Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

GREEN BEAUTIFUL

GREEN BEAUTIFUL

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Μια γυναίκα από ένα υποτιθέμενο εξωγήινο πολιτισμό έρχεται στη Γη. Βλέπει με καινούργια, "αθώα" μάτια όλα αυτά τα οποία εμείς παίρνουμε ως δεδομένα στο πολιτικό, οικονομικό αλλά και ψυχολογικό! μας σύστημα, συγκρίνοντάς τα με τα ανάλογα δεδομένα του δικού της πολιτισμού - ο οποίος όμως δεν διέφερε κάποτε από τον δικό μας!
Μαθαίνουμε πώς εκείνοι μπόρεσαν να κάνουν τη μετάβαση σε ένα δικαιότερο και μαζί σοφότερο και πνευματικότερο πολιτισμό και παίρνουμε μια γεύση από την απλότητα και την ουσία ενός τέτοιου πολιτισμού.
Φινέτσα, χιούμορ και πολλά μηνύματα από ένα φιλμ που έχει την έμπνευση να κοιτάξει τη συνολικότερη εικόνα και να συστήσει μια αλλαγή ταυτόχρονα εκ των έξω και εκ των έσω.
Απολαυστικό και διαχρονικά διδακτικό.

Παρελθόν - Παρόν - Μέλλον

Το παρελθόν είναι εμπειρία,
 το παρόν είναι πείραμα 
και το μέλλον οι προσδοκίες.
Ας χρησιμοποιήσουμε την εμπειρία στο πείραμά μας, για να πετύχουμε τις προσδοκίες μας!

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Ας αλλάξουμε ... ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ.


Ας αλλάξουμε … ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ...
Φίλοι και φίλες.
Πάντα μου άρεσαν οι διάφορες διηγήσεις και έτσι θα ξεκινήσω και αυτό που θα διαβάσετε.
Όλοι κάναμε μαθηματικά στο σχολείο.
Τα μαθηματικά είναι ούτως η άλλως σπουδαία . Προσωπικά   στο συγκεκριμένο μάθημα δεν υπήρξα ποτέ άριστη. Ωστόσο έμαθα κάτι πολύ σημαντικό μέσα από τη φιλοσοφία των Μαθηματικών που είναι :
«Κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του».
Σε όλη μου τη ζωή λοιπόν και ιδιαίτερα τις φορές που αντιμετώπιζα ένα δύσκολο πρόβλημα, απλά υπενθύμιζα στον εαυτό μου ότι υπάρχει λύση και θα πρέπει να τη ανακαλύψω.
Η ιστορία μου με το μάθημα των Μαθηματικών,   ξεκινά βιωματικά στη 4η Δημοτικού.
Ο δάσκαλος που είχα,  ήταν ένας άνθρωπος που «γιόρταζε » κάθε φορά που μας έκανε μάθημα. Το γλεντούσε κυριολεκτικά. Αργότερα συνειδητοποίησα ότι το να είναι κανείς αληθινός δάσκαλος που τιμά το ρόλο του  είναι πολύ σπουδαίο.
Οι δασκάλες μου στις τρεις προηγούμενες τάξεις με είχαν χαρακτηρίσει στους γονείς μου ως «αδύνατη στα μαθηματικά». Έτσι η τετάρτη δημοτικού ξεκινούσε και εγώ ήμουν  ήδη φοβισμένη και  ανασφαλής.
Φαίνεται ότι η  ανησυχία φαινόταν στο πρόσωπό μου και ο δάσκαλός μου ευτυχώς τη διέκρινε μόλις τις πρώτες ημέρες.
Πλησίασε το θρανίο μου και μου είπε απλά: «Διάβασε καλά το πρόβλημα. Η λύση υπάρχει μέσα στο πρόβλημα. Αρκεί μόνο να το διαβάσεις καλά ..και να είσαι σίγουρη ότι  θα τη βρεις !»
Έμεινα άφωνη και η αλήθεια είναι ότι αμέσως ανταποκρίθηκα και ξεκίνησα να  διαβάζω και να  ξαναδιαβάζω  το πρόβλημα με εμμονή αλλά ...λύση δεν έβρισκα.
Ένοιωσα απελπισία μαζί με τρόμο στη σκέψη ότι δεν πρόκειται να καταφέρω τίποτε τελικά όσο και να προσπαθούσα,  ότι και να έκανα. (τα επόμενα χρόνια συνειδητοποίησα ότι τελικά,  οι δασκάλες μου των προηγούμενων χρόνων «είχαν κάνει καλά τη δουλειά τους » με εμένα.)
Στη βαθμολογία που έπαιρνα, μου βάζανε 10 σε όλα τα μαθήματα και 8 στα μαθηματικά.
 Η ανασφάλεια και ο φόβος μου με είχαν ακινητοποιήσει. Έπαψα να προσπαθώ και «δέχτηκα τη μοίρα μου», αποκτώντας τη πεποίθηση  ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω κάτι για να αλλάξω τη δεδομένη κατάσταση.
 Και  πάλι να σου ο δάσκαλός μου με πλησίασε και μου είπε απλά : «Μη φοβάσαι και μην ανησυχείς γιατί  ο φόβος  είναι σαν ένα θηρίο που  σε εμποδίζει  να βρεις τη λύση στο οποιοδήποτε  πρόβλημα.  Ηρέμησε και θα δεις ότι  έτσι θα  φτάσεις στη λύση και πριν καλά- καλά το καταλάβεις .»
Από τότε ο μικρότερος βαθμός που είχα στα μαθηματικά μέχρι και που τελείωσα το Λύκειο  ήταν 18.
 Έχω να σας πω ότι,  ποτέ μου δεν ξέχασα αυτόν το πρώτο σπουδαίο δάσκαλο που είχα στη ζωή μου. Μέχρι σήμερα  τα λόγια του  είναι για εμένα τρόπος ζωής.
 Προφανώς είναι σαφές σε όλους σας ότι  από τη  παραπάνω προσωπική  μου ιστορία, μπορεί ο καθένας από εσάς να κάνει τους ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΥΣ του τόσο με τη δική του θέση και στάση ζωής όσο  και του κοντινού και ευρύτερου περιβάλλοντος του .
                                       ------------------------
 ΣΗΜΕΡΑ,
 Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας είναι κοινό για όλους,  με μικρότερες η μεγαλύτερες διαφορές.
 ·        Λέτε να μην είμαστε ικανοί 9.000.000 άνθρωποι να βρούμε τη λύση σε αυτό;
 ·        Τι μας εμποδίζει ;  Ο φόβος μήπως και η ανασφάλεια  που κατακλύζει το καθένα από εμάς και διαχέεται παντού, αποτελώντας το κυρίαρχο κοινό γνώρισμα όλων μας;
·        Η «δουλειά» που έχει γίνει από πίσω όλα τα προηγούμενα χρόνια  ύποπτου εφησυχασμού και καλοπέρασης ενώ απλά, σταδιακά και συστηματικά  άλλαζαν συνειδήσεις  και τη συνειδητότητα του Έλληνα ;
 Μέσα στο ίδιο πρόβλημα συμπεριλαμβάνονται  και οι παραπάνω ερωτήσεις.
Πριν το «Διαβάζω καλά το πρόβλημα», θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην ολοκληρωμένη και σωστή διατύπωσή του.
Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο η οικονομική κατάρρευση της χώρας μας.  Είναι η  κατάρρευση των αξιών, συνειδήσεων, κοινού οράματος, ελπίδας που πυροδότησαν τα τελευταία χρόνια την ευρύτερη αλλοτρίωση του λαού μας, με  αποτέλεσμα να εντείνεται το αίσθημα του φόβου και των παραλυτικών παρόμοιων συναισθημάτων  σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.
Είναι σημαντικό το να επανα-διατυπώσουμε το πρόβλημα ώστε να οδηγηθούμε στη λύση του.
 Ένα σημαίνον εμπόδιο λοιπόν στην εξεύρεση λύσης,   είναι το συναίσθημα του  «κατασκευασμένου» μαζικού ΦΟΒΟΥ και σε αυτό θα αναφερθώ .
Σας πληροφορώ για όσους δεν το ξέρετε ότι ο συγκεκριμένος ΦΟΒΟΣ είναι απλά το προϊόν ενός κατασκευασμένου  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ  ΠΟΥ ΕΚΠΈΜΠΕΙ  ΣΕ  μια ορισμένη ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ (από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και όχι μόνον).                                                                                         Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες αλλά θα πω ότι αποτελεί  ένα νοητικό κατασκεύασμα  που ακινητοποιεί τη καρδιά και ως αποτέλεσμα εμποδίζει την εξεύρεση λύσης η οποία με  τη σειρά της θα οδηγήσει στις  ΕΣΩΤΕΡΙΚΈΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ . Αλλαγές που θα επηρεάσουν  το ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ και που επιβάλλονται να γίνουν άμεσα από ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.
Φανταστείτε λοιπόν ότι ακούτε ραδιόφωνο. Αν δεν σας αρέσει ο σταθμός, τον αλλάζετε.  Τόσο απλά:
ΑΛΛΑΖΕΤΕ ΤΗ συγκεκριμένη ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ  του προγράμματος του ραδιοφώνου και  επιλέγετε μια άλλη που θα σας ικανοποιήσει.
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ: Αλλάξτε τη συχνότητα του προγράμματος του φόβου που σας ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΕΊ με μια άλλη συχνότητα π.χ. της δύναμης, της σιγουριάς, της ελπίδας, του θετικού οράματος για την Ελλάδα, το τόπο μας, τους Έλληνες, τα παιδιά μας, τους δικούς μας ανθρώπους.
Και μην πείτε ότι είναι δύσκολο να γίνει και «καταθέσετε τα όπλα».
Ούτε να πείτε «άσε θα το κάνει ο άλλος » .
Ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος όσο  για τον εαυτό του άλλο τόσο  για τον άλλο δίπλα του.
Είναι καιρός να ξαναθυμηθούμε τη σύνδεση που έχουμε όλοι μεταξύ μας με τα στοιχεία της αλληλεξάρτησης και αλληλεπίδρασης.
 Ένας ενορατικός γέροντας του Αγίου Όρους ονοματίζει  τη σημερινή κατάσταση ως «ευλογημένη δοκιμασία» για τον Ελληνικό λαό.                                                  
 Όλοι μας ξέρουμε λίγο ως πολύ,  τι ακριβώς εννοεί.

