οι φόβοι μας...

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ (ή αλλιώς ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ)!!!

    Ο Έλληνας ψηφοφόρος (γιατί λόγος για πολίτες έχει πάψει να γίνεται προ πολλού), καλείται να ψηφίσει και έχει μια πληθώρα επιλογών, προκειμένου να «σώσει την πατρίδα»!

    Αυτόν που του δίνει ραντεβού στις 8 και εμφανίζεται στις 9, αυτόν που βλέπει ανάπτυξη εκεί που τα νοικοκυριά υποφέρουν, αυτόν που δεν σέβεται τις επιλογές του, αυτόν που παρουσιάζει αυθόρμητα ρεπορτάζ μετά από 4-5 γυρίσματα της κάθε σκηνής, τον Μανωλιό που άλλαξε τα ρούχα του και τα έβαλε αλλιώς και άλλους πολλούς σωτήρες ακόμα. Και φυσικά μην παραλείψουμε και εκείνους τους «σωτήρες», οι οποίοι «αφουγκραζόμενοι την ανάγκη του λαού», δημιουργούν τα νέα κόμματα-κινήματα της τελευταίας στιγμής.

Όλα για την σωτηρία της πατρίδας!!!

    Ο Έλληνας ψηφοφόρος, ο οποίος αδιαφορεί παντελώς για το οτιδήποτε συμβαίνει στον συνάνθρωπό του, είναι μόνιμα παραπονούμενος για τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν στον ίδιο, (τα οποία προκαλούνται φυσικά πάντα από τους άλλους)!

    Αυτοί οι «άλλοι» φταίνε ΠΑΝΤΑ, που μεθάνε ανεξέλεγκτα και προκαλούν ατυχήματα στους δρόμους, που πετάνε τα χαρτιά από τα κουτιά των τσιγάρων, τα χαρτομάντηλα, τα σουβλάκια κλπ στα πεζοδρόμια ή στην άσφαλτο, που αδειάζουν τα τασάκια τους καταμεσής του δρόμου, που δεν είναι συνεπείς στα ραντεβού ή στις πληρωμές τους, που αδιαφορούν για την άδικη απόλυση του διπλανού τους, για την διάρρηξη στο σπίτι του γείτονα, για την τρομοκρατία του «διαφορετικού παιδιού» στο σχολείο,  την έλλειψη σεβασμού στις προτεραιότητες, την συγκάλυψη διαφόρων απατεώνων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του δημόσιου βίου, την συμμετοχή στην λαμογιά και στο βόλεμα, την ανυπαρξία κοινωνικής ευαισθησίας.

    Επικαλούνται ρητά των αρχαίων ημών προγόνων, κάνοντας πράξη τα εντελώς αντίθετα. Ελάχιστοι αντιλαμβάνονται ότι οι πράξεις μιλούν δυνατότερα από τα λόγια και όσοι το πιστεύουν αυτό, θεωρούνται γραφικοί ή φαιδροί από την πλειοψηφία, που έχει μάθει να θεωρεί μαγκιά και εξυπνάδα την εξαπάτηση!

    Η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης είναι μια σειρά λέξεων που δεν βγάζει κανένα νόημα για τους περισσότερους. Ανάληψη = παίρνω χρήματα από την τράπεζα ή το ΑΤΜ, Προσωπική= καινούργιο αυτοκίνητο, άι φον, άι παντ, άει χάσου…, Ευθύνη= είναι ευθύνη των εξωγήινων, των θεών, του Θεού, των Αγίων, του Σύμπαντος… να μας βγάλουν από την κρίση.  Όλα μαζί στην ίδια πρόταση νόημα ΔΕΝ βγάζουν!!!  Τέλος.

    Αν η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης ήταν γνωστή στους εκλέγοντες, δεν θα μπορούσε να είναι επιτρεπτή η άγνοιά της από τους εκλεγόμενους. Αυτό φυσικά συμβαίνει όταν οι εκλέγοντες είναι πολίτες και δεν λειτουργεί στους ψηφοφόρους!

    Οι πολλοί ενστερνίζονται το «δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς» ή το «δεν έχουμε άλλη επιλογή» και άλλα τόσο ή και περισσότερο χαριτωμένα, αφήνοντας τους λίγους (που πραγματικά ενδιαφέρονται), να ανακαλύπτουν διαρκώς νέες επιλογές και δυνατότητές τους. Να τραβάνε κουπί δηλαδή!

    Οι ισχυροί λίγοι τους κατευθύνουν και τους απομυζούν. Οι ανίσχυροι λίγοι παλεύουν για τις αλλαγές που θα βοηθήσουν τους πολλούς.

    Οι ισχυροί λίγοι χαίρουν της εκτίμησης, του σεβασμού(!) και της παραδοχής των πολλών, ενώ οι ανίσχυροι λίγοι εισπράττουν την απαξίωση, την λοιδορία και την κοροϊδία τους.

    Όλοι όμως ζητούν να συμμετέχουν στο οτιδήποτε τους βολεύει ή τους εξυπηρετεί προσωπικά, ανεξάρτητα αν είναι επίτευγμα των ανίσχυρων λίγων ή επιβολή των ισχυρών «λίγων».

    Βρισκόμαστε αισίως στο σωτήριο έτος 2015. Και ζούμε στην Ελλάδα. Την μητέρα της … ;;;

Αιδώς Αχρείοι!!!

Προσδοκώντας την Ανάσταση!

    Η Μεγάλη Βδομάδα ή όπως από πολλούς αναφέρεται: «Εβδομάδα των Παθών», είναι εδώ!

