Κάπου στα βάθη της ζούγκλας...

Κάπου στα βάθη της ζούγκλας, σε "υποανάπτυκτες" κοινωνίες ιθαγενών, συναντάμε την παρακάτω σκηνή:
Βγαίνει ο μάγος της φυλής, ανακοινώνει ότι ο τάδε έχει καταληφθεί από το κακό πνεύμα και όλα τα υπόλοιπα μέλη της φυλής τον απομονώνουν, καίνε το σπίτι του, σουβλίζουν την οικογένειά του κλπ κλπ.... 
Μετά από πολλές γενιές, (υπάρχει η περίπτωση να δούμε την ταινία, στην οποία) αποκαλύπτεται ότι ο τότε μάγος της φυλής, είχε κάποια προσωπική έριδα με τον τάδε και γιαυτό χρησιμοποίησε την επιρροή που είχε στον κόσμο, για να τον εξολοθρεύσει. Αυτό όμως είναι άλλο θέμα.


Σε κάποιες άλλες κοινωνίες (πιο αναπτυγμένες), παρόμοια σκηνή εκφράζεται ως εξής:
Βγάζουμε στη δημοσιότητα τη διεύθυνση στην οποία διέμενε με την οικογένειά του κάποιος κακοποιός, για να μπορεί ο καθένας να πάει να τοποθετήσει τον αναμμένο του πάσαλο, να πετάξει την ωραιότατη πέτρα (ή κοτρώνα του), να γιουχάρει, να γράψει στους τοίχους με μπογιά... "Τώρα ξέρεις που θα πας να βιάσεις τα παιδιά και την γυναίκα του ανθρώπου που βίασε τα δικά σου παιδιά!!!" τον προτρέπουμε εμμέσως πλην σαφώς!


Μας ενδιαφέρει όντως να λύσουμε ένα πρόβλημα, να απομονώσουμε μια βλάβη, να παραδειγματίσουμε με την τιμωρία; η θέλουμε να έχει όσο τον δυνατό μεγαλύτερο αντίκτυπο μια βλάβη; να μπερδέψουμε όσους μπορούμε περισσότερο; να τιμωρούμε και να αυτοτιμωρούμαστε μαζοχιστικά και αναποτελεσματικά εις τους "αιώνας των αιώνων";
Μήπως αυτοί οι τρόποι που η κοινωνία μας χρησιμοποιεί για να "πολεμήσει" το "έγκλημα", είναι συχνά εγκληματικότεροι του εγκλήματος; 

Οι «Δάσκαλοι του Φωτός», οι «Ανεβασμένες Συνειδητότητες», οι άνθρωποι που εξασκούν τις ανθρωπιστικές τέχνες,* οι κοινωνικοί φορείς, ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ο δράστης, το θύμα, κάτω από ποιές συνθήκες αποφασίζουν ότι δεν τους αφορούν τα δρώμενα της κοινωνικής συμπεριφοράς, του τόπου στον οποίο δραστηριοποιούνται;

Αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα, γιατί δεν τους ενδιαφέρει να εμπλακούν, από φόβο μήπως χρειαστεί να πάρουν θέση;

Αποστασιοποιούνται για να δώσουν χώρο στα γεγονότα να διαδραματιστούν; Μερικές φορές χρειάζεται να ολοκληρωθεί μια διαδρομή για να μπορούμε να δούμε ολοκληρωμένη την εικόνα;

Αποφεύγουν να προβληματιστούν με κάποια φαινόμενα μήπως για να μην υποβάλλουν τον εαυτό τους σε μεγαλύτερη σύγχυση από την οποία βρίσκονται ήδη, ;

Ποιοί αρνούνται να παρατηρήσουν την επαναληψιμότητα παρόμοιων καταστάσεων και τους τρόπους με τους οποίους επαναλαμβάνονται την κάθε φορά; 

Υποτίθεται ότι μας αφορά αυτό που γίνεται για το γενικό καλό; Ακριβώς όπως υποτίθεται ότι: «ο καθένας είναι αθώος μέχρι της αποδείξεως της ενοχής του»;

Ακόμα κι αν χρειαστεί να θυσιαστεί κάποιος για το κοινό καλό, αυτό είναι μια πράξη ηρωισμού, αγιοποίησης κλπ… από ότι βλέπουμε και στην μυθολογία ακόμα. Όταν μια πράξη δεν ωφελεί κανέναν, αντιθέτως βλάπτει πάρα πολλούς, πως μπορεί αυτή η πράξη να είναι παραδεκτή;

Πως έχει εξελιχθεί η κοινωνία των ανθρώπων ανά τα έτη, όσον αφορά τον τρόπο διαχείρισης παρόμοιων καταστάσεων;  