ΑΣ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΤΩΡΑ!   ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ!
Αν δεν το κάνουμε αυτό, αν μόνοι μας δεν απαλλαγούμε από το συναίσθημα του φόβου που μας ακινητοποιεί, και δεν το αντικαταστήσουμε με δημιουργικά συναισθήματα, ένα είναι το σίγουρο :  δεν θα φθάσουμε ποτέ στη λύση.
Η ΑΚΙΝΗΣΙΑ είναι  συνώνυμο της ενέργειας του  ΘΑΝΑΤΟΥ έλεγε ένα  σπουδαίο δάσκαλός μου. Ακίνητος, δεν δρας και περιμένεις «να πεθάνεις».
Η ΚΙΝΗΣΗ  είναι συνώνυμο της ενέργειας της  ΖΩΗΣ και πυροδοτείται από Θετική σκέψη και δράση.

Κάτι τελευταίο.
 Έκανα ένα εκπαιδευτικό ταξίδι στην Ευρώπη πρόσφατα.   Δεν μπορούσα να φανταστώ αυτό που βίωσα.
Ακούμε από τη τηλεόραση και γενικά από τα μέσα ενημέρωσης  ότι, τα «μάτια του κόσμου είναι στραμμένα στην Ελλάδα». Όμως δεν μας λένε όλη την αλήθεια η μας τη παραποιούν φορτώνοντάς μας ενοχές και φόβους για τη σημερινή κατάσταση.
Η αλήθεια είναι ότι τα "βλέμματα όλων είναι στραμμένα πάνω μας".
Αλλά γιατί;
Διότι όλος αυτός ο κόσμος περιμένει και ελπίζει  ότι κάτι θα κάνουμε ως Έλληνες, ως λαός,  ώστε να εμποδίσουμε αυτό το καταιγιστικό φαινόμενο  που απειλεί εξίσου και πολλές άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.
Όλοι με ρωτούσαν για εμάς,( το λαό όχι για τη χώρα), πως είμαστε, τι  κάνουμε και τι σκοπεύουμε να κάνουμε.
Γνωρίζουν ήδη ότι αν εμείς δεν καταφέρουμε να ανατρέψουμε τη σημερινή κατάσταση έρχεται η σειρά τους. Αν πετύχει το πείραμα με την Ελλάδα θα παρασύρει και αυτούς. Νοιώθουν ότι είναι σε μια αναμονή, για αυτό ελπίζουν και εύχονται  για εμάς το καλύτερο.
Την πρώτη φορά που με ρώτησαν λοιπόν, για το πώς είμαστε οι Έλληνες, συνειδητοποίησα με τρόμο ότι: οι Έλληνες είμαστε  ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΙ-ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ                                                                             
Και έτσι αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου και τις πληροφορίες που έφθασαν σε εμένα .
Η Ελλάδα έχει περάσει πια  από το ατομικό συμφέρον στο συλλογικό        
ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ.

Σας ευχαριστώ
Γιώτα Κρέτση

Υ.Γ. Μελέτες που έχουν γίνει, αποδεικνύουν σαφώς τη βοήθεια του διαλογισμού η της προσευχής η  του συνδυασμού και των δύο, στην απαλλαγή από το φόβο και τη γρήγορη επαναφορά στο κέντρο μας.
      Τις προσεχείς ημέρες θα σας στείλω παραδειγματικό διαλογισμό  για την προσωπική και συλλογική αφύπνιση και ενεργοποίηση.

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Το γυαλί μας εμπνέει!