Έφτασε λοιπόν η «Εβδομάδα των Παθών», σε μια κοινωνία που βασανίζεται, ταλαιπωρείται και υποφέρει χρόνια τώρα. Σε μια κοινωνία που εξευτελίζεται και εξευτελίζει, ακολουθώντας πιστά τον νόμο της ζούγκλας. Ο ισχυρότερος εξευτελίζει και ο πιο αδύναμος εξευτελίζεται! Μια τακτική στην οποία η ανθρωπότητα παραμένει πιστή για πολλούς αιώνες. 

    Τώρα το ποιος είναι ο ισχυρότερος και ποιος είναι ο πιο αδύναμος, είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο. Είναι ο πιο αδύναμος κρίκος αυτός που αντέχει τα περισσότερα, που ανέχεται, που υπομένει και ελπίζει και ισχυρότερος αυτός που «αυτοπαραμυθιάζεται» πολλές φορές, ότι έχει εκμεταλλευτεί με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο κάποιον άλλο ή του έχει επιβάλλει την άποψή του;

   Τί κι αν οι κοινωνίες απέκτησαν εμπειρίες και γνώσεις στο πέρασμα των αιώνων; «Οι κοινωνίες δεν πρέπει να κρίνονται από την γνώση που έχουν συλλέξει, αλλά από το τι κάνουν με αυτή τη γνώση», είπε κάποτε ένας σοφότατος άνθρωπος. Δεν γνωρίζω αν είχε αναγκαστεί κι αυτός να ζει απομονωμένος, για να μην «εκθέτει» το περιβάλλον του και για να μην πικραίνεται από την έλλειψη κατανόησης των αγαπημένων του προσώπων!

    EINAI θλιβερό και μάλλον τραγικό, το ότι όποιος υποστηρίζει το Δίκαιο, το Τίμιο και το Ηθικό, προσβάλλεται ακόμα και από την ίδια του την οικογένεια. Είναι δραματικό να απομονώνεται κανείς από το ίδιο το οικείο του περιβάλλον, γιατί κι αυτό με τη σειρά του, προκειμένου να «προστατευτεί» στο γνώριμο και στο σύνηθες, αναγνωρίζει ως παραφροσύνη το να υποστηρίζει κανείς θεωρητικές έννοιες σε ένα τόπο που οι πρακτικές είναι τελείως διαφορετικές.

    Η κοινωνία μας έφτασε στο σημείο να θεωρεί καθεστώς την αδικία, την ατιμία και τον παραλογισμό και θεωρεί ως αιθεροβάμονες αυτούς που παραμένοντας πιστοί στις αρχές τους, συνεχίζουν να υποστηρίζουν το προαναφερόμενο τρίπτυχο. Οι έννοιες Δίκαιο-Τίμιο και Ηθικό, έχουν καταστεί θεωρητικές προσεγγίσεις για μια μεγάλη πλειοψηφία και από κάποιους άλλους έχουν καταχωρηθεί ως  λέξεις για σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή παραμυθιού, στην καλύτερη περίπτωση. Αντί να πολλαπλασιάζονται δηλαδή οι οπαδοί των εννοιών αυτών, γίνεται προσπάθεια να "εξαλειφθούν" οι ήδη υπάρχοντες!

  Και ποιος είναι σε θέση να «διακινδυνέψει» να «εκτεθεί», επειδή «περιθάλπτει» ή συμπαραστέκεται σε κάποιον που παραμένει πιστός υποστηρικτής και ένθερμος οπαδός αυτών των φανταστικών ιδεών; Φανταστικές ιδέες όχι με την έννοια που δίνουμε θαυμάζοντας κάτι, αλλά με την κυριολεκτική επεξήγηση της λέξης. Έννοιες που εντάσσονται στα πλαίσια της φαντασίας. Υπαρκτές σε φανταστικούς κόσμους, ίσως κάπου στη χώρα του Πήτερ Παν. (Στη χώρα του ποτέ;)

    Και πόσο μπορεί κανείς να αντέξει να ζει με έναν «φαντασιόπληκτο»;

    Και πόσο μπορεί αυτός ο «φαντασιόπληκτος» να ανεχτεί το περιβάλλον εκείνο που τον απαξιώνει αφενός και αφετέρου υποφέρει εξαιτίας του;

    Υποφέρει το περιβάλλον του εξαιτίας του άραγε; Αυτός υποφέρει εξαιτίας του περιβάλλοντός του; Ποιος υποφέρει πιο πολύ; Μόλις παγιδευτεί κανείς σε αυτού του τύπου τις αναρωτήσεις, το λακκουβάκι όλο και βαθαίνει.

   Δεν ισχύει δηλαδή ότι ο καθένας κάνει στον άλλο, όσα ο άλλος του επιτρέπει;  Η επιβάρυνση που νοιώθει ο καθένας μας από εξωτερικές επεμβάσεις, δεν είναι τόση, όση εμείς οι ίδιοι επιτρέπουμε να είναι και δεν συνεχίζεται, όσο εμείς επιτρέπουμε να συνεχιστεί;

    Να κάτι τέτοια ερωτήματα είναι που με μπερδεύουν όλο και περισσότερο και ως γνωστός «αναίσθητος» και «αδιάφορος» τύπος, καλά κάνω  και προσπαθώ να τα αποφεύγω!