Σε ποιο σημείο εντοπίζεται η εμπειρία, η γνώση, η διάθεση για αποτελεσματικότητα;

Πως αντιλαμβανόμαστε τα εκατομμύρια συνανθρώπων μας που "βιάζονται" καθημερινά από ανήθικες και απάνθρωπες επιβολές;  

Πως αντιμετωπίζουμε ορισμένα "θύματα" που συναντούμε στην καθημερινότητά μας, όταν θέλουν να μας εξομολογηθούν το προσωπικό τους δράμα; 

Πόσες φορές έχουμε υπάρξει οι ίδιοι "θύματα" ή "θύτες" και πως νοιώθουμε σε αυτές τις περιόδους της ζωής μας;

Τι έχουμε ανάγκη;

Πως κάνουμε χρήση της εξουσίας που μας δίνει η εκάστοτε κοινωνική μας θέση, σε άτομα στα οποία επιβαλλόμαστε;

Πως τα καταφέρνω και γεμίζω μια σελίδα με ερωτηματικές προτάσεις;;;

Herc
* όπως είναι η ψυχοθεραπεία, η ενσυναίσθηση, η συμπόνοια, η συμπόρευση στην θεραπευτική διαδρομή κλπ. 

ΦΕΤΑ Α Α Α…

Πιστός στο ραντεβού αγαπητέ αναγνώστη, επανέρχομαι για να σου μεταφέρω την συνέχεια (και την επιτυχή ολοκλήρωση βεβαίως – βεβαίως), του ραντεβού μας με την ιστορία.

Ξημέρωσε ο Θεός την μέρα (11.11.11) και πήγαμε στον ΟΑΕΔ κατά τις 10.30, όπου διαπιστώσαμε ότι πολλοί άλλοι είχαν κάνει το ίδιο με εμάς πράγμα.  Ορισμένοι μάλιστα από αυτούς πολύ νωρίτερα, οπότε είχαν αγκαζάρει τις θέσεις ως και έξω στο πεζοδρόμιο.  Η ιστορία λοιπόν, εκτός από εμάς είχε κλείσει ραντεβού και σε πολλούς άλλους ακόμα, ήταν η πρώτη διαπίστωση. Δεύτερη διαπίστωση το ότι αν δεν έχεις τεράστια υπομονή, καλύτερα να αλλάξεις πλανήτη. Η έλλειψή της δε, (αν το δούμε από την επιστημονική του πλευρά το θέμα), δημιουργεί από πονοκεφάλους ως και διάφορες ψυχοσωματικές νόσους στον άνθρωπο. Είναι καιροί τώρα να αρρωσταίνουμε; Αρκετοί είναι οι άρρωστοι γύρω μας!

Η Αγία Υπομονή (αν το πάρουμε από θρησκευτική άποψη) γιορτάζει σε καθημερινή βάση πλέον και (αν το δεις στυλιστικά), είναι ένα συνολάκι που φοριέται πολύ και θα φορεθεί ακόμα περισσότερο προσεχώς.

Η υπομονή είναι αρετή, η συμβουλή της ημέρας λοιπόν!   Συμβουλή κι αυτής της ημέρας δηλαδή, γιατί η υπομονή είναι απαραίτητο συστατικό για την επιβίωση, ειδικά στους καιρούς που διανύουμε.

- Φέτα α α α… λέω στον φίλο μου (σφετεριζόμενος το σχετικό διαφημιστικό σλόγκαν), καθώς προχωρούσαμε στα ενδότερα για να δούμε σε ποιο  νούμερο βρισκόμαστε.

Η σειρά μας κατάληξε να έρθει στις 13.10 (μπορεί να ήταν και 13.11, να μη λέω ψέματα). Στο μεσοδιάστημα βέβαια είχαμε την δυνατότητα να πάμε να παραλάβουμε τον εξοπλισμό για την σύνδεσή μας με το ίντερνετ… (άλλη πονεμένη ιστορία κι αυτή), να πιούμε ένα καφέ, να παρακολουθήσουμε το φλερτ του αρσενικού κρι κρι με ένα άλλο μικρότερο στον δημοτικό κήπο και να τριγυρίσουμε τα κοντινά στενά, ενημερωνόμενοι σε μαγαζιά και βιτρίνες.

- Φέτα α α α α … του απαντούσα, (κάνοντας παράλληλα την χαρακτηριστική κίνηση με το χέρι απλωμένο μπροστά και την παλάμη όρθια), κάθε φορά που με ρωτούσε τι νούμερο φαντάζομαι ότι εξετάζεται τώρα.