Μία διαφορετική έκθεση λειτουργεί αυτές τις μέρες στο 
η οποία θα διαρκέσει έως την Τετάρτη 30 Νοεμβρίου. 
Εικαστικές δημιουργίες από ανακυκλωμένο γυαλί, 
γυάλινα γλυπτά
διακοσμητικές εφαρμογές σε γυαλί… 
όπως και να το ονομάσετε, είστε εντός θέματος.
Συγκρίνοντας τα έργα με αυτά της ζωγραφικής, της γλυπτικής σε πέτρα /ξύλο ή της χαρακτικής,  μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυνατότητες που μας δίνει το γυαλί στην σύνθεση διαφορετικών εφαρμογών επάνω του. Από τα εκθέματα διαπιστώνω ότι, στην ουσία το γυαλί είναι άγνωστο στους περισσοτέρους , παρόλο που το συναντούμε καθημερινά μέσα από κάθε λογής γυάλινα αντικείμενα γύρω μας. Τα δε έργα που δημιουργούνται από αυτό, τα έχουμε σε περιορισμένη χρήση στο μυαλό μας. Δεν το αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο ενθουσιασμό και σεβασμό που έχουμε για τόσα άλλα υλικά και δεν έχουμε εξοικειωθεί με τους τρόπους χρήσης του.
Ο Θεωρητικός Τέχνης & Ιστορίας Γυαλιού, αλλά και καλλιτεχνικός διευθυντής της ΑΠΟΨΗΣ κος Χρήστος-Μιχαήλ Παπανδρόπουλος, αναφέρεται συνεχώς στο πόσο λανθασμένα έχει περάσει στον κόσμο το μήνυμα της ανακύκλωσης του γυαλιού. Δηλαδή, η ανεξέλεγκτη χρήση των γυάλινων συσκευασιών και το πέταγμά τους σε κάδους σκουπιδιών. «Το γυαλί είναι ένα υλικό που δεν πεθαίνει ποτέ, είναι ασφαλές ως προς τα μικρόβια και τους μύκητες για την φύλαξη τροφών και υγρών. Το πιο σημαντικό είναι η εξοικονόμηση χρημάτων, όταν έχουμε επιλέξει να διατηρούμε τα τρόφιμα μας σε γυάλινες συσκευασίες τις οποίες διατηρούμε στο σπίτι μας, αντί να αγοράζουμε προϊόντα σε άλλου τύπου συσκευασίες οι οποίες μετά καταλήγουν στους γνωστούς μπλε κάδους με αναμφίβολη την ανακύκλωσή τους». Με αυτό το σκεπτικό εξάλλου, έχει δημιουργήσει εργαστήρια και εκπαιδευτικά τμήματα με θέμα : «Δεν το πετάμε, μας είναι χρήσιμο».
Ο Χ.Μ.Παπανδρόπουλος,  επιμελείται την 3η Συνάντηση Εικαστικού Γυαλιού, στην οποία παρουσιάζονται οκτώ νέοι καλλιτέχνες με 40 έργα. Και … είναι φίλος μου, φυσικά!

Το γυαλί μας εμπνέει… το ΙΚΑ πάλι καθόλου! Τότε, θα μου πεις, γιατί μου μοστράρησες την φωτο με το ΙΚΑ; Να μου θυμίζεις την κατάντια μας θέλεις, μέρες πού είναι;;;
Ηρέμησε και μην εξάπτεσαι αγαπητέ μου αναγνώστη. Αφού ξέρεις ότι εγώ πάντα για το καλό σου φροντίζω. Θα μου πεις ότι πάλι ξύνω πληγές, γιατί και οι… «άλλοι» για το καλό σου φροντίζουν κι αυτοί. Ας μην το επεκτείνουμε! Ξέρεις πολύ καλά ότι εγώ ουδεμία σχέση έχω με τους «άλλους». Είναι δυνατόν να αποπειραθώ εγώ, να σου τσιτώσω το νεύρο; Ας ηρεμήσουμε… Να ηρεμήσουμε.
Ο απεικονιζόμενος πίνακας λοιπόν, αποτελεί μια εφαρμογή σε γυαλί η οποία είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Η τεχνική που εφαρμόζει ο Χ.Π. είναι συνδυασμός χαρακτικής και τυπώματος πάνω σε γυάλινη επιφάνεια. Περισσότερες λεπτομέρειες καθώς και εξειδικευμένες πληροφορίες θα μάθετε από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, στο Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών "ΑΠΟΨΗ".  
Ειρ.Ματινοπούλου



Στα πλαίσια της έκθεσης του γυαλιού, το τελευταίο Σαββατοκύριακο δηλαδή 26 και 27 Νοεμβρίου σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν μια γιορτή για την ανακύκλωση του γυαλιού. Θα μιλήσουν στο κοινό για τους τρόπους διαχείρισης των γυάλινων συσκευασιών, τι μπορεί ο κόσμος να δημιουργήσει με το γυαλί αντί να το πετάει στους κάδους, καθώς και άλλες ιστορίες γύρω από την γυάλινη διαφάνεια.

Για την περίοδο των Χριστουγέννων, προετοιμάζουν μία σειρά εργαστηριών όπου θα δείξουν στο κοινό, πως να κατασκευάζουν από μόνοι τους χριστουγεννιάτικα στολίδια από τα γυαλιά που πετάμε, αλλά και με άλλα υλικά. Οι ημερομηνίες του εργαστηρίου θα ανακοινωθούν προσεχώς.

Ηerc

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

ΦΕΤΑ Α Α Α…


Πιστός στο ραντεβού αγαπητέ αναγνώστη, επανέρχομαι για να σου μεταφέρω την συνέχεια (και την επιτυχή ολοκλήρωση βεβαίως – βεβαίως), του ραντεβού μας με την ιστορία.

Ξημέρωσε ο Θεός την μέρα (11.11.11) και πήγαμε στον ΟΑΕΔ κατά τις 10.30, όπου διαπιστώσαμε ότι πολλοί άλλοι είχαν κάνει το ίδιο με εμάς πράγμα.  Ορισμένοι μάλιστα από αυτούς πολύ νωρίτερα, οπότε είχαν αγκαζάρει τις θέσεις ως και έξω στο πεζοδρόμιο.  Η ιστορία λοιπόν, εκτός από εμάς είχε κλείσει ραντεβού και σε πολλούς άλλους ακόμα, ήταν η πρώτη διαπίστωση. Δεύτερη διαπίστωση το ότι αν δεν έχεις τεράστια υπομονή, καλύτερα να αλλάξεις πλανήτη. Η έλλειψή της δε, (αν το δούμε από την επιστημονική του πλευρά το θέμα), δημιουργεί από πονοκεφάλους ως και διάφορες ψυχοσωματικές νόσους στον άνθρωπο. Είναι καιροί τώρα να αρρωσταίνουμε; Αρκετοί είναι οι άρρωστοι γύρω μας!
Η Αγία Υπομονή (αν το πάρουμε από θρησκευτική άποψη) γιορτάζει σε καθημερινή βάση πλέον και (αν το δεις στυλιστικά), είναι ένα συνολάκι που φοριέται πολύ και θα φορεθεί ακόμα περισσότερο προσεχώς.



Η υπομονή είναι αρετή, η συμβουλή της ημέρας λοιπόν!   Συμβουλή κι αυτής της ημέρας δηλαδή, γιατί η υπομονή είναι απαραίτητο συστατικό για την επιβίωση, ειδικά στους καιρούς που διανύουμε.