Νομίζω ότι θα συμφωνήσεις κι εσύ μαζί μου. Θα μου πεις ότι έχω δίκιο;

   - Άραγε μόνο σε μένα είναι αδιάφορο το να μου λένε ότι έχω δίκιο, όταν αυτό που με ενδιαφέρει είναι να το βρίσκω και όχι να το ακούω;

    Και να που πάλι βγήκα εκτός θέματος. Το θέμα μας ήταν η Ανάσταση και εγώ πήγα αλλού! Η Ανάσταση που περιμένει ο καθένας μας νάρθει από… μόνη της! Η βοήθεια που θα μας στείλει ο Θεός, το Σύμπαν, οι εξωγήινοι… γιατί… μας την χρωστάνε, βρε αδελφέ!!!

Άντε λοιπόν!  

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ νάχουμε αδέλφια!

ΟΙ ΑΡΧΕΣ κατά Coelho.

ΔΗΛΩΣΗ ΑΡΧΩΝ

του Paolo Coelho.

1] Όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Και θα πρέπει να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να συνεχίσει να είναι έτσι.

2] Σε κάθε ανθρώπινο ον έχουν χορηγηθεί δύο μαθήματα δράσης: αυτό της πράξης και αυτό του στοχασμού. Και τα δύο οδηγούν στο ίδιο μέρος.

3] Σε κάθε ανθρώπινο ον έχουν χορηγηθεί δύο ιδιότητες: δύναμη και χάρισμα. Η δύναμη οδηγεί τον άνθρωπο στο πεπρωμένο του, ενώ το χάρισμα τον υποχρεώνει να μοιραστεί με άλλους ότι  είναι καλό σε αυτόν. Ένα ανθρώπινο oν, πρέπει να ξέρει πότε να χρησιμοποιήσει την εξουσία και πότε να χρησιμοποιήσει τη συμπόνια.

4] Σε κάθε άνθρωπο έχει χορηγηθεί μια αρετή: η ικανότητα να επιλέγει. Για όποιον δεν χρησιμοποιεί αυτή την αρετή, γίνεται κατάρα. Οι άλλοι θα επιλέγουν πάντα για αυτόν.

5] Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα σε δύο ευλογίες, οι οποίες είναι: η ευλογία να κάνει το σωστό, και η ευλογία να σφάλει. Στην τελευταία περίπτωση, υπάρχει πάντα μια διαδρομή μάθησης, που θα οδηγήσει στο σωστό δρόμο.

6] Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του σεξουαλική ταυτότητα και θα πρέπει να την ασκεί χωρίς ενοχές - με την προϋπόθεση ότι δεν υποχρεώνει τους άλλους να την εξασκούν μαζί του.

7] Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του Προσωπικό «Μύθο» που πρέπει να εκπληρώσει και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο βρίσκεται στον κόσμο. Ο Προσωπικός Μύθος είναι έκδηλος στον ενθουσιασμό του σε αυτά που κάνει.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Προσωπικός Μύθος μπορεί να εγκαταλειφθεί για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, με την προϋπόθεση ότι κάποιος δεν τον ξεχνά και επιστρέφει σ΄αυτόν το συντομότερο δυνατό.

8] Κάθε άντρας έχει μια θηλυκή πλευρά και κάθε γυναίκα έχει μια αρσενική. Είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείται πειθαρχία με  διαίσθηση και να χρησιμοποιείται η διαίσθηση αντικειμενικά.

9] Κάθε άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει δύο γλώσσες: τη γλώσσα της κοινωνίας και την γλώσσα των οιωνών. Η πρώτη χρησιμεύει για την επικοινωνία με τους άλλους. Η δεύτερη χρησιμεύει για την ερμηνεία μηνυμάτων από τον Θεό.

10] Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητήσει τη χαρά. Τη χαρά που ικανοποιεί τον ίδιο, όχι αυτό που κάνει τους άλλους ικανοποιημένους.

11] Κάθε άνθρωπος πρέπει να κρατήσει αναμμένη μέσα του την ιερή φλόγα της τρέλας. Και πρέπει να συμπεριφέρεται σαν κανονικός άνθρωπος.

12] Οι μόνες βλάβες που θεωρούνται σοβαρές είναι οι ακόλουθες: να μην σέβεται κάποιος τα δικαιώματα του γείτονά του, να αφήνει τον εαυτό του να παραλύσει από τον φόβο, να διακατέχεται από αίσθημα ενοχής, να σκέφτεται πως δεν αξίζει το καλό και το κακό που συμβαίνει στη ζωή του και το να είναι δειλός.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1 - θα αγαπήσουμε τους αντιπάλους μας, αλλά δεν κάνουμε συμμαχίες μαζί τους. Βρίσκονται στον δρόμο μας για να δοκιμάσουν το σπαθί μας και αξίζουν τον σεβασμό της μάχης μας.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2 - θα επιλέξουμε τους αντιπάλους μας, όχι το αντίστροφο.

13] Εδώ και τώρα δηλώνουμε το τέλος του τοίχου, διαχωρίζοντας το ιερό από το βέβηλο. Από τώρα και στο εξής, όλα είναι ιερά.

14] Οτιδήποτε γίνεται στο παρόν, επηρεάζει το μέλλον με συνέπειες και το παρελθόν με λύτρωση.

15] Το αδύνατο είναι δυνατό.

Paulo Coelho

- Δείτε περισσότερα στο: http://paulocoelhoblog.com/2010/08/07/statutes-for-the-present-moment-2/ 

1] All human beings are different. And should do everything possible to continue to be so.

2] Each human being has been granted two courses of action: that of deed and that of contemplation. Both lead to the same place.

3] Each human being has been granted two qualities: power and gift. Power drives a person to meet his/her destiny, his gift obliges that person to share with others which is good in him/her. A human being must know when to use power, and when to use compassion.