Τελειώνοντας κάθε κύκλο δραστηριοτήτων, περνούσαμε να δούμε σε ποιό νούμερο βρισκόντουσαν, μια και στις 10.30 εξεταζόταν μόλις το 130 αν θυμάμαι καλά.  Εγώ, ως πιο ψύχραιμος της παρέας, έμπαινα μέσα για να δω τα νούμερα στον πίνακα, και κατεβαίνοντας τα σκαλιά, του απηύθυνα τον σχετικό χαιρετισμό. 

- Φέτα α α α ….

Το θριαμβευτικό μου ύφος  ή το χαμόγελο που συνόδευε τον χαιρετισμό, μισήθηκε περισσότερο άραγε;

Σε κάποια από αυτές τις «επιστροφές στις ρίζες», η φύση μας ζήτησε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμά της. Με άλλα λόγια, έψαξα να βρω που υπάρχουν τουαλέτες για το κοινό, για να ικανοποιήσουμε την σχετική φυσική ανάγκη μας.  Στο βάθος της αίθουσας, βρήκα 3 τουαλέτες με τα ανάλογα σήματα στις πόρτες: αντρική, γυναικεία, ΑΜΕΑ . Δοκιμάζοντας να μπω μέσα όμως, διαπίστωσα ότι μόνο η μία ήταν ξεκλείδωτη. Φαντάζεστε ποιά; Αυτή για τα ΑΜΕΑ! Τυχαίο;

Αυτό βέβαια δηλώνει παραπάνω από ένα πράγματα, με την πρώτη ματιά. Πως λέμε «έρωτας με την πρώτη ματιά;»  Καμία σχέση!

Εκτός του ότι αντιλαμβανόμενοι οι δημόσιοι λειτουργοί πως κάθε έλληνας πολίτης είναι πολίτης με ειδικές ανάγκες, έχουν αφήσει ανοιχτή την αντίστοιχη τουαλέτα, δηλώνει επίσης, ότι η κοινωνική ευαισθησία που διακατέχει την παροχή δημοσίων υπηρεσιών προς τον πολίτη στην χώρα μας, είναι ιδιαιτέρως ανεπτυγμένη.

      Μια φωτοτυπία που χρειαστήκαμε, πετάχτηκα δυό στενάκια παρακάτω σε ένα μαγαζί και την έβγαλα…  διώχνοντας δια σκαμπιλισμού την σκέψη: "μα καλά ολόκληρος οργανισμός δεν έχει ένα φωτοτυπικό;"

Μέχρι δηλαδή ο φίλος μου με την υπάλληλο να βάλουν σε τάξη όλο το χαρτομάνι που έπρεπε να κατατεθεί, είχα γυρίσει κιόλας!  Δεν τους καθυστέρησα καθόλου. (Ο χρόνος είναι χρήμα, σου λέει ο άλλος. Κάτι παραπάνω θα ξέρει!)

Όταν βλέπεις τους στόχους που έχεις βάλει στη ζωή σου να έρχονται κοντύτερα, όταν πλησιάζεις στην εκπλήρωση του σκοπού σου, δεν μπορείς παρά να είσαι ευχαριστημένος. Έτσι κι εμείς! Τα καταφέραμε! Βγήκαμε νικητές από τα γραφεία του Οργανισμού, ακριβώς όπως είχα προβλέψει εδώ και μία βδομάδα: ΚΑΙ τα δικαιολογητικά παρέλαβαν ΚΑΙ ημερομηνία μας όρισαν! 

Καθώς δηλαδή παραδίνονταν στον νέο πρωθυπουργό (εκτός από τα ανάλογα καθήκοντα) και οι λογαριασμοί καθώς και οι ιστοσελίδες του προηγούμενου σε Twitter, Flickr, Youtube, έτσι και εμείς παραδώσαμε τα έγγραφα στον ΟΑΕΔ. Τυχαίο;;;

Θα μου πεις πάλι για τα χρήματα που πληρώσαμε στο πάρκινγκ, μια και χρειαστήκαμε πολύ περισσότερο από μια ώρα μέχρι να τελειώσουμε την δουλειά μας;  Θα μου πεις ότι τελικά ήταν μούφα η χρηματοφόρα μέρα 11/11;

Η ανακοίνωση από το πρωθυπουργικό web team ήταν ξεκάθαρη: «οι λογαριασμοί του Πρωθυπουργού σε Twitter, Flickr, Youtube, είναι θεσμικοί. Θα παραδοθούν στο νέο Πρωθυπουργό». Σιγά σιγά, ΘΑ αναληφθούν και τα ανάλογα καθήκοντα και ΘΑ βγει η χώρα από το αδιέξοδο. Μην αποπροσανατολιζόμαστε τώρα με λεπτομέρειες! Ζούμε ιστορικές στιγμές...

Απλά πράγματα! 

Φέεεεεετα….