- Φέτα α α α… λέω στον φίλο μου (σφετεριζόμενος το σχετικό διαφημιστικό σλόγκαν), καθώς προχωρούσαμε στα ενδότερα για να δούμε σε ποιο  νούμερο βρισκόμαστε.
Η σειρά μας κατάληξε να έρθει στις 13.10 (μπορεί να ήταν και 13.11, να μη λέω ψέματα). Στο μεσοδιάστημα βέβαια είχαμε την δυνατότητα να πάμε να παραλάβουμε τον εξοπλισμό για την σύνδεσή μας με το ίντερνετ… (άλλη πονεμένη ιστορία κι αυτή), να πιούμε ένα καφέ, να παρακολουθήσουμε το φλερτ του αρσενικού κρι κρι με ένα άλλο μικρότερο στον δημοτικό κήπο και να τριγυρίσουμε τα κοντινά στενά, ενημερωνόμενοι σε μαγαζιά και βιτρίνες.

- Φέτα α α α α … του απαντούσα, (κάνοντας παράλληλα την χαρακτηριστική κίνηση με το χέρι απλωμένο μπροστά και την παλάμη όρθια), κάθε φορά που με ρωτούσε τι νούμερο φαντάζομαι ότι εξετάζεται τώρα.
Τελειώνοντας κάθε κύκλο δραστηριοτήτων, περνούσαμε να δούμε σε ποιό νούμερο βρισκόντουσαν, μια και στις 10.30 εξεταζόταν μόλις το 130 αν θυμάμαι καλά.  Εγώ, ως πιο ψύχραιμος της παρέας, έμπαινα μέσα για να δω τα νούμερα στον πίνακα, και κατεβαίνοντας τα σκαλιά, του απηύθυνα τον σχετικό χαιρετισμό. 

- Φέτα α α α ….
Το θριαμβευτικό μου ύφος  ή το χαμόγελο που συνόδευε τον χαιρετισμό, μισήθηκε περισσότερο άραγε;
Σε κάποια από αυτές τις «επιστροφές στις ρίζες», η φύση μας ζήτησε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμά της. Με άλλα λόγια, έψαξα να βρω που υπάρχουν τουαλέτες για το κοινό, για να ικανοποιήσουμε την σχετική φυσική ανάγκη μας.  Στο βάθος της αίθουσας, βρήκα 3 τουαλέτες με τα ανάλογα σήματα στις πόρτες: αντρική, γυναικεία, ΑΜΕΑ . Δοκιμάζοντας να μπω μέσα όμως, διαπίστωσα ότι μόνο η μία ήταν ξεκλείδωτη. Φαντάζεστε ποιά; Αυτή για τα ΑΜΕΑ! Τυχαίο;
Αυτό βέβαια δηλώνει παραπάνω από ένα πράγματα, με την πρώτη ματιά. Πως λέμε «έρωτας με την πρώτη ματιά;»  Καμία σχέση!
Εκτός του ότι αντιλαμβανόμενοι οι δημόσιοι λειτουργοί πως κάθε έλληνας πολίτης είναι πολίτης με ειδικές ανάγκες, έχουν αφήσει ανοιχτή την αντίστοιχη τουαλέτα, δηλώνει επίσης, ότι η κοινωνική ευαισθησία που διακατέχει την παροχή δημοσίων υπηρεσιών προς τον πολίτη στην χώρα μας, είναι ιδιαιτέρως ανεπτυγμένη.

      Μια φωτοτυπία που χρειαστήκαμε, πετάχτηκα δυό στενάκια παρακάτω σε ένα μαγαζί και την έβγαλα…  διώχνοντας δια σκαμπιλισμού την σκέψη: "μα καλά ολόκληρος οργανισμός δεν έχει ένα φωτοτυπικό;"
Μέχρι δηλαδή ο φίλος μου με την υπάλληλο να βάλουν σε τάξη όλο το χαρτομάνι που έπρεπε να κατατεθεί, είχα γυρίσει κιόλας!  Δεν τους καθυστέρησα καθόλου. (Ο χρόνος είναι χρήμα, σου λέει ο άλλος. Κάτι παραπάνω θα ξέρει!)

Όταν βλέπεις τους στόχους που έχεις βάλει στη ζωή σου να έρχονται κοντύτερα, όταν πλησιάζεις στην εκπλήρωση του σκοπού σου, δεν μπορείς παρά να είσαι ευχαριστημένος. Έτσι κι εμείς! Τα καταφέραμε! Βγήκαμε νικητές από τα γραφεία του Οργανισμού, ακριβώς όπως είχα προβλέψει εδώ και μία βδομάδα: ΚΑΙ τα δικαιολογητικά παρέλαβαν ΚΑΙ ημερομηνία μας όρισαν! 

Καθώς δηλαδή παραδίνονταν στον νέο πρωθυπουργό (εκτός από τα ανάλογα καθήκοντα) και οι λογαριασμοί καθώς και οι ιστοσελίδες του προηγούμενου σε Twitter, Flickr, Youtube, έτσι και εμείς παραδώσαμε τα έγγραφα στον ΟΑΕΔ. Τυχαίο;;;

Θα μου πεις πάλι για τα χρήματα που πληρώσαμε στο πάρκινγκ, μια και χρειαστήκαμε πολύ περισσότερο από μια ώρα μέχρι να τελειώσουμε την δουλειά μας;  Θα μου πεις ότι τελικά ήταν μούφα η χρηματοφόρα μέρα 11/11;
Η ανακοίνωση από το πρωθυπουργικό web team ήταν ξεκάθαρη: «οι λογαριασμοί του Πρωθυπουργού σε Twitter, Flickr, Youtube, είναι θεσμικοί. Θα παραδοθούν στο νέο Πρωθυπουργό». Σιγά σιγά, ΘΑ αναληφθούν και τα ανάλογα καθήκοντα και ΘΑ βγει η χώρα από το αδιέξοδο. Μην αποπροσανατολιζόμαστε τώρα με λεπτομέρειες! Ζούμε ιστορικές στιγμές...
Απλά πράγματα! 



Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΣΚΕΨΕΙΣ




Επιλέγοντας σκέψεις που μας κάνουν να νοιώθουμε καλύτερα
μιλώντας περισσότερο για αυτά που θέλουμε και λιγότερο για αυτά που δεν θέλουμε, 
θα συντονιστούμε ομαλά με την δονητική συχνότητα της ευρύτερης, σοφότερης Εσώτερης Ύπαρξής μας.
Αυτή η δονητική εναρμόνιση είναι ότι καλύτερο, 
γιατί βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια της Πηγής 
και είμαστε στην διαδικασία της έλξης αυτού που θεωρούμε το καλύτερο στον κόσμο μας.

Παρατήρησε σε τι εστιάζεις τις σκέψεις και τα λόγια σου.


Oμάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας
www.otan.gr

Αρμονία

Όταν αυτό που σκεφτόμαστε είναι αυτό που κάνουμε πράξη και αυτή η διαδικασία μας κάνει ευτυχισμένους... 
Αυτό είναι Αρμονία!
Ονειρεύομαι, υλοποιώ, απολαμβάνω την διαδικασία και το αποτέλεσμα!
 Η.Π.