4] Each human being has been granted a virtue: the capacity to choose. For he/she who does not use this virtue, it becomes a curse – and others will always choose for him/her.

5] Each human being has the right to two blessings, which are: the blessing to do right, and the blessing to err. In the latter case, there is always a path of learning leading to the right way.

6] Each human being has his own sexual profile, and should exercise it without guilt – provided he does not oblige others to exercise it with him/her.

7] Each human being has his own Personal Legend to be fulfilled, and this is the reason he is in the world. The Personal Legend is manifest in his enthusiasm for what she/he does.
Single paragraph – the Personal Legend may be abandoned for a certain time, provided one does not forget it and returns as soon as possible.

8] Each man has a feminine side, and each woman has a masculine side. It is necessary to use discipline with intuition, and to use intuition objectively.

9] Each human being must know two languages: the language of society and the language of the omens. The first serves for communication with others. The second serves to interpret messages from God.

10] Each human being has the right to seek out joy, joy being understood as something which makes one content – not necessarily that which makes others content.

11] Each human being must keep alight within him the sacred flame of madness. And must behave like a normal person.

12] The only faults considered grave are the following: not respecting the rights of one’s neighbor, letting oneself be paralyzed by fear, feeling guilty, thinking one does not deserve the good and bad which occurs in life, and being a coward.
Paragraph 1 – we shall love our adversaries, but not make alliances with them. They are placed in our way to test our sword, and deserve the respect of our fight.
Paragraph 2 – we shall choose our adversaries, not the other way around.

13] We hereby declare the end to the wall dividing the sacred from the profane: from now on, all is sacred.

14] Everything which is done in the present, affects the future by consequence, and the past by redemption.

15] The impossible is possible

Paulo Coelho

- See more at: http://paulocoelhoblog.com/2010/08/07/statutes-for-the-present-moment-2/

ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΝΟΙΑ

Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ.

Αρκετοί φίλοι με ρωτάνε γιατί δείχνω να απομακρύνομαι από εκείνη τη μαχητικότητα που είχα για τα προβλήματα που ταλαιπωρούν τη καθημερινότητά μας. Γιατί γίνομαι αφηρημένη και ξεφεύγω σε "άλλα μονοπάτια" τώρα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή που όλοι πρέπει να είμαστε έτοιμοι για μεγάλες μάχες.

Κατ΄αρχήν δεν  πιστεύω πως είμαστε έτοιμοι για μεγάλες μάχες. Ποιες μάχες; 

Το σκυλοφάγωμα ανάμεσα στα τελευταία κομματόσκυλα; Το φτωχοποιημένο λαό που ψάχνει εξιλαστήριο θύμα για να εκτονωθεί; Τους αδιάφορους που δεν τους ενδιαφέρει πάρα το τομάρι τους ή τους φοβισμένους που ξεπουλάνε ότι έχουν και δεν έχουν για να μαζέψουν χρήμα για τα χαράτσια; Τους ανθρώπους που με τη ψήφο τους έδωσαν κι άλλο περιθώριο στις συμμορίες; Μήπως οι μεγάλες μάχες είναι να βγω έξω και να κυνηγάω φουκαριάρηδες που θα πετυχαίνω στις γωνίες να ψάχνουν τα σκουπίδια, ή το να βγάζω  πατριωτικές κορώνες στο πληκτρολόγιο με ένα φραπέ δίπλα και το καναπέ ν΄αράζω όποτε γουστάρω; Μήπως οι μεγάλες μάχες είναι να ακολουθήσω κάποιο από τα ξεφτυλισμένα κομματικά μαγαζιά που πουλάνε ακόμα μπούρδες για να καπαρώνουν τις βουλευτικές τους έδρες;

Δεν απομακρύνομαι γιατί βαρέθηκα ή γιατί βρήκα τρόπους να τη βολέψω, Απλά σιχάθηκα. 

Βλέπω πως έχουμε καταντήσει ένα τσούρμο που τα έχει χαμένα και σέρνεται όπου τον τραβάει ο καθένας,. Άβουλοι. Πειθήνιοι. Έτοιμοι για σφάξιμο. Με μικρές φωνές δεξιά κι αριστερά, που δεν μπορούν να σπάσουν το τείχος της αδιαφορίας ή της δουλικότητας. Τσεκούρωμα στους μισθούς συνέχεια, στις συντάξεις, ξεπούλημα όλης της δημόσιας περιουσίας, ανεργία να καλπάζει σαν τρελή, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ανύπαρκτη, κοινωνικό κράτος μηδέν, άστεγοι, συσσίτια, τρελαμένοι πολίτες που γυρνάνε στο δρόμο και μονολογάνε, άνθρωποι που πηδάνε από τα μπαλκόνια απελπισμένοι, υποσιτισμένα παιδιά, συνοικίες όμηροι εγκληματικών συμμοριών, πορνεία, ναρκωτικά, δουλεμπόριο που ανθίζουν σ΄ενα ξέφραγο αμπέλι, κάθε είδους απατεώνες που κάνουν γερές μπίζνες πατώντας στη δυστυχία των υπόλοιπων και μαζί με όλα αυτά παιδεία, μόρφωση, μηδέν. Πολιτισμός μηδέν. Διάθεση για συσπείρωση σε ένα γενικευμένο αγώνα όλων των κοινωνικών στρωμάτων που εξαθλιώνονται μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ από το αίσχος των μνημονίων, ούτε σαν σκέψη.

