης για τέσσερα χρόνια. Η πτέρυγα όπου κρατούσαν τους επικίνδυνους ψυχασθενείς ήταν ζόρικη. Ψυχολόγοι παραιτούνταν στο μήνα επάνω. Το προσωπικό προφασιζόταν αρρώστια ή απλά αποχωρούσε. Όλοι περπατούσαν με την πλάτη στον τοίχο, φοβούμενοι μήπως δεχτούν επίθεση από τους ασθενείς. Δεν ήταν ένας ευχάριστος τόπος ζωής, εργασίας ή επίσκεψης.
 Ο Dr. Len μού είπε ότι δεν εξέτασε ποτέ ασθενείς.
- Συμφώνησε να έχει ένα γραφείο και να μελετήσει τους φακέλους τους.
- Καθώς εξέταζε αυτούς τους φακέλους, εργαζόταν με τον εαυτό του.
- Ενώ εργαζόταν με τον εαυτό του, οι ασθενείς άρχισαν να θεραπεύονται.
    «Μετά από λίγους μήνες, ασθενείς που έπρεπε να είναι υπό περιορισμό αφέθηκαν να κυκλοφορούν ελεύθερα», μου είπε: «άλλοι που έπρεπε να παίρνουν ισχυρά φάρμακα, τα σταμάτησαν. Και εκείνοι που δεν υπήρχε περίπτωση να απελευθερωθούν, πήραν εξιτήριο.» Έμεινα εμβρόντητος.
       «Και όχι μόνον αυτό» συνέχισε, «αλλά το προσωπικό άρχισε να απολαμβάνει την εργασία του. Η συχνή αλλαγή προσωπικού και οι απουσίες εξαφανίστηκαν. Καταλήξαμε με περισσότερους υπαλλήλους από όσους χρειαζόμασταν, επειδή οι ασθενείς έπαιρναν εξιτήριο και όλο το προσωπικό ερχόταν καθημερινά στη δουλειά. Σήμερα, αυτή η πτέρυγα έχει κλείσει.»
    Εκεί χρειάστηκε να θέσω την πιο σημαντική ερώτηση: 
    «Τι κάνατε μέσα στον εαυτό σας που είχε σαν αποτέλεσμα την αλλαγή αυτών των ανθρώπων;»      
   «Απλά θεράπευα το μέρος του εαυτού μου που τους δημιούργησε,» μου είπε. 
Δεν κατάλαβα. Ο Dr. Len εξήγησε ότι απόλυτη ευθύνη για τη ζωή σου σημαίνει ότι το καθετί στη ζωή σου απλά επειδή βρίσκεται στη ζωή σου  είναι δική σου ευθύνη. Ολόκληρος ο κόσμος είναι κυριολεκτικά δική σου δημιουργία.
Αυτό είναι δύσκολο να το καταπιείς. Το να είμαι υπεύθυνος για ό,τι λέω ή κάνω είναι ένα πράγμα. Το να είμαι υπεύθυνος για ό,τι λέει ή κάνει ο καθένας στη ζωή μου είναι αρκετά διαφορετικό.
Όμως, η αλήθεια είναι αυτή: αν πάρεις την απόλυτη ευθύνη της ζωής σου, τότε καθετί που βλέπεις, ακούς, γεύεσαι, αγγίζεις, ή βιώνεις με κάποιον τρόπο, είναι δική σου ευθύνη, επειδή είναι στη ζωή σου.
Αυτό σημαίνει ότι η τρομοκρατική ενέργεια, ο Πρόεδρος, η οικονομία ή ό,τι άλλο βιώνεις και δεν σου αρέσει είναι δική σου ευθύνη να το θεραπεύσεις. Όλα αυτά δεν υπάρχουν, κατά κάποιον τρόπο, παρά σαν προβολές του εσωτερικού σου κόσμου.
Το πρόβλημα δεν είναι με αυτά, αλλά με σένα, και για να τα αλλάξεις, χρειάζεται να αλλάξεις τον εαυτό σου.
Γνωρίζω ότι αυτό είναι δύσκολο να το συλλάβει κανείς, να το αποδεχτεί ή να το ζήσει πραγματικά. Η κατηγόρια είναι πολύ πιο εύκολη από την απόλυτη ευθύνη, αλλά καθώς μιλούσα με το Dr. Len, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι θεραπεία για εκείνον και με το ho’oponopono σημαίνει να αγαπάς τον εαυτό σου.