Το συναίσθημά μας είναι η πυξίδα μας, μας λέει πότε είμαστε σε αρμονία με τον Πνευματικό Εαυτό μας.
Αρνητικό συναίσθημα οποιουδήποτε είδους και έντασης, δηλώνει ότι δεν είμαστε ευθυγραμμισμένοι, ότι αποκλίνουμε και απομακρυνόμαστε.
Το αντίθετο ακριβώς δηλώνει το θετικό συναίσθημα.


Oμάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας
www.otan.gr


Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

11.11.11




Σήμερα 7/11/11 πήγα με τον φίλο μου στον Ο.Α.Ε.Δ. Χανίων, για να καταθέσει τα χαρτιά του ώστε να μπει στο ταμείο ανεργίας.  Όχι γιατί δεν είχα τίποτα άλλο να κάνω! Ακόμα και το ότι προτιμώ να απολαμβάνω το χουζούρι μου, παρά να στήνομαι σε ουρές, αγενείς συμπεριφορές και αδικαιολόγητα αδιέξοδα, είναι απολύτως σημαντικότερο.  
(Δεν θέλω διαφωνίες. Δημοκρατικές διαδικασίες!)
Για ηθική συμπαράσταση με ήθελε δίπλα του ο άνθρωπος, τρομαγμένος από τις διαδικασίες που έχει διαπιστώσει να περνάνε οι «ιθαγενείς» σε κάθε επαφή τους με τους κρατικούς μηχανισμούς, τις δημόσιες υπηρεσίες, την καθημερινότητά τους την ίδια… όντας μεγαλωμένος, έξω αποδώ!  Προσφέροντας αυτήν την ηθική υποστήριξη με μεγάλη αγάπη (σε άτομα που ευγνωμονώ ειδικά), παράλληλα καταγράφω τα περιστατικά της καθημερινότητάς μου και προσπαθώ να τα κατανοήσω, άλλοτε επαναφέροντας στην μνήμη μου ανάλογα περιστατικά του παρελθόντος , άλλοτε οραματιζόμενος την μελλοντική τους εξέλιξη.  Έχοντας αντιμετωπίσει όμως αυτές τις «διαδικασίες», έχω αλλάξει και τον τρόπο με τον οποίο επιδρούν αυτά πάνω μου. («Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο» δεν λένε στη διαφήμιση);
Για να πάμε στο κέντρο της πόλης, όπου στεγάζονται τα γραφεία του «Οργανισμού», χρειάζεται να πάρουμε λεωφορείο ή να πάμε με το αυτοκίνητο και να το αφήσουμε σε κάποιο πάρκινγκ, γιατί στους δρόμους και στα στενά, απαγορεύεται το παρκάρισμα. Ούτε να εισπράξουμε καμιά κλήση μας ενδιαφέρει, ούτε παράνομοι να γίνουμε, ούτε να αυξήσουμε τα όσα ήδη χρωστάμε. Σε κάθε περίπτωση πάντως, εμείς θα έπρεπε να χρεωθούμε το λιγότερο, τα 3,5 ευρώ/ώρα του πάρκινγκ.
Φτάσαμε στο γραφείο του «Οργανισμού» στις 9.30 π.μ και είδαμε στα γύρω πεζοδρόμια κόσμο διάσπαρτο.  Ο ήδη αρνητικά φορτισμένος φίλος μου, αναστέναξε βαριά λέγοντάς μου ότι «με τόσο κόσμο δεν πρόκειται να κάνουμε δουλειά». Εγώ αισιόδοξος όπως πάντα, τον παρότρυνα να συνεχίσουμε την διαδρομή μας μέχρι μέσα στα γραφεία, για να ολοκληρώσουμε την «εκπαιδευτική εκδρομή».
Ασφυκτικά γεμάτος ο χώρος, που αποτελείτο από μια μαρμάρινη σκάλα (5-6 σκαλοπατιών, μη φανταστείς κανα δυό ορόφων), στο φάρδος δύο ατόμων καθισμένων δίπλα δίπλα, και μια μεγάλη αίθουσα στην οποία υπήρχαν τουλάχιστον 6 -7 γραφεία με ουρές ανθρώπων μπροστά τους.  Σειρές με μεταλλικά κολωνάκια (αυτά με τις ταινίες ), οριοθετούσαν τα όρια της κάθε ουράς από την μια πλευρά της αίθουσας και από την άλλη πλευρά υπήρχαν καθίσματα γεμάτα κόσμο, καθώς και όρθιοι . Εννοείται ότι και στα σκαλιά ήταν άνθρωποι! Εδώ σου λέω ήταν στα πεζοδρόμια…  Σε ένα σημείο της αίθουσας, είδα το μηχάνημα που βγάζει τα αριθμημένα χαρτάκια για την σειρά εξυπηρέτησης.  Επάνω  του είχε ένα χειρόγραφο σημείωμα, που έγραφε: «για αριθμό προτεραιότητας απευθυνθείτε στο πρωτόκολλο».
Θεώρησα ότι μάλλον είχε χαλάσει το μηχάνημα, για αυτό δίνανε αριθμημένα χαρτάκια στο πρωτόκολλο και κατευθύνθηκα προς τα εκεί, όπου μια κοπελίτσα έγραφε κάτι σε ένα βιβλίο.  
Όπως καταλαβαίνεις, αυτήν την κίνηση, το να πάω προς το γραφείο της κοπελιάς δηλαδή, θα μπορούσα να την κάνω χωρίς να «θεωρήσω ότι μάλλον είχε χαλάσει το μηχάνημα». Για χίλιους άλλους λόγους , μπορεί να μοιράζονται τα χαρτάκια από μια υπάλληλο. Γιατί εγώ θεώρησα ότι μάλλον είχε χαλάσει το μηχάνημα; Άρα, κάτι δεν πάει καλά μαζί μου, θα μπορούσε να αποφανθεί ένας καλός ψυχολόγος. Αλλά, ας τα αφήσουμε αυτά!
Η κοπελίτσα λοιπόν, είχε μπροστά της άλλα 3 άτομα που περίμεναν (όπως διαπίστωσα ιδίοις όμμασοι) να πάρουν το ίδιο αριθμημένο χαρτάκι που ήθελε κι ο φίλος μου.  Δίπλα στην υπάλληλο υπήρχε μια στοίβα από αυτά, (τυπωμένα κανονικά από το μηχάνημα), από τα οποία πήρε 4 το κορίτσι και μας τα μοίρασε.
312 είδα τον αριθμό απάνω και πάνω από αυτόν μια σφραγίδα που έλεγε 11 ΝΟΕ 2011. Παίρνω μια πρώτη δόση … έκπληξης! Μα σήμερα έχουμε 7, σκέφτηκα.
Σκέφτηκα κι άλλα, όπως: «μωρέ λες να έχω χάσει μέρες; Αν δω ότι χειροτερεύει, να το κοιτάξω με κάποιον ειδικό! Θάρθει η συντέλεια του κόσμου και δεν θα το καταλάβω. Τελικά αυτό είναι καλό ή κακό;»  Και να μην συνεχίσω τα πόσα άλλα ακόμα…
Κοιτάζω παρακάτω και διαβάζω: 03/11/2011  08:37
Παίρνω και μια δεύτερη δόση λοιπόν!!  Τυχαίο; Δε νομίζω!
- Έχετε τα χαρτάκια κομμένα από προηγούμενες ημερομηνίες και τα μοιράζετε για μεταχρονολογημένο στήσιμο στην ουρά; ρωτάω χωρίς να περιμένω φυσικά να πάρω απάντηση.  Είπα φωναχτά δηλαδή την αναρώτησή μου, για να δω αν αντιλαμβάνομαι καλώς αυτά που συμβαίνουν γύρω μου, ή αν κάποιος από όλους εκεί μέσα με διορθώσει. Κανείς δεν με διόρθωσε, άρα ήμουν στο σωστό δρόμο!
- Και τι ώρα πρέπει να έρθει κανείς εδώ στις 11/11 με αυτό το νούμερο; απευθύνω δεύτερη ερώτηση, αισθανόμενος ότι είμαι το UFO του κτιρίου.
- Με αυτό το νούμερο πρέπει να έρθετε κατά τις 10:30, μου απάντησε το κοριτσάκι, μάλλον με απορία ζωγραφισμένη στα μάτια της.
Ίσως να μην είχε συναντήσει ξανά στη ζωή της τόσο αργόστροφο πλάσμα, να μην έχει δει άλλη φορά τέτοιον παράξενο πολίτη, ίσως να απορούσε που κάποιος βρίσκει παράξενη αυτή τη διαδικασία… Πολλά ίσως. Όμως αυτό είναι άλλο (μεγάλο) κεφάλαιο!
Το γεγονός ακολούθησε αυτή τη σειρά και εδώ θα παραμείνουμε!
- Έχουμε λεφτά να πάμε μέχρι το λιμάνι να πιούμε ένα καφέ;
Είχαμε! 
-
Πέρασε ώρα πολλή για να καταλάβω το ιδιοφυές της διαδικασίας αυτής.  Μετά ήταν η σειρά μου να σχηματιστεί απορία στα μούτρα μου, όταν αντιλαμβανόμουνα το τί  βίωσε το κοριτσάκι με μένα.
Λόγω του ότι υπάρχει αυτή η οικονομική κρίση (που όλοι λίγο πολύ κάτι έχετε ακούσει φαντάζομαι), στην προσπάθεια να γίνεται οικονομία στο χαρτί, στο μελάνι και στο ρεύμα του μηχανήματος, τα τυπώνουνε μια φορά την βδομάδα και τα σφραγίζουν με ανάλογες ημερομηνίες. Έτσι ,όσοι δεν εξυπηρετούνται για τον άλφα ή βήτα λόγο την μια μέρα, να μην έχουν καταναλώσει και χαρτάκι!!! Το μηχάνημα δεν είναι αναμμένο όλες τις μέρες της βδομάδας και έτσι έχουμε τριπλή οικονομία. Και ρεύμα, και χαρτί και μελάνη!!! Ε, ρε γλέντια…
Θα μου πεις τώρα εσύ πονηρέ αναγνώστη: «εσύ όμως για να ξαναπάς, πρέπει πάλι να πληρώσεις, αν μη τι άλλο κάποια έξοδα μετακίνησης».
- Ναι, αλλά για κοίταξε λίγο καλύτερα.  Λες να μην σκέφτηκα εγώ, ότι πρέπει ο άνεργος να ξαναπληρώσει έξοδα μετακίνησης;  Εγώ τον πονάω τον άνεργο. Έχω βρεθεί στη θέση του εγώωωω….
Εσύ, αλήθεια, έχεις σκεφτεί ποτέ, ποιος από όλους αυτούς που αποτελούν τους «εκπροσώπους του λαού», έχει βρεθεί στη θέση του;  Για μένα, το σκέφτηκες εύκολα. Για τον εαυτό σου;
Το θέμα είναι  άλλο. Πήγαμε στον ΟΑΕΔ σήμερα που ο μήνας έχει 7. Ως αριθμός το 7 βέβαια, δεν είναι κακό. Μάλλον καλό το λένε αυτοί που έχουν πάρε δώσε με την αριθμολογία. Οι άνθρωποι αυτοί όμως, (η μοίρα να το πω); Μας έδωσε «ραντεβού» για τις 11/11/11.  Κι αν πάμε και στις 11:00; Ραντεβού με την ιστορία να το πω; Εδώ ο άλλος σου λέει είχε ραντεβού στις  8μμ και πήγε στις… 11:11μμουουου!!! Κι ο άλλος σου λέει «τα τρία μού ου ου».
Εννοείται ότι θα σε κρατήσω ενήμερο για τα όσα θα διαδραματιστούν τότε, αγαπητέ αναγνώστη. Το ραντεβού με την ιστορία έχει πλέον καθοριστεί και θα διεκπεραιωθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.  Σε λίγες μέρες, πάνω στην κρίσιμη ημερολογιακά ημερομηνία (δεν μπορεί, όλο και κάποιο μέιλ έχεις λάβει κι εσύ για τις χρηματοφόρες μέρες, 1/11, 11/11 κλπ…), πάνω από κρίσεις και μνημόνια, πάνω από Μέρκελ και Σαρκό… ΘΑ βγούμε νικητές από το κατώφλι του ΟΑΕΔ! ΘΑ έχουν παραλάβει τα δικαιολογητικά και ΘΑ μας ορίσουν ημερομηνία στην οποία ΘΑ εγκρίνουν την χρηματοδότηση της ανεργίας μας για πέντε μήνες. Ναι, καλά διάβασες! Για ΠΕΝΤΕ ολόκληρους μήνες, στην Ελλάδα του 2011, λίγο καιρό πριν την ολοκληρωτική καταστροφή του πλανήτη κλπ κλπ κλπ… θα παίρνεις από 300 – 400 ευρώ το μήνα.
Τώρα ναι!  Τώρα μπορείς να ονειρευτείς! Πως λέμε «live your myth in Greece»;;;
Καμία σχέση!!!