Σε αυτό το σημείο, κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να συνεχίσει να παριστάνει τον Δον Κιχώτη και να κυνηγάει ανεμόμυλους. Δεν μπορεί κάποιος και να μην τα έφαγε μαζί με τους άλλους, και να είναι σε άσχημη οικονομική κατάσταση εξαιτίας μιας εμετικής φιλοτομαριστικής κοινωνίας,  να κάνει το δικό του αγώνα να μην υποκύψει (να μη πληρώνει τα χαράτσια, να μην υποκύπτει σε τέσσερα κατοστάρικα εκβιαστικό μισθό και να ρισκάρει την ανεργία, να μην συμπράττει με κερδοσκόπους και διάφορα λαμόγια, να σέβεται μόνιμα τους ανθρώπους γύρω του και να αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο με όποιο τρόπο μπορεί) και να πρέπει να βγει στο δρόμο μόνος του να φωνάζει σαν τον  Δελαπατρίδη μέχρι να τον μπουζουριάσουν πουθενά.

Η μ@λακία  της καλωσύνης  έχει και κάποια όρια. Πριν από αρκετά χρόνια επέστρεψα από το εξωτερικό όπου είχα μια πραγματικά καλή ζωή, για να ζήσω στη πατρίδα. Να προσφέρω ότι καλύτερο μπορούσα εδώ. Λείποντας πάρα πολλά χρόνια (από μικρό παιδί είχα μεγαλώσει εκτός) αυτό που αντίκρισα με τσάκισε αλλά δεν έχασα το κουράγιο μου. Πάντα σκεφτόμουν πως οι συγκυρίες θα αλλάξουν, πως κάτω από όλο αυτό το τσούρμο που ονόμαζε τον εαυτό του Έλληνα πολίτη, υπάρχει κάτι καλύτερο που θα βγει στην επιφάνεια. Έλπιζα πως κάπου χαμένη πίσω από,  τις αστραφτερές ζάντες των αυτοκινήτων, τα νούμερα που παρέλαζαν στο χαζοκούτι, τους κοιλαράδες που φέρναν γυροβολιές στα σκυλάδικα, τους πελάτες των υπουργικών και κομματικών γραφείων, τους μιζαδόρους, τους κλέφτες, τους αμόρφωτους και απολίτιστους ανθρώπους, τους σιωπηλούς και υποταγμένους φτωχούς και τους θρασύτατους και κλεφταράδες πλούσιους, θα υπάρχει μια  άλλη Ελλάδα κρυμμένη που θα ξεσπάσει και θα εξοστρακίσει αυτό το αηδιαστικό μόρφωμα της μεταπολίτευσης, μακριά πολύ μακριά. 

Έκανα υπομονή με όσους με προσπερνούσαν στην ουρά θρασύτατα, με τους μ@λάκες που μου ρίχνανε τα λασπόνερα πάνω μου καθώς περνάγαν σαν δαιμονισμένοι το δρόμο,  συνήθισα να αγοράζω και να μην παίρνω ποτέ απόδειξη για τίποτα, έμαθα πως για να κάνω μια δουλειά σε οποιοδήποτε δημόσιο γραφείο κάπου "τα έχωνα". Συνήθισα να είμαι τριγυρισμένη από ανθρώπους που δεν είχαν ανοίξει ένα βιβλίο ποτέ και που όλη τους τη ζωή ήταν ποιος θα πηδήξει ποιαν, που θα φάμε, που θα πιούμε, τι αυτοκίνητο θα πάρουμε, πως θα ανακαινίσουμε το σπίτι στο χωριό, τι φιρμάτα ρούχα κυκλοφορούν, τι νέο κινητό έχει βγει, ποιο μαγαζί κάνει καλό πρόγραμμα το βράδυ, τι λένε οι κομμωτές, οι μόδιστροι και όλες οι κατίνες της γειτονιάς....

Έκανα υπομονή με τη βεβαιότητα πως κάτι άλλο κρυβόταν πίσω από αυτή τη γενική πνευματική εξαθλίωση και αποχαύνωση. Ήμουν βέβαιη πως όλη η Ελλάδα δεν απαρτίζεται μόνο από ηλίθιους με χρήμα ή φτωχούς που ονειρεύονται να τους μοιάσουν. Και δεν σας κρύβω πως αυτος ήταν ο λόγος που ξεροστάλιασα σαράντα μέρες με τους αγανακτισμένους στη πλατεία, ο λόγος που έφαγα τα χημικά στη μούρη, ο λόγος που υπερασπίστηκα όλα τα κινήματα που προσπαθούσαν να συσπειρώσουν το κόσμο και βρέθηκα απέναντι στα αραχνιασμένα κομματικά μαγαζιά που γελοιοποιούσαν κάθε φωνή που δεν ήταν βγαλμένη μέσα από τις ντουντούκες τους, κάθε ιδέα που δεν ταίριαζε με τα σχέδιά  τους.

Κι όπως λέω συχνά, η βεβαιότητα είναι κακό πράγμα.  Ναι, σίγουρα υπάρχει ένα μικρό κομμάτι της Ελλάδας που δεν μας κάνει να νοιώθουμε ντροπή. Που μας δίνει μια μικρή ελπίδα. Δεν το αρνούμαι. Αλλά είναι πολύ μικρό και θα το καλύψει η λάσπη, η βρώμα, η βαρβαρότητα της πλειοψηφίας. Δεν νομίζω πως αυτή η πλειοψηφία είναι διατεθειμένη να αλλάξει το τόπο στο καλύτερο. Την βλέπω ήδη να μετατρέπεται σε ένα απρόσωπο κτήνος γεμάτο μίσος, βία, συναισθήματα εκδίκησης και απαξίωσης. Τη βλέπω να μετατρέπεται σε κάτι πολύ άθλιο για να φυλάξει τα τελευταία της "πραγματάκια" 