Αν θέλεις να βελτιώσεις τη ζωή σου, χρειάζεται να θεραπεύσεις τη ζωή σου. Αν θέλεις να θεραπεύσεις κάποιον, ακόμη κι έναν επικίνδυνο ψυχασθενή, θεράπευσε τον εαυτό σου.
Ρώτησα το Dr. Len πώς θεράπευε τον εαυτό του. Τι ακριβώς έκανε, όταν μελετούσε τους φακέλους των ασθενών;
      «Απλώς επαναλάμβανα 'Συγγνώμη' και 'Σε αγαπώ' ξανά και ξανά», μου εξήγησε.
Αυτό μόνο; «Αυτό μόνο.»
    Φαίνεται ότι το να αγαπάς τον εαυτό σου είναι ο καλύτερος τρόπος για να βελτιώσεις τον εαυτό σου και καθώς εσύ βελτιώνεσαι, βελτιώνεις τον κόσμο σου.
Ας δούμε ένα μικρό παράδειγμα του πώς αυτό δουλεύει: Μια μέρα, κάποιος μού έστειλε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που με τάραξε. Στο παρελθόν θα το χειριζόμουν δουλεύοντας με τα συναισθήματά μου ή προσπαθώντας να δικαιολογήσω το άτομο που μου έστειλε το αρνητικό μήνυμα. Αυτή τη φορά, αποφάσισα να προσπαθήσω με τη μέθοδο του Dr. Len. Επαναλάμβανα σιωπηλά, 'Συγγνώμη' και 'Σε αγαπώ'.
Δεν το έλεγα ειδικά σε κάποιον. Απλά προσκαλούσα το πνεύμα της αγάπης για να θεραπεύσει μέσα μου αυτό που δημιουργούσε τις εξωτερικές συνθήκες.
Μέσα σε μια ώρα έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από το ίδιο άτομο. Ζητούσε συγγνώμη για το προηγούμενο μήνυμά του. Θυμηθείτε ότι δεν έκανα καμιά εξωτερική πράξη για να πάρω αυτό το μήνυμα. Ούτε καν του απάντησα. Κι όμως, λέγοντας 'Σε αγαπώ', με κάποιον τρόπο θεράπευσα μέσα μου αυτό που τον δημιούργησε.
Αργότερα παραβρέθηκα σε εργαστήρια ho 'oponopono του Dr. Len. Σήμερα είναι 70 χρονών, θεωρείται παππούς σαμάνος και ζει κάπως απομονωμένος. Με συγχάρηκε για το βιβλίο μου, «Ο Παράγοντας Έλξης». Μου είπε ότι καθώς βελτιώνω τον εαυτό μου, η δόνηση του βιβλίου μου θα αυξάνεται και θα το αισθάνεται όποιος το διαβάζει. Δηλαδή, καθώς εγώ βελτιώνομαι, οι αναγνώστες μου θα βελτιώνονται.
Και τι γίνεται με τα βιβλία που έχουν ήδη πουληθεί και βρίσκονται εκεί έξω; Ρώτησα.
«Δεν είναι εκεί έξω», μου εξήγησε εμπνέοντας το νου μου για άλλη μια φορά με τη μυστικιστική σοφία του. «Είναι ακόμη μέσα σε σένα». Δηλαδή, δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω. Θα χρειαζόταν ένα ολόκληρο βιβλίο για να εξηγηθεί αυτή η προχωρημένη μέθοδος στο βάθος που της αξίζει.
Είναι αρκετό να πούμε ότι οποτεδήποτε θέλεις να βελτιώσεις κάτι στη ζωή σου, υπάρχει μόνον ένα μέρος να στραφείς: μέσα στον εαυτό σου. Και όταν στραφείς εκεί, κάνε το με αγάπη.
Είναι ο παράγοντας έλξης, τα όμοια έλκονται. Ο θεϊκός εαυτός του ήταν τόσο δυνατός που προσέλκυε τον θεϊκό εαυτό των άλλων.