Herc

Ενοχικά σύνδρομα;




...αισθάνθηκε αυτό το βλέμμα να τον περονιάζει σαν να προσπαθούσε να του δημιουργήσει ενοχές. 
Κανένα βλέμμα βέβαια, δεν μπορεί να δημιουργήσει ενοχές σε κάποιον που δεν τις έχει. Αυτό δεν το είχε συνειδητοποιήσει όμως τότε! Είναι πολύ δύσκολο να αντιληφθούμε το πρόβλημά μας, όταν είμαστε βαθιά χωμένοι μέσα σε αυτό. Χρειάζεται να αντιληφθούμε(1) (πρώτα απ΄όλα) ότι κάτι δεν πάει καλά. Στη συνέχεια, είναι απαραίτητο να θέλουμε(2) να το διορθώσουμε… Να έχουμε χαράξει μια πορεία δηλαδή και να εξακολουθούμε να θέλουμε να πάμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Μετά, καλό είναι να κάνουμε κι ένα βήμα πίσω(3), για να μπορούμε να έχουμε την εικόνα πιο ολοκληρωμένη. 
- Το ίδιο είναι να βλέπεις ένα κομμάτι της σκακιέρας στο οποίο υπάρχει κάποια δράση, με το να βλέπεις όλη τη σκακιέρα από ψηλά και την διάταξη που έχουν τα πιόνια μέσα στο πεδίο; 
Όταν βλέπεις ολοκληρωμένη την εικόνα, συνειδητοποιείς! Η ψυχή τροφοδοτείται με εικόνες. 
Και κατόπιν, χρειάζεται να δράσουμε(4)! 
Σε κάθε ένα από αυτά τα στάδια δε, απαραίτητο συστατικό είναι να υπάρχει αποδοχή. Αυτά όλα χρειάζονται γνώση, εμπειρία, τεχνική... 
Πολλή δουλειά!