Γι΄αυτό είμαι εκτός. Αλλού. Συνειδητά εκτός. Το τελευταίο καταφύγιο αξιοπρέπειας είναι να προσπαθήσει κανείς να αποφύγει όλη αυτή τη μόλυνση. Γιατί δεν πρόκειται απλά για οικονομική εξαθλίωση. Είναι μόλυνση των μυαλών. Αρρωστημένη κατάσταση και δεν είμαι γιατρός κανενός. Εγκληματική αποχαύνωση και δεν είμαι χωροφύλακας κανενός. Επιδερμική και ευτελής αντίληψη για τη ζωή και δεν είμαι προφήτης για κανέναν. Πουλήστε, αγοράστε, σκοτώστε, προσκυνήστε, κρυφτείτε ή κοιμηθείτε τον ύπνο του δικαίου. Παρακαλέστε για μια δουλίτσα, φυλάξτε το σπιτάκι, ζητιανέψτε για το φαγάκι, ικετέψτε το θεούλη σας, στηθείτε στις ουρές για τον αποκωδικοποιητή, απολαύστε τα "παρεάκια σας", ψάξτε για σωτήρες που θα σας φυλάνε από τους κακούς, προσκολληθείτε σε όποιον σας συμφέρει καλύτερα, κάντε νέες λυκοφιλίες, βάλτε νέους νταβατζήδες να σας φυλάνε τη πουτάνα τη ζωή σας.

Εγώ θα ακολουθήσω τη σοφή συμβουλή του Αρκά. Καιρός να αφήσω τους εγωισμούς και να ασχοληθώ λίγο με τον ευαυτό μου. Συμβουλεύω και τα υπόλοιπα παιδιά που βλέπω να ξοδεύουν τη πολύτιμη ενέργειά τους καθημερινά στο χοιροστάσιο, να φυλάξουν λίγη για πιο σπουδαία πράγματα από το να χτυπάνε συνέχεια στου κουφού τη πόρτα. Άλλωστε όλα έχουν ειπωθεί. Οπότε μην ανησυχείτε αργά ή γρήγορα πολλοί περισσότεροι θα καταλάβουν αλλά κατόπιν εορτής. Όσα έχει κάνει κάποιος στη ζωή, τον βρίσκουν στη παρακάτω γωνία να τον περιμένουν πολλαπλασιασμένα επί ...Το ίδιο συμβαίνει και με ένα λαό.

Είχα δώσει μια υπόσχεση πριν τις εκλογές σχετικά με αυτό εδώ το ιστολόγιο. Πως αν συνεχιστεί αυτό το καραγκιοζιλίκι θα σταματήσω να ασχολούμαι με οτιδήποτε έχει σχέση  με μνημόνια, τρόικες, ανύπαρκτες εξεγέρσεις και παραμυθιάσματα που μας κάνουν να αισθανόμαστε καλύτερα. Υπάρχει ένας άλλος κόσμος, των ζωντανών, πίσω από το κόσμο των ζόμπι, που θα παλαίψει για να μείνει ελεύθερος από εκβιασμούς, εξαναγκασμούς να επιλέξει ποιος είναι ο λιγότερο κακός, και λύσεις του ποδαριού για να εξασφαλίσουμε τα διάφορα υποκοριστικά μας. Ενας κόσμος που πιστεύει στον άνθρωπο και όχι στο ανθρωπάκι, στη ζωή και όχι στη ζωούλα, στην αγάπη και όχι στο "αγαπούλα τη κουκουλα" και άλλες αηδίες...

Αλλωστε εδώ είναι ένα προσωπικό ημερολόγιο που μπορώ να γράφω όποια κουταμάρα θέλω. Αυτός άλλωστε δεν ήταν ο αρχικός σκοπός των ιστολογίων; Να μπορούμε να λέμε αυτό που θέλουμε κι όχι αυτό μας υποβάλλουν οι άλλοι να πούμε. Οπως λέει κι ένας εξαιρετικός άνθρωπος που τριγυρνάει κι αυτός κάπου εδώ, "να γράφεις σαν να μην σε διαβάζει κανένας".  Κάπως έτσι λέω να συνεχίσω, όπως όταν ξεκίνησα, γιατί βλέπω με λύπη μου πως: είναι εύκολο να λες ότι είναι εύπεπτο, αλλά είναι καλύτερο να λες ότι πιστεύεις.

http://vasiliskos2.blogspot.gr/2012/08/blog-post_15.html

Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη!

    Σας ευχαριστώ για την δημοσίευση της καταγγελίας μου (καθώς επίσης για τον τρόπο με τον οποίο τη χειριστήκατε), που έδωσε το βήμα ώστε να ακουστούν διάφορες απόψεις, παρόμοιες εμπειρίες και να λάβουν γνώση οι ενδιαφερόμενοι.

Το ότι στον αρμόδιο φορέα η καταγγελία μου έγινε επώνυμα (περιλαμβάνοντας όλα τα προσωπικά μου στοιχεία), φάνηκε καθαρά να μην αντιλαμβάνονται ΜΟΝΟ όσοι έσπευσαν να προσπαθήσουν να την απαξιώσουν.

    Θέλω επίσης να ευχαριστήσω ΚΑΙ δημόσια τον κύριο Μιχάλη Τσιπάκη για την ευγενικότατη επικοινωνία που είχε μαζί μου, κατόπιν αυτής της δημοσίευσης από το flashnews.gr.