Περισσότερα για το Ho'oponopono.
Ho'oponopono σημαίνει, «να κάνεις το σωστό», ή «να διορθώνεις ένα λάθος».

      Σύμφωνα με τους αρχαίους Χαβανέζους, το λάθος προκύπτει από σκέψεις που μολύνονται από οδυνηρές αναμνήσεις του παρελθόντος. Το ho΄oponopono προσφέρει έναν τρόπο απελευθέρωσης της ενέργειας αυτών των οδυνηρών αναμνήσεων ή λαθών, που προκαλούν δυσαρμονία και αρρώστια.
Σε μια παραλλαγή της διαδικασίας Ho'oponopono, ο Morrnah είχε την έμπνευση να συμπεριλάβει τα τρία τμήματα του εαυτού, που αποτελούν το κλειδί της Προσωπικής Ταυτότητας. Αυτά τα τρία τμήματα τα οποία υπάρχουν σε κάθε μόριο της πραγματικότητας,  ονομάζονται :
·                     Unihipili  (παιδί/υποσυνείδητο),
·                     Uhane     (μητέρα/συνειδητό) και
·                     Aumakua (πατέρας/υπερσυνειδητό).

Όταν αυτή η «εσώτερη οικογένεια» είναι ευθυγραμμισμένη, ο άνθρωπος είναι σε αρμονία με το Θείο. Με αυτή την ισορροπία, η ζωή αρχίζει να ρέει. Έτσι, το Ho'oponopono βοηθάει στην αποκατάσταση της ισορροπίας πρώτα του ατόμου και μετά όλης της δημιουργίας.

    Εισάγοντάς με στο σύστημα των τριών τμημάτων, καθώς και στην πλέον δυναμική διαδικασία συγχώρεσης που γνωρίζω (Ho'oponopono), ο Ihaleakala και ο Morrnah μου έμαθαν αυτό:
** O καλύτερος τρόπος θεραπείας σε κάθε τομέα της ζωής μου και σε ολόκληρο το Σύμπαν, είναι να πάρω 100% την ευθύνη και να εργαστώ με τον εαυτό μου.
Επιπλέον μού έμαθαν την απλή σοφία της ολοκληρωτικής αυτοφροντίδας.
Όπως είπε ο Ihaleakala σε τόνο χαιρετισμού μετά τη συνέντευξή μας: «Φρόντισε τον εαυτό σου. Αν το κάνεις, όλοι θα ωφεληθούν.»
(http://www.drcat.org/articles_interviews/html/hotfudge.html)
Αυτό το άρθρο επιβεβαιώνει ότι είναι η κατάσταση του Θεραπευτή που οδηγεί στη θεραπεία.
Ο DrIhaleakala Hew Len έχει κάνει σημαντική δουλειά στη Χαβάη με τους επικίνδυνους ψυχασθενείς χρησιμοποιώντας αγάπη, συγχώρεση και δουλειά με τον εαυτό του.


    Αν θέλετε να λύσετε ένα πρόβλημα, ανεξάρτητα από το είδος του προβλήματος, εργαστείτε με τον εαυτό σας. - Ihaleakala Hew Len.

Θεραπεύοντας, διορθώνοντας, ευθυγραμμίζοντας, με Ho'oponopono.

Άσκηση  Θεραπείας :
Φέρουμε μέσα μας σαν τμήματα του Ασυνείδητου Νου μας όλους τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μας. (Αυτά τα τμήματά μας μοιάζουν πάρα πολύ με τα αρχέτυπα του Καρλ Γιουνγκ.)
Το Ho'oponopono «διορθώνει» ό,τι σχετίζεται με αυτά.
Η μέθοδος Ho'oponopono είναι η ευθυγράμμισή μας με τη γενεαλογία μας και το ξεκαθάρισμα της, όπως και το ξεκαθάρισμα των σχέσεών μας με τους άλλους ανθρώπους της ζωής μας.
1. Φέρτε στο νου σας κάποιον με τον οποίο δεν νιώθετε απόλυτα ευθυγραμμισμένοι ή άνετοι.
2. Οραματιστείτε μια ατέρμονη ροή αγάπης και θεραπευτικής ενέργειας από μια πηγή πάνω από την κορυφή του κεφαλιού σας (από τον Ανώτερο Εαυτό σας). Ανοίξτε το πάνω μέρος του κεφαλιού σας και αφήστε την αγάπη και τη θεραπευτική ενέργεια να εισχωρήσουν στο σώμα σας, να γεμίσουν το σώμα σας και να πλημμυρίσουν την καρδιά σας σε σχέση με αυτόν τον άνθρωπο.
3.  Όταν νιώσετε ότι αυτό ολοκληρώθηκε, αν είναι απαραίτητο ή δυνατό, συζητήστε με αυτόν τον άνθρωπο, συγχωρήστε τον και ζητήστε του να σας συγχωρήσει.
4. Αφήστε αυτόν τον άνθρωπο και δείτε τον να απομακρύνεται. Καθώς φεύγει, κόψτε το νήμα που ενώνει τους δυο σας (αν θέλετε).
Αν εργάζεστε με μια τωρινή σημαντική σχέση, τότε αφομοιώστε το άτομο μέσα σας.
5. Κάντε το ίδιο με κάθε άνθρωπο της ζωής σας με τον οποίο έχετε μια μη ολοκληρωμένη ή μη ευθυγραμμισμένη σχέση.
6. Ο τελικός έλεγχος είναι να μπορείτε να δείτε ή να σκεφτείτε αυτά τα άτομα χωρίς να νιώθετε κανένα αρνητικό συναίσθημα.
Αν εξακολουθείτε να νιώθετε αρνητικά συναισθήματα, τότε κάντε και πάλι τη διαδικασία.


Eίστε Πάντα Kαλά