Η.Π.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Να παραδεχόμαστε ότι δεν ξέρουμε





«Να παραδεχόμαστε ότι δεν ξέρουμε» 
    του Γιώργου Καραμίχου 

Ζούμε σε χαλεπούς καιρούς. Αδιαμφισβήτητα. Κι επίσης αδιαμφισβήτητα, η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Επτωχεύσαμε σε πνευματικότητα. Κι αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο.

Εδώ και πολλά χρόνια αναλωνόμαστε σε ένα πλιάτσικο συμπεριφορών και αναγκών επίκτητων, άναρχων και ξένων προς τον τόπο και την ιστορία τού λαού μας.
Δεν μιλώ εθνικιστικά. Απέχω μακράν από οποιαδήποτε μικροεθνική νοοτροπία.

Αλλά για να είμαστε ουσιαστικά πολίτες τού κόσμου, οφείλουμε να προστατεύουμε τα πρωτογενή μας αγαθά –υλικά και μη. Μόνο έτσι μπορούμε να ενωθούμε επί της ουσίας με το όλον. Μόνο όταν διαφυλάσσουμε την αυθεντικότητά μας.

Είναι εμφανές ότι εδώ και χρόνια η παράδοσή μας έχει επισκιαστεί από την ποπ-μπουζούκι ανθυποκουλτούρα και τα φο μπιζού. Όπως λέει άλλωστε και η αγαπημένη μας Κική Δημουλά “ανέκαθεν είχε πέραση το φο”. Και δεν είναι αυτό που με τρομάζει. Όταν όμως κόβεται ο ομφάλιος λώρος επέρχεται η ορφάνια.

Αυτό ζούμε σήμερα. Ορφάνια κοινωνική, πολιτική και ιδεολογική. Κι η ορφάνια είναι ξενιτιά.

Ξενιτεμένοι λοιπόν στον ίδιο μας τον τόπο κι έχοντας πλήρη συνείδηση των ευθυνών μας, αφού κατά βάθος ξέρουμε πως όλοι φταίμε γι αυτή μας την κατάντια, ξαφνικά αναγκαζόμαστε να επαναπροσδιορίσουμε τις ανάγκες μας.

Ανάγκη πρώτη η ταυτότητά μας. Ποιοι είμαστε; Τι θέλουμε; Γιατί καταπιεζόμαστε από τον εαυτό μας κι από τους άλλους;

Δεν χρειάζεται να μεμψιμοιρούμε. Τι θα απογίνουν οι νέοι αλλά κυρίως οι γέροι σ’ αυτή τη χώρα! Πως θα επιβιώσουν! Φταίνε κι αυτοί που τόσα χρόνια πάσχιζαν με ρουσφέτια και μπαχτσίσια να αναθρέψουν ακαμάτες απογόνους, ραχατλήδες τού δημοσίου.

Ως εκπρόσωπος της γενιάς των τριάντα και βάλε, δεν φοβάμαι για την επιβίωση. Αρκεί να μου δίνει ο Θεός υγεία. Δεν φοβάμαι που δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Ποτέ δεν υπήρχε.

Φοβάμαι όταν δεν κοιταζόμαστε στα μάτια. Φοβάμαι όταν νομίζουμε ότι κάποιος άλλος φταίει για τη “δυστυχία” μας.

Και αυτήν ακριβώς τη νοοτροπία βλέπω να αλλάζει τώρα τελευταία. Βλέπω πως όλο και περισσότεροι άνθρωποι της γενιάς μου έχουμε αρχίσει να θέτουμε ερωτήματα. Να παραδεχόμαστε ότι δεν ξέρουμε.

Θέλουμε να μάθουμε. Κι αφού το ζητάμε, οι δάσκαλοι θα έρθουν.

Εμείς τα μάθαμε όλα στο δρόμο. Είναι καιρός τα δικά μας παιδιά να αρχίσουν να μαθαίνουν και κάποια πράγματα στο σπίτι. Κι όχι τι θα γίνουν ή τι θα ψηφίσουν όταν μεγαλώσουν. Αλλά πώς θα αγαπάνε και θα αγαπιούνται καλύτερα. Κι αυτό δεν κοστίζει λεφτά ούτε επηρεάζεται από οικονομικές κρίσεις. Χρειάζεται χρόνο και παρουσία.
Είναι καλό που εξαιτίας της κρίσης σταματήσαμε. Καιρός να γυρίσουμε πίσω και να δούμε ότι τόσα χρόνια τρέχοντας δεν έχουμε προχωρήσει ούτε ένα χιλιοστό.

* Ο Γιώργος Καραμίχος είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Είκοσι πέντε αρχές «ηθικής».

Είκοσι πέντε αρχές «ηθικής».

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

Απίστευτη η Λ. Κανέλλη στο βρετανικό “Channel 4″.....

eglimatikotita.gr:
Στο βρετανικό “Channel 4″ εμφανίστηκε πριν λίγες ώρες η βουλευτής του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη όπου μίλησε για τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις...

Πέντε τεχνικές για να καταλάβεις πότε σου λένε ψέματα

TROKTIKO:



Το FBI έχει στο επιτελείο του επιστήμονες ειδικούς στην ανίχνευση του ψέματος μέσα από τη γλώσσα του σώματος και τις μικροεκφράσεις του προσώπου, που ειδικεύονται στις ανακρίσεις...

Οι ψεύτες χρησιμοποιούν αρκετές κινήσεις για να καλύψουν τον εαυτό τους, τις οποίες οι ειδικοί εμπειρογνώμονες (πρώην ειδικοί ανακριτές του FBI) έχουν αναγνωρίσει.

Τώρα, μπορείς να «ανακρίνεις» κι εσύ το σύντροφό σου και να ανακαλύψεις αν σου κρύβει κάτι.

1. Η κάλυψη του στόματος

Ο εγκέφαλος υποδεικνύει υποσυνείδητα στο σώμα να καταπνίξει τα ψέματα που πρόκειται να ειπωθούν. Οι καλύτεροι ψεύτες θα προσπαθήσουν να καλύψουν και τη χειρονομία συγκάλυψης με έναν ψεύτικο βήχα. Εάν δεις το συνομιλητή σου να καλύπτει το στόμα του όταν μιλάς εσύ, πιθανότατα διαισθάνεται ότι εσύ λες ψέματα.