Είναι σημαντικό να γνωστοποιούμε και να μνημονεύουμε τα θετικά που συναντούμε και όχι μόνο τα αρνητικά. Αν μπορούμε να συμβάλλουμε ώστε να πολλαπλασιάζονται οι θετικές ενέργειες, ακόμα καλύτερα.

    ΟΜΩΣ, ακόμα και τα τείχη της Ιεριχούς για να πέσουν χρειάστηκαν το σάλπισμα πολλών σαλπιγκτών. "Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη", επι το ελληνικότερον.

    ΑΝ ένα ολόκληρο πλήθος κωφεύει και ένας προσπαθεί να αντιταχθεί σε κακώς κείμενα, τα κακώς κείμενα θα συνεχίζουν να υφίστανται. Αν αυτό δεν γίνει συνείδηση, φοβούμαι πως δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε βελτιώσεις καταστάσεων γύρω μας.

    Η αλληλεγγύη, η συνέπεια, το αίσθημα ευθύνης και ο σεβασμός στον εαυτό μας και στους άλλους, είναι τα πλέον απαραίτητα συστατικά για να βοηθηθούμε στους δύσκολους καιρούς που περνάει η χώρα μας.

Με εκτίμηση

Ηρακλής Παπαδάκης

Άσκηση ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗΣ

1. Ξύπνα με το φως του Ήλιου για να προσευχηθείς. Να προσεύχεσαι μόνος. Να προσεύχεσαι συχνά. Το Μεγάλο Πνεύμα θα ακούσει, αρκεί να μιλήσεις.

2. Να δείχνεις κατανόηση για αυτούς που έχασαν το δρόμο τους. Άγνοια, αλαζονία, θυμός, ζηλοτυπία και πλεονεξία ανθούν από μια χαμένη ψυχή. Προσευχήσου ότι θα βρουν καθοδήγηση.

3. Ψάξε για τον εαυτό σου, να είσαι ο εαυτός σου. Μην επιτρέπεις σε άλλους να δημιουργούν το μονοπάτι σου. Είναι δικός σου ο δρόμος και μόνο δικός σου. Άλλοι μπορούν να περπατήσουν μαζί σου αλλά κανείς δεν μπορεί να περπατήσει στη θέση σου.

4. Να συμπεριφέρεσαι στους καλεσμένους σου με σύνεση. Να τους σερβίρεις το καλύτερο φαγητό, δώσε τους το καλύτερο κρεβάτι και συμπεριφέρσου τους με εκτίμηση και τιμή.

5. Μην παίρνεις κάτι που δεν σου ανήκει, είτε από κάποιον άνθρωπο, μια κοινότητα, τη φύση ή μια κουλτούρα. Δεν το κέρδισες, ούτε στο χάρισαν. Δεν είναι δικό σου.

6. Να σέβεσαι όλα τα πράγματα που υπάρχουν σ’ αυτό τον πλανήτη, είτε ανθρώπους είτε φυτά.

7. Τίμα τις σκέψεις άλλων ατόμων, τις επιθυμίες τους και τα λόγια τους. Ποτέ μην διακόπτεις κάποιον ή να τον χλευάσεις ή να τον μιμηθείς με αγένεια. Αναγνώρισε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης κάθε ατόμου.

8. Ποτέ μην αναφέρεσαι σε άλλους με κακό τρόπο. Η αρνητική ενέργεια που στέλνεις στο Σύμπαν θα πολλαπλασιαστεί όταν επιστρέψει σε σένα. 

9. Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Και όλα τα λάθη μπορούν να συγχωρεθούν. 

10. Οι κακές σκέψεις προκαλούν ασθένεια του μυαλού, του σώματος και του πνεύματος. Εξάσκησε τη θετικότητα.

11. Η φύση δεν είναι ΓΙΑ εμάς, είναι ΚΟΜΜΑΤΙ μας. Είναι μέρος της παγκόσμιας οικογένειας σου.

12. Τα παιδιά είναι οι σπόροι του μέλλοντος σου. Σπείρε αγάπη στις καρδιές τους και πότισέ τις με σοφία και μαθήματα της ζωής. Όταν μεγαλώσουν, δώσε τους χώρο να αναπτυχθούν.

13. Μην πληγώνεις τις καρδιές άλλων. Το δηλητήριο του πόνου σου θα επιστρέψει σε σένα.

14. Να είσαι ειλικρινής πάντα. Η ειλικρίνεια είναι το μέτρο της θέλησης κάποιου μέσα στο Σύμπαν.

15. Κράτα τον εαυτό σου ισορροπημένο. Ο Νοητικός εαυτός σου, ο Πνευματικός εαυτός σου, ο Αισθηματικός εαυτός σου και ο Σωματικός εαυτός σου πρέπει να είναι δυνατοί, αγνοί και υγιείς. Γύμνασε το σώμα για να δυναμώσεις το μυαλό. Πλούτισε σε πνεύμα για να γιατρέψεις αισθηματικές στενοχώριες.

16. Να παίρνεις συνειδητές αποφάσεις για το ποιός θα είσαι και το πώς θα αντιδράς. Να είσαι υπεύθυνος για τις πράξεις σου.

17. Να σέβεσαι τις προσωπικές στιγμές και τον προσωπικό χώρο των άλλων. Μην αγγίζεις προσωπική ιδιοκτησία άλλων – ειδικά ιερά και θρησκευτικά αντικείμενα. Αυτό απαγορεύεται.

18. Να είσαι αληθινός πρώτα με τον εαυτό σου. Δεν μπορείς να βοηθήσεις άλλους αν δεν μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου πρώτα.

19. Να σέβεσαι τις θρησκευτικές απόψεις των άλλων. Μην προσπαθείς να επιβάλεις τις δικές σου απόψεις σ’ αυτούς.

20. Μοιράσου την καλοτυχία σου με άλλους.

    Αυτές οι 20, είναι μερικές από τις Αρχές, που από αρχαιοτάτων χρόνων διδάσκονταν στους νέους της εκάστοτε εποχής, από τους εκάστοτε φιλοσόφους.  Έχουν παραφθαρεί και προσαρμοστεί στην εποχή ως προς το λεκτικό, αλλά το νόημα έχει διατηρηθεί ίδιο.

    «Ούτε τρίχα δεν θα πειραχτεί στον δίκαιο άνθρωπο», αναφέρεται στις διάφορες Ιερές Γραφές. Την ζωή του δίκαιου ανθρώπου ως γνωστόν την διέπει μια αρμονία, εφόσον σαν αρμονία δεχόμαστε την κατάσταση όπου αυτά που σκεφτόμαστε, με αυτά που θέλουμε και αυτά που πράττουμε, βρίσκονται σε συμφωνία.

    Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχουμε επίγνωση εκτός του Σωματικού και των υπόλοιπων εαυτών μας, μηδέ του Ανώτερου εξαιρουμένου. «Ο Νοητικός εαυτός σου, ο Πνευματικός εαυτός σου, ο Αισθηματικός…»(15) σου λέει ο άλλος. Ο αρχαίος! Αν στο λέει αυτό ο αρχαίος, εσύ ο νεότερος δεν θάπρεπε να το έχεις εξελίξει ένα ακόμα βήμα τουλάχιστον; Κι αν όχι να το έχεις εξελίξει, δεν θα ήταν ενδιαφέρον να δουλεύεις προς αυτήν την κατεύθυνση;

    Όταν ο καθένας μπορεί να έχει συναίσθηση ότι δεν είναι ΜΟΝΟ το όνομά του, το επάγγελμά του, το πόσα έχει μέσα στο πορτοφόλι του, τα ρούχα που φοράει, το χρώμα των μαλλιών του ή η φυλή του, η θέση που έχει μέσα στην κοινωνία από θέση ή από συγκυρία, δεν είναι μόνο το φύλο του ή η οικογενειακή του κατάσταση… τότε ίσως να παρατηρήσουμε και κάποια διαφορά. Είμαστε όλα αυτά και άλλα τόσα ακόμα. Αν δεν καταφέρνουμε να συνυπάρχουν αρμονικά όλα αυτά τα κομμάτια μας, είναι πολύ δύσκολο να καταφέρουμε να συνυπάρχουμε αρμονικά με τους άλλους ανθρώπους γύρω μας.  

    Ο καθένας από μας αποτελεί ένα ξεχωριστό σύστημα το οποίο όμως με την σειρά του αποτελείται από άλλα ξεχωριστά συστήματα. (Το σώμα μας αποτελείται από νευρικό, οστικό, μυϊκό κλπά… συστήματα). Και το σύστημά μας καλείται να συντονίζει αυτά τα συστήματα, ενώ παράλληλα να αλληλεπιδρά στα συστήματα με τα οποία συναναστρέφεται.

    Και απ΄την άλλη σου λένε οι φωτισμένοι, ότι οι καταστάσεις με τις οποίες ερχόμαστε αντιμέτωποι, αντικατοπτρίζουν εσωτερικές μας πτυχές. Αυτό κι αν είναι σημαντικό! Άσε που κολλάει μια χαρά και με τα άλλα. Αντιλαμβανόμενοι την κάθε εξωτερική κατάσταση σαν ένα από τα εσωτερικά μας συστήματα, ενδεχομένως να αντιληφθούμε και την πηγή κάποιας ψυχοσωματικής μας δυσλειτουργίας(;)

    Μπορούμε λοιπόν να κάνουμε σαν άσκηση την τήρηση της κάθε μιας από αυτές τις αρχές ανά ημέρα; 

Την μια μέρα ασκούμαι στο να τηρήσω την 1, την άλλη μέρα την 2 κλπ… και αν δω ότι κάτι διαφορετικό γίνεται, μπορεί μετά να εφαρμόζω δυο από αυτές τις αρχές μέσα στην μέρα, ίσως τρεις μαζί αργότερα κλπ…  Εξάλλου την εξέλιξη της άσκησης θα την δείξει η πορεία. Αν αντιλαμβάνομαι την καθημερινότητά μου να διευκολύνεται με αυτή τη στάση ζωής, συνεχίζω να την εφαρμόζω. Αν δω ότι τα βρίσκω όλο και πιο μπαστούνια, στρέφομαι κάπου αλλού. 

Είναι σημαντικό  να μην ξεχνάμε πως όταν ξεκινάει μια εργασία, εμφανίζονται μπροστά μας διάφορα αίτια να μας αποσυντονίσουν ή να μας αποθαρρύνουν να την ολοκληρώσουμε. Γι αυτό καλό είναι όταν ξεκινάμε μια εργασία, να θέτουμε όρια και κανόνες πειθαρχίας στον εαυτό μας, ως δέσμευση για την ολοκλήρωσή της. Καλό είναι επίσης να προσπαθούμε τα όρια να μην είναι ούτε πολύ "σφιχτά", ούτε πολύ "χαλαρά", γιατί και στην μια και στην άλλη περίπτωση συμβάλλουν στο να αφήσουμε την εργασία στη μέση. 

Να μην ξεχνάμε επίσης ότι τα οφέλη από μια άσκηση, αρχίζουμε να τα λαμβάνουμε όταν καταφέρουμε να περάσουμε την μισή...

Καλή επιτυχία σε όσους προσπαθήσουν!