2. Το άγγιγμα της μύτης

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όταν λέμε ψέματα απελευθερώνονται στο αίμα κετοχολαμίνες που κάνουν το βλενογόννο της μύτης να διαστέλλεται, ενώ παράλληλα αυξάνεται και η πίεση του αίματος. Αυτό ερεθίζει τη μύτη προκαλώντας φαγούρα και οδηγεί σε στιγμιαίο τρίψιμο για την ανακούφισή της.


3. Το τρίψιμο του ματιού

Οι άνδρες συνήθως τρίβουν τα μάτια τους δυνατά και, αν το ψέμα είναι πολύ μεγάλο, τα αποστρέφουν σε άλλη κατεύθυνση. Οι γυναίκες, πάντα πιο διακριτικές, αποφεύγουν να κάνουν τόσο έντονες κινήσεις και αρκούνται σε μικρά αγγίγματα κάτω από το μάτι.

4. Το τράβηγμα του αφτιού

Η κίνηση αυτή δείχνει αμηχανία και άγχος και είναι ο τρόπος του συνομιλητή σου να δείξει πως δε θέλει να ακούσει αυτό που λες, γιατί του προκαλεί αμηχανία και απαντά με ψέματα.

5. Το ξύσιμο του λαιμού

Φανερώνει, επίσης, αμηχανία και είναι σημάδι αμφιβολίας ή αβεβαιότητας προς τα λόγια του συνομιλητή.

endiaferonta.com

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

«Υδριάδα», η πρώτη στον κόσμο οικολογική μονάδα αφαλάτωσης

Zougla online -

Pk-News: 10 κόλπα για να «επανεκκινήσετε» τον εγκέφαλό σας

Pk-News: 10 κόλπα για να «επανεκκινήσετε» τον εγκέφαλό σας:
Μερικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να «ανανεώσετε» το μυαλό σας...


Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το μυαλό μας μπορεί αποτελεσματικά να επικεντρωθεί και να συγκεντρωθεί συνεχώς για έως και 25 λεπτά.
Μετά τον παραπάνω χρόνο αρχίζει να "περιφέρεται γύρω γύρω";. Η ψυχική εξάντληση είναι τόσο επικίνδυνη όσο και σωματική εξάντληση. Άτομα που ασχολούνται με ορισμένα επαγγέλματα όπως οι συγγραφείς και οι μηχανικοί των οποίων οι θέσεις εργασίας απαιτούν πολλές σκέψης αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αυτό σε τακτική βάση. Σε μια αγχωτική κατάσταση είναι συχνά απαραίτητο να «ανανεώσετε» το μυαλό σας και να επαναλάβετε τη βαθμονόμηση σε όλες τις λειτουργίες του.

Παρακάτω είναι μερικές συμβουλές για να «ανανεώσετε» το μυαλό και να το επανεκκίνησετε:
1. Μουσική: Η ήρεμη μουσική είναι πολύ ευεργετική για την ψυχική σας ηρεμία.

2. Άσκηση: Μια βόλτα είναι ακόμα μια παλιά αγαπημένη συνήθεια για πολλούς ανθρώπους. Η τακτική, μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα είναι ένας καλός «μηχανικός» για τον εγκέφαλό μας. Η φυσική άσκηση διεγείρει και ανανεώνει το μυαλό σας εκτός από όλα τα άλλα οφέλη της.

3. Γέλιο: Το γέλιο είναι όντως το καλύτερο φάρμακο για την ανία. Μοιάζει πολύ με την άσκηση, γιατί το γέλιο και το χιούμορ απελευθερώνουν ενδορφίνες που βελτιώνουν τη διάθεση και την αίσθηση της ευεξίας. Έτσι παρακολουθήσετε κάτι διασκεδαστικό στην τηλεόραση ή να διαβάσετε ένα ευχάριστο βιβλίο.

4. Ψυχική Άσκηση: Ο εγκέφαλός σας αγαπά τον προβληματισμό. Έτσι, όταν αισθάνεστε εξαντλημένοι, ξεκινήστε την επίλυση ενός σταυρολέξου, ενός παιχνιδιού σκέψης, ενός πάζλ κ.λπ. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να αναζωογονηθεί το μυαλό σας.

5. Επικοινωνία: Ο άνθρωπος από τη φύση του, είναι ένα κοινωνικό άτομο. Η ανθρώπινη αλληλεπίδραση φαίνεται να κρατάει το μυαλό μας ανανεωμένο. Κάνετε επαφή με νέους ανθρώπους ή καλέσετε έναν φίλο για συζήτηση. Συζητήστε με τους φίλους σας για κάτι άλλο, και όχι για την κατάσταση στην οποία βρίσκεστε.

6. Πάρτε έναν υπνάκο: Τίποτα δεν ανανεώνει το μυαλό σας περισσότερο από έναν υπνάκο. Ένας καλός ύπνος είναι ένα ισχυρό θεμέλιο για την παραγωγικότητά σας. Μόλις ολοκληρώσετε τον ύπνο σας, θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα και θα είστε σε θέση να παράγετε πολύ περισσότερο έργο από ό, τι θα είχατε κάνει αν ήσασταν κουρασμένοι.

7.Κάτι μυρίζει καλά: Ένα αγαπημένο σας αρωματικό κερί ή να ένα φλιτζάνι ζεστό καφέ, θα φροντίσουν να «ανανεώσετε» το μυαλό σας, έτσι ώστε να μπορεί να εργαστεί περισσότερο.
8. Κάντε Μασάζ: Το μασάζ είναι ο τέλειος τρόπος για να σας ανακουφίσει από την ένταση και να μειώσει την πίεση που νιώθετε. Μπορείτε να δοκιμάσετε διάφορα είδη μασάζ σε διαφορετικές ημέρες.

9. Κάντε ένα μπάνιο: Ένα όμορφο, ζεστό μπάνιο σας βοηθάει να χαλαρώσετε τους μυς και το μυαλό σας. Μπορείτε να προσθέσετε διάφορα άλατα στο μπάνιο σας που θα σας βοηθήσουν να ενυδατώνετε το δέρμα σας καθώς και μια όμορφη μυρωδιά θα παίξει και αυτή το ρόλο της.

10.Ονειρευτείτε (Daydream): Για ένα μικρό χρονικό διάστημα, δώστε το χώρο και την άδεια στη φαντασία σας να τρέξει. Αυτό βοηθά το μυαλό σας να «ανανεωθεί», έτσι ώστε να μπορεί να επικεντρωθεί στην καθημερινή εργασία του αργότερα.

Ανανεώστε το μυαλό και την ενέργειά σας και δαμάστε το άγχος σας! Κάνετε ένα διάλειμμα και συμμετέχετε στις παραπάνω δραστηριότητες διασκέδασης.Ο εγκέφαλός σας αγαπά τη διασκέδαση! Δώστε του λίγη από αυτή περιστασιακά!

Πηγή: http://iatropedia.